Η είδηση του χαμού του 34χρονου πιλότου σκόρπισε βαθιά θλίψη τόσο στην οικογένειά του όσο και σε συναδέλφους του στον χώρο της αεροπορίας και της κατάδυσης. Ο Πλάτων Σουλιώτης, ο άτυχος άνδρας, που είχε εξαφανιστεί στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, εντοπίστηκε νεκρός μέσα στο αποκαλούμενο «Πηγάδι του Διαβόλου», ένα σημείο που συνδυάζει την ομορφιά με τον κίνδυνο.
Από την Πολεμική Αεροπορία στην πολιτική αεροπλοΐα
Ο Πλάτων Σουλιώτης δεν ήταν απλώς ένας ακόμη πιλότος. Είχε διαγράψει μια πορεία γεμάτη απαιτήσεις και ευθύνες, ξεκινώντας από την Πολεμική Αεροπορία, όπου υπηρέτησε ως κυβερνήτης, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία σε δύσκολες συνθήκες. Στη συνέχεια πέρασε στον χώρο της πολιτικής αεροπορίας, εργαζόμενος στην Sky Express, ενώ συμμετείχε και σε δραστηριότητες σε ελληνοϊταλική εταιρεία. Η ζωή του ήταν μοιρασμένη ανάμεσα σε πτήσεις, επαγγελματικές υποχρεώσεις και τις προσωπικές του αγάπες. Μόνιμος κάτοικος Βούλας, είχε δημιουργήσει μια καθημερινότητα που συνδύαζε τον ουρανό με τη θάλασσα, καθώς εκτός από την αεροπορία, λάτρευε τις καταδύσεις και τις μηχανές.
Οι άνθρωποι που τον γνώριζαν τονίζουν πως δεν επρόκειτο για έναν άπειρο δύτη. Αντιθέτως, διέθετε σημαντική εμπειρία και γνώση του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος, έχοντας αφιερώσει πολλές ώρες στην εξερεύνηση του βυθού. Προσέγγιζε πάντα τη θάλασσα με σεβασμό, γνωρίζοντας τις δυσκολίες και τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει. Η επιλογή του να καταδυθεί στο «Πηγάδι του Διαβόλου», ένα σημείο γνωστό για τα έντονα ρεύματα και τις παγίδες του, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που αναζητούσε την πρόκληση, αλλά ταυτόχρονα βασιζόταν στην εμπειρία και τις ικανότητές του.
Πλάτων Σουλιώτης: Κατέγραψε με την κάμερά του τον θάνατό του – «Τον τράβηξε μέσα η δίνη»
Πλάτων Σουλιώτης: Κατέγραψε με την κάμερά του τον θάνατό του – «Τον τράβηξε μέσα η δίνη»
Όσοι τον είχαν γνωρίσει μιλούν για έναν άνθρωπο ευγενικό, με ήρεμο χαρακτήρα και έντονο αίσθημα ευθύνης. Δεν επιδίωκε την προβολή, αλλά ξεχώριζε μέσα από τις πράξεις του και τη στάση ζωής του. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον επαγγελματικό και κοινωνικό του κύκλο, δημιουργώντας σχέσεις ουσίας. Η απώλειά του άφησε πίσω ένα μεγάλο κενό σε φίλους, συνεργάτες και όσους μοιράστηκαν μαζί του στιγμές είτε στο πιλοτήριο είτε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το σημείο όπου βρέθηκε ο Πλάτων Σουλιώτης δεν είναι τυχαίο. Το «Πηγάδι του Διαβόλου» βρίσκεται στο δεύτερο Λιμανάκι της Βουλιαγμένης, σε βάθος περίπου 11 μέτρων, με είσοδο μόλις 3 μέτρων. Πρόκειται για μια κάθετη υποθαλάσσια τρύπα, που μοιάζει με πηγάδι και βρίσκεται στο δεύτερο λιμανάκι, σε σχετικά μικρή απόσταση από την ακτή. Η είσοδός του εντοπίζεται περίπου στα 10 με 12 μέτρα βάθος και κατεβαίνει σχεδόν κάθετα μέχρι τα 30 μέτρα, δημιουργώντας την αίσθηση ενός σκοτεινού, με βάθος, ανοίγματος μέσα στη θάλασσα.
Στην πραγματικότητα, το «Πηγάδι» δεν είναι απλώς μια τρύπα, αλλά μέρος ενός ευρύτερου υποθαλάσσιου σχηματισμού που οδηγεί σε μικρό σπηλαιώδες σύστημα. Τα τοιχώματά του είναι βραχώδη και φιλοξενούν θαλάσσια ζωή, ενώ το φως που εισχωρεί από την επιφάνεια, δημιουργεί εντυπωσιακές αντιθέσεις, κάνοντάς το ιδιαίτερα ελκυστικό για καταδύσεις. Για τον λόγο αυτό αποτελεί δημοφιλή προορισμό για έμπειρους δύτες, οι οποίοι το εξερευνούν με τον κατάλληλο εξοπλισμό και προσοχή. Η ονομασία «Πηγάδι του Διαβόλου» δεν σχετίζεται με κάποιον συγκεκριμένο μύθο, αλλά προέρχεται κυρίως από την απόκοσμη όψη του. Το βάθος, το σκοτάδι και η αίσθηση του «άγνωστου» που προκαλεί, έχουν οδηγήσει στο να δοθεί αυτό το όνομα. Πρόκειται για ένα φυσικό γεωλογικό φαινόμενο που έχει δημιουργηθεί με την πάροδο του χρόνου.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ: ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο 34ΧΡΟΝΟΣ ΔΥΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ “ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ”
Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι ασφαλές για απλούς λουόμενους ή αρχάριους δύτες, καθώς το βάθος και η μορφολογία του μπορεί να κρύβουν κινδύνους. Δεν είναι τυχαίο ότι το «Πηγάδι του Διαβόλου» έχει συνδεθεί με τραγικά περιστατικά. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του 1978, όταν τρεις Αμερικανοί- δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα-επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους. Τον Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.
Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια εντοπισμού τους έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Το θρίλερ με την εξαφάνιση των τριών Αμερικανών στο σπήλαιο, έκλεισε οριστικά το 2007. Τότε ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν βρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα με αυτά των αγνοούμενων Αμερικανών δυτών. Μετά από εκείνο το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις, ενώ υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή.
