Από την πρώτη στιγμή των ανακοινώσεων της Μαρίας Καρυστιανού για το νέο κόμμα, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στάθηκε δίπλα της, βλέποντας στο πρόσωπό της, το άτομο εκείνο που θα μπορούσε να φέρει έναν νέο αέρα (δικαιοσύνης και αξιοκρατίας) στην πολιτική ζωή του τόπου.
Μεγάλη μερίδα του συγκεκριμένου κοινού ένιωσε πολύ σύντομα ότι η Καρυστιανού τελικά δεν θα εξέφραζε αυτό που είχε στο μυαλό της. Ο λόγος; Η διάχυτη αίσθηση ότι ο στενός πυρήνας του νέου φορέα έγερνε επικίνδυνα προς τα δεξιά, φλερτάροντας ιδεολογικά με υπερσυντηρητικούς χώρους.
Η Καρυστιανού, αντιλαμβανόμενη τον κίνδυνο να αποξενωθεί η αυθεντική κοινωνική βάση που την ανέδειξε, δείχνει πλέον να τραβάει χειρόφρενο σε αυτή την πορεία. Και το μήνυμα εστάλη με τις δύο πρόσφατες, ηχηρές αποχωρήσεις στενών συνεργατών της από το νέο κίνημα.
Η πρώτη απώλεια αφορά έναν από τους πλέον έμπιστους συμβούλους της, με πολιτική καταβολή από τους ΑΝΕΛ και γνώση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Ακόμη πιο συμβολική, ωστόσο, για τις εσωτερικές ισορροπίες είναι η δεύτερη αποχώρηση: ενός προσώπου με σαφείς αναφορές στη λεγόμενη… «δεξιά της δεξιάς» και ανοιχτούς διαύλους με τη δεξαμενή του κόμματος της «Νίκης».
Η αρχική του παρουσία είχε ερμηνευθεί ως ένα ριψοκίνδυνο άνοιγμα σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Πλέον, η έξοδος των δυο συγκεκριμένων στελεχών δεν εκλαμβάνεται απλώς ως ένα οργανωτικό ρήγμα, αλλά ως μια σαφής στρατηγική επιλογή αλλαγής. Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να ξαναγράψει το αφήγημα του νέου φορέα, στέλνοντας το μήνυμα ότι το κόμμα δεν θα μετατραπεί σε όχημα ακροδεξιών προσεγγίσεων.
Αντίθετα, φιλοδοξεί να επαναπροσδιοριστεί ως ένα ευρύ κοινωνικό κίνημα, ικανό να αγκαλιάσει ξανά τον προοδευτικό χώρο, κρατώντας στο επίκεντρο τον αρχικό και αδιαπραγμάτευτο στόχο του.
Και εάν επιβεβαιωθούν και οι φήμες για ηχηρά ονόματα από τον χώρο της κεντροαριστεράς που θα στηρίξουν τη νέα προσπάθεια της Καρυστιανού, τότε καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι τα δημοσκοπικά δεδομένα μπορούν να αλλάξουν ξανά, αυτή τη φορά προς το καλύτερο. Η Μαρία Καρυστιανού δείχνει ότι έχει καταλάβει ο στρατηγικό λάθος της και ετοιμάζεται να το διορθώσει άμεσα.
ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ: Χαμός στο κόμμα Καρυστιανού – Εγκατέλειψε κιάλος πασίγνωστος επιχειρηματίας την «Ελπίδα» – ΣΟΚ ποιός είναι
Η ηγεσία του κινήματος καθαιρεί και διορίζει κατά το δοκούν, λέει ο συνιδιοκτήτης του δικτυακού καναλιού Άξιον Εστί TV
Νέες απώλειες μετρά το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς συνεχίστηκαν και σήμερα οι αποχωρήσεις προβεβλημένων στελεχών.
Την αποχώρησή του από την «Ελπίδα» ανακοίνωσε και ο επιχειρηματίας Νίκος Μπρουτζάκης, συνιδιοκτήτης του δικτυακού καναλιού Άξιον Εστί TV, κομβικού μέσου ποικίλων κινηματικών δράσεων τα τελευταία χρόνια.
Στην παραίτησή του, την οποία δημοσιοποίησε με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Μπρουτζάκης εκφράζει σοβαρές διαφωνίες για τον τρόπο λειτουργίας και λήψης αποφάσεων στο εσωτερικό του κινήματος, κάνοντας λόγο μεταξύ άλλων για έλλειψη συλλογικότητας, φίμωση της διαφορετικής άποψης και απουσία καταστατικού.
«Πίστεψα σε μια πορεία βασισμένη στην ηθική, στη δικαιοσύνη και στην απόλυτη αλήθεια – Σιγά αλλά σταθερά, γίναμε μάρτυρες μιας εσωτερικής μετάλλαξης» αναφέρει μεταξύ άλλων και καταγγέλλει αυθαιρεσία στη λήψη αποφάσεων, φίμωση στη διαφορετική άποψη και τη λειτουργία μιας κλειστής κάστας που δεν δίνει λογαριασμό πουθενά…


Συγκεκριμένα στην ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook έγραψε τα παρακάτω:
«ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ.
ΟΧΙ ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ.
Φίλες και φίλοι, εδώ και οκτώ μήνες στήριξα με τεράστιο πείσμα, πάθος και αυταπάρνηση το κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού.
Το στήριξα και σαν φυσικό πρόσωπο και μέσα από το κανάλι μου, μέσα από το πρόσωπό μου και το όνομά μου, πιστεύοντας ακράδαντα ότι θα γινόταν ο ουσιαστικός, ασταθμήτος παράγοντας για την ανατροπή ενός σάπιου πολιτικού συστήματος και τη θεμελίωση μιας νέας πολιτικής κουλτούρας με ανθρώπινό πρόσωπο.
Πίστεψα σε μια πορεία βασισμένη στην ηθική, στη δικαιοσύνη και στην απόλυτη αλήθεια.
Δυστυχώς, η πορεία του χρόνου απέδειξε ότι το όραμα αυτό απομακρύνθηκε επικίνδυνα.
Σιγά αλλά σταθερά, γίναμε μάρτυρες μιας εσωτερικής μετάλλαξης.
• Η αυθαιρεσία στη λήψη αποφάσεων: Φτάσαμε στο σημείο η ηγεσία του κινήματος να καθαιρεί και να διορίζει κατά το δοκούν, ακυρώνοντας κάθε έννοια συλλογικότητας.
• Η φίμωση της διαφορετικής άποψης: Οποιαδήποτε κριτική ή αντίθετη σκέψη βαφτίστηκε «αιρετική» και αντιμετωπίστηκε με απαξίωση αντί για διάλογο.
• Η άρνηση καταστατικού: Το πιο αποκαλυπτικό και ανησυχητικό στοιχείο ήταν η ανοιχτή πλέον παραδοχή ότι δεν θα υπάρξει καταστατικό λειτουργίας, με το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί «παλαιοκομματική διαδικασία». Η απουσία κανόνων, όμως, δεν είναι προοδευτικότητα• είναι το απόλυτο άλλοθι για την αυθαιρεσία.
• Η κλειστή κάστα: Δημιουργήθηκε μια κλειστή ομάδα αποφάσεων που δεν δίνει λογαριασμό πουθενα, λειτουργώντας με όρους κλειστού συστήματος και όχι ανοιχτού κοινωνικού κινήματος.
Το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι: η δυναμική του κινήματος φθίνει συνεχώς και για τους ίδιους ακριβώς λόγους, καταγράφεται πλέον ένα κύμα αποχωρήσεων τίμιων ανθρώπων που πίστεψαν στο ίδιο όραμα με μένα.
Το πιο λυπηρό –και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό της νοοτροπίας που επικρατεί– είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται όσοι επιλέγουν να αποχωρήσουν.
Οι άνθρωποι αυτοί, οι μέχρι χθες συνοδοιπόροι και υποστηρικτές, χαρακτηρίζονται πλέον ανοιχτά ως «προδότες», «πληρωμένοι», ή κατηγορούνται ότι «ήθελαν να παρουν την εξουσία από την Καρυστιανου».
Αυτός ο ισχυρισμός αποδομείται πλήρως από την ίδια την πραγματικότητα για τους εξής λόγους:
1. Η προπαγάνδα της ενοχοποίησης: Όταν ένα σύστημα αδυνατεί να απαντήσει με πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα στην κριτική, καταφεύγει εύκολα στη δολοφονία χαρακτήρων. Είναι η κλασική τακτική του «ή είσαι μαζί μας άνευ όρων ή είσαι εχθρός και προδότης».
2. Η αναστροφή της αλήθειας: Κανείς από όσους αποχωρούν δεν διεκδίκησε καρέκλες ή εξουσία. Αντιθέτως, αποχωρούμε ακριβώς επειδή δεν ανεχόμαστε την εξουσία χωρίς έλεγχο, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία. Η φυγή δεν είναι προδοσία• είναι πράξη συνέπειας απέναντι στις αρχές μας.
3. Η προσωπολατρία έναντι των αρχών: Το να ταυτίζεται η κριτική προς μια δομή με «επίθεση στο πρόσωπο», αποδεικνύει ότι το κίνημα εκτράπηκε από τις αξίες του (δικαιοσύνη, αλήθεια) και μετατράπηκε σε εργαλείο απόλυτης υποταγής.
Τα προτάγματα των Τεμπών παραμένουν ζωντανά
Θέλω να είναι απολύτως ξεκάθαρο:
Η αποχώρηση από μια προβληματική δομή δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχώρηση από τον αγώνα.
Τα προτάγματα του Κινήματος των Τεμπών δεν έχουν σβήσει. Παραμένουν πιο έντονα και επιτακτικά από ποτέ. Η ανάγκη για πραγματική δικαιοσύνη, για δημοκρτία, για την τιμωρία της συγκάλυψης και για μια κοινωνία που βάζει την ανθρώπινη ζωή πάνω από τα κέρδη, είναι υπεράνω προσώπων και κλειστών μηχανισμών.
Ως φυσικό πρόσωπο και μέσα από το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ tv», θα εργαστώ ακούραστα προς αυτόν τον σκοπό.
Στη συνέχιση αυτών των προταγμάτων, μέσα από ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις, μέχρι να πάρουν σάρκα και οστά όλα όσα ονειρευτήκαμε πριν μερικούς μήνες.
Ο αγώνας για μια δίκαιη κοινωνία δεν ανήκει σε κανένα κλειστό κύκλωμα• ανήκει σε όλους μας και συνεχίζεται με καθαρά χέρια και ανοιχτά μάτια.»
Δείτε την ανάρτησή του

- Αφροδίτη Μάνου: Σάλος με την υποτιμητική ανάρτησή της για τον Μαζωνάκη την ημέρα της κηδείας του – Δείτε τι έγραψε
- Μεγαλείο ψυχής από Άννα Βίσση: Συγκλονίζει αυτό που έκανε για την κηδεία του Μαζωνάκη
- ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ: ΠΕΘΑΝΕ Η ΝΑΤΑΣΑ
- Θάνατος Μαζωνάκη: Οι 2 φωτογραφίες και το ένα βίντεο που δείχνουν νεκρό τον αγαπημένο τραγουδιστή και βρέθηκαν στο κινητό της γιατρού