Βαριά σκιά πένθους έχει απλωθεί στην ορειβατική κοινότητα μετά τον εντοπισμό του 74χρονου πεζοπόρου που αγνοούνταν επί τρεις ημέρες στο Βελούχι Ευρυτανίας. Ο άνδρας βρέθηκε νεκρός σε δύσβατο σημείο της χαράδρας της Αγίας Τριάδας, περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά από το σημείο όπου είχε συμφωνήσει να συναντήσει την υπόλοιπη ομάδα με την οποία πραγματοποιούσε ανάβαση.
Πώς έχασε τη ζωή του
Οι έρευνες είχαν ξεκινήσει άμεσα, ωστόσο για αρκετό διάστημα τα σωστικά συνεργεία δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν την περιοχή. Η έντονη κακοκαιρία, η χαμηλή θερμοκρασία και η πυκνή ομίχλη δυσκόλευαν σημαντικά την επιχείρηση, καθιστώντας επικίνδυνη την κίνηση στα απόκρημνα σημεία του βουνού. Με τη βελτίωση των καιρικών συνθηκών και την επικράτηση ηλιοφάνειας, οι διασώστες κατάφεραν να κινηθούν προς τη χαράδρα, όπου τελικά εντόπισαν τον άτυχο άνδρα.
Ακολούθησε ιδιαίτερα απαιτητική επιχείρηση ανάσυρσης. Η πρόσβαση από την πλευρά του χιονοδρομικού κέντρου ήταν αδύνατη, με αποτέλεσμα οι ομάδες να προσεγγίσουν την περιοχή από διαφορετική κατεύθυνση, μέσω χωματόδρομου κοντά σε εγκαταστάσεις εμφιάλωσης νερού. Μετά από πολύωρη προσπάθεια, η σορός μεταφέρθηκε σε ασφαλές σημείο και παραδόθηκε σε ασθενοφόρο. Εκεί βρισκόταν και ο γιος του, ο οποίος τον αναγνώρισε. Το σώμα μεταφέρθηκε αρχικά σε νοσοκομείο και στη συνέχεια στην ιατροδικαστική υπηρεσία, όπου θα καθοριστούν τα ακριβή αίτια του θανάτου. Οι πρώτες ενδείξεις κάνουν λόγο για εκδορές και τραύματα, χωρίς όμως να είναι ακόμη σαφές αν ο θάνατος προήλθε αποκλειστικά από πτώση ή αν συνέβαλε και κάποιο παθολογικό πρόβλημα.
Ο 74χρονος δεν ήταν ένας απλός πεζοπόρος. Ήταν πρόεδρος ορειβατικού συλλόγου και ιδιαίτερα γνωστός στους κύκλους των ανθρώπων του βουνού. Με πολυετή εμπειρία σε αναβάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, είχε συμμετάσχει σε πολλές αποστολές, συχνά αναλαμβάνοντας καθοδηγητικό ρόλο. Όσοι τον γνώριζαν μιλούν για έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε την ορειβασία όχι ως χόμπι, αλλά ως τρόπο ζωής. Στο παρελθόν είχε εργαστεί στη θάλασσα και μετά τη συνταξιοδότησή του αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στα βουνά. Το προσωνύμιο «καπετάνιος» τον ακολουθούσε παντού — τόσο λόγω της ναυτικής του πορείας όσο και για τη φυσική ηγετική παρουσία που είχε στις εξορμήσεις.
Συγκινητικά είναι τα μηνύματα φίλων και συνορειβατών. Πολλοί τον αποχαιρέτησαν ως άνθρωπο που «ανήκε στο βουνό» και όχι απλώς το επισκεπτόταν, ενώ άλλοι τόνισαν ότι η κορυφή ήταν για εκείνον τόπος οικείος, σχεδόν σπίτι. «Δυστυχώς ο φίλος Τάσος για πολλούς από εμάς ως “ο Καπετάνιος”, πρόεδρος και αρχηγός του Φ.Ο.Π, βρέθηκε πριν από λίγο σε δύσβατο σημείο. Καλή σου ανάβαση Τάσο, εκεί στα πολύ ψηλά. Τα συλλυπητήριά μου στους οικείους του και στους φίλους του Φ.Ο.Π, καλή δύναμη» έγραψε ένας από τους φίλους του στο facebook.
Άλλος συνορειβάτης του ανέφερε: «Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν ανέβαινε απλώς στα βουνά, αλλά ανήκε σε αυτά. Η κορυφή δεν ήταν προορισμός, αλλά το σπίτι του. Αν το σώμα του αναπαύεται σε μια παγωμένη ρεματιά, το πνεύμα του είναι ήδη ελεύθερο στις κορυφογραμμές. Καλό ταξίδι, σύντροφε Τάσο Αναστασιάδη».
Η τελευταία συνάντηση
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία ορειβάτη που συνάντησε τον 74χρονο στο Βελούχι, όπως την κατέγραψε στο pezoporontas.com: «Η μέρα ξεκίνησε με την ησυχία που μόνο το βουνό ξέρει να προσφέρει. Κατηφόριζα από την Ψιλή Κορυφή με κατεύθυνση το καταφύγιο, νιώθοντας ακόμα την ικανοποίηση της ανάβασης. Εκεί, στο μονοπάτι, οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν… Εκείνος ανέβαινε με την ομάδα του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά, γεμάτος διάθεση για την ολοκλήρωση της ανάβασης στην κορυφή. Σταθήκαμε για λίγο, όπως κάνουν πάντα οι ορειβάτες. Με ρώτησε πώς είναι τα πράγματα ψηλά, τι καιρό κάνει, αν το πεδίο είναι καθαρό. «Μια χαρά είναι επάνω», του είπα, χωρίς να ξέρω πως εκείνη η «χαρά» θα κρατούσε τόσο λίγο.
Ανταλλάξαμε ένα «γειά» και ένα χαμόγελο, από εκείνα που δίνουν κουράγιο για τα επόμενα μέτρα, και τραβήξαμε ο καθένας τον δρόμο του. Φτάνοντας στο καταφύγιο, γύρισα το βλέμμα μου πίσω. Τους έβλεπα να ανηφορίζουν σταθερά, φτάνοντας μέχρι την πρώτη κορυφή — την τελευταία ορατή από το σημείο εκείνο, αφού η μεγάλη κορυφή του Βελουχίου παραμένει κρυμμένη, σαν να φυλάει τα μυστικά της. Και τότε, όλα άλλαξαν. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, το βουνό έδειξε το σκληρό του πρόσωπο. Ο καιρός «έκλεισε» απότομα, μια λευκή κουρτίνα σκέπασε τα πάντα και η ορατότητα χάθηκε στο μηδέν. Η διαδρομή μέχρι τα αυτοκίνητά μας μετατράπηκε σε μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Μέχρι να φτάσουμε, το χιόνι μας είχε καλύψει ολοκληρωτικά, μετατρέποντας το τοπίο σε έναν παγωμένο άγνωστο κόσμο. Πού να ήξερα πως εκείνο το σύντομο «γειά» στο μονοπάτι δεν ήταν απλώς ένας χαιρετισμός, αλλά ένας αποχαιρετισμός.»
Το δυστύχημα σημειώθηκε κατά τη διάρκεια ανάβασης 17μελούς ομάδας προς την κορυφή. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο έμπειρος ορειβάτης αισθάνθηκε αδυναμία να συνεχίσει και ενημέρωσε τους υπόλοιπους ότι θα παραμείνει σε συγκεκριμένο σημείο μέχρι να επιστρέψουν. Όταν η ομάδα επέστρεψε, δεν τον βρήκε εκεί και αμέσως ειδοποιήθηκαν οι αρχές. Οι διασώστες εκτιμούν ότι πιθανότατα επιχείρησε να κινηθεί μόνος προς το καταφύγιο λόγω του έντονου ψύχους, αλλά έχασε τον προσανατολισμό του. Σε συνδυασμό με το δύσκολο ανάγλυφο της περιοχής, ενδέχεται να γλίστρησε και να κατέληξε στη χαράδρα όπου τελικά εντοπίστηκε. Η είδηση έχει συγκλονίσει φίλους και συναθλητές του, που τον θυμούνται ως άνθρωπο με βαθιά αγάπη για τη φύση και μεγάλη εμπειρία, πάντα πρόθυμο να βοηθήσει νεότερους ορειβάτες.
Μαθεύτηκε όλη η αλήθεια για τον νεκρό ορειβάτη που βρέθηκε σήμερα – Θρήνος για τον Τάσο «Καπετάνιο» των βουνών
Θλίψη για τον ορειβάτη στο Βελούχι – Συγκλονίζουν τα μηνύματα από γνωστούς και φίλους για τον «Καπετάνιο» των βουνών
Ο 74χρονος ορειβάτης ήταν ο πρόεδρος του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς – Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην ορειβατική κοινότητα στην Ελλάδα
Δείτε το βίντεο:
Θλίψη έχει προκαλέσει στην ορειβατική κοινότητα της χώρας η είδηση του θανάτου του 74χρονου ορειβάτη που μετά από δύο ημέρες εντοπίστηκε νεκρός σε δύσβατο σημείο στο Βελούχι.
Ο Τάσος Αναστασιάδης ήταν πρόεδρος του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς με μεγάλη εμπειρία στις αναβάσεις σε βουνά στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι φίλοι του τον αποκαλούσαν «καπετάνιο».
«Δυστυχώς ο φίλος Τάσος για πολλούς από εμάς ως «ο Καπετάνιος» πρόεδρος και αρχηγός του Φ.Ο.Π. – Φυσιολατρικός Όμιλος Πειραιώς βρέθηκε πριν από λίγο σε δύσβατο σημείο. Καλη σου ανάβαση Τάσο, εκεί στα πολύ ψηλά. Τα συλλυπητήρια μου στους οικείους του και στους φίλους του Φ.Ο.Π …..καλη δύναμη— λυπημένος» γράφει στο facebook ένας από τους πολλούς φίλους του.
Δείτε το βίντεο:
Προτεινόμενο Άρθρο
Αντρέας Γεωργίου – Σιμώνη Χριστοδούλου: Οι φωτογραφίες με την έξι μηνών κόρη τους – «Καρδιά γεμάτη ευτυχία»
«Έμεινε εκεί που ανήκε, στις κορυφές που αγάπησε»
Άλλος φίλος του 74χρονου έγραψε τα εξής:
«Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν ανέβαινε απλώς στα βουνά, αλλά ανήκε σε αυτά. Έναν άνθρωπο για τον οποίο η κορυφή δεν ήταν ένας προορισμός, αλλά το σπίτι του.
Είχε το βουνό στην ψυχή του, και η ψυχή του ήταν μεγάλη σαν τις Άλπεις, άγρια σαν τις ελληνικές ραχοκοκαλιές και φωτεινή σαν τα χιόνια στα 2.313 μέτρα.
Πριν λίγες μέρες, η καταιγίδα τον τύλιξε, αλλά εκείνος δεν χάθηκε. Απλά έμεινε εκεί που ανήκε. Στις αγκαλιές του βουνού, στις κορυφές που τόσο αγάπησε. Και αν το σώμα του αναπαύεται στα 200 μέτρα βάθος μιας παγωμένης ρεματιάς, το πνεύμα του είναι ήδη ελεύθερο στις κορυφογραμμές. Καλό ταξίδι, σύντροφε Τάσο Αναστασιάδη. Ας είναι ελαφρύ το χιόνι που σε σκεπάζει και αιώνια η ανάμνηση των επόμενων βημάτων σου στις κορυφές»
Συγκλονιστική μαρτυρία
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία ορειβάτη που συνάντησε την 17μελή ομάδα του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς και τον Τάσο Αναστασιάδη ενώ ανέβαιναν στην κορυφή στο Βελούχι.
Όπως λέει μίλησε μαζί του για λίγο και συνέχισε ο καθένας τον δρόμο του. Μετά από λίγο είδε τον καιρό να χαλάει απότομα. Η περιγραφή του ορειβάτη στην ιστοσελίδα pezoporontas.com είναι συγκλονιστική:
«Η μέρα ξεκίνησε με την ησυχία που μόνο το βουνό ξέρει να προσφέρει. Κατηφόριζα από την Ψιλή Κορυφή με κατεύθυνση το καταφύγιο, νιώθοντας ακόμα την ικανοποίηση της ανάβασης. Εκεί, στο μονοπάτι, οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν.
Εκείνος ανέβαινε με την ομάδα του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά, γεμάτος διάθεση για την ολοκλήρωση της ανάβασης στην κορυφή. Σταθήκαμε για λίγο, όπως κάνουν πάντα οι ορειβάτες. Με ρώτησε πώς είναι τα πράγματα ψηλά, τι καιρό κάνει, αν το πεδίο είναι καθαρό.
Ανταλλάξαμε ένα «γειά» και ένα χαμόγελο, από εκείνα που δίνουν κουράγιο για τα επόμενα μέτρα, και τραβήξαμε ο καθένας τον δρόμο του.
Φτάνοντας στο καταφύγιο, γύρισα το βλέμμα μου πίσω. Τους έβλεπα να ανηφορίζουν σταθερά, φτάνοντας μέχρι την πρώτη κορυφή — την τελευταία ορατή από το σημείο εκείνο, αφού η μεγάλη κορυφή του Βελουχίου παραμένει κρυμμένη, σαν να φυλάει τα μυστικά της.
Και τότε, όλα άλλαξαν.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, το βουνό έδειξε το σκληρό του πρόσωπο. Ο καιρός «έκλεισε» απότομα, μια λευκή κουρτίνα σκέπασε τα πάντα και η ορατότητα χάθηκε στο μηδέν. Η διαδρομή μέχρι τα αυτοκίνητά μας μετατράπηκε σε μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Μέχρι να φτάσουμε, το χιόνι μας είχε καλύψει ολοκληρωτικά, μετατρέποντας το τοπίο σε έναν παγωμένο άγνωστο κόσμο.
Πού να ήξερα πως εκείνο το σύντομο «γειά» στο μονοπάτι δεν ήταν απλώς ένας χαιρετισμός, αλλά ένας αποχαιρετισμός».
- Αντρέας Γεωργίου – Σιμώνη Χριστοδούλου: Οι φωτογραφίες με την έξι μηνών κόρη τους – «Καρδιά γεμάτη ευτυχία»
- ΑΡΧΕΙΑ ΕΠΣΤΑΪΝ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ ΝΤΑΪΑΝΑ
- Καμπανάκι κινδύνου στην Ελλάδα: Ανακαλούνται γνωστά ζελεδάκια που τρώνε τα παιδιά και είναι πολύ επικίνδυνα για την υγεία
- Θρήνος για την Δανάη Λουκάκη
