Η Μαρία Μαρτίκα, που όλοι την αγάπησαν μέσα από τον ρόλο της στο “Ρετιρέ”, που προβάλλεται κάθε χρόνο σε επανάληψη από το Mega και έγραψε πολλά χιλιόμετρα στην καριέρα της, έφυγε από τη ζωή ολομόναχη και απομονωμένη το 2018, νικημένη από τον καρκίνο.
Ειδικότερα, η ηθοποιός, τα τελευταία χρόνια της ζωής της, είχε απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και ζούσε στο εξοχικό της στην Ακράτα.
Σε ηλικία 86 ετών, άφησε την τελευταία της πνοή, χωρίς να το μάθει ο κόσμος και στην κηδεία της έδωσαν το “παρών” μόνο δέκα πολύ κοντινά της πρόσωπα.
Η Μαρία Μαρτίκα αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κάρολος Κουν, το 1961 και έγινε ιδιαιτέρως γνωστή από τις σειρές “Εμείς κι Εμείς” και “Ρετιρέ”.
Γεννήθηκε σε μια μικρή συνοικία της Αθήνας, έξω από το Λεκανοπέδιο Αττικής. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Εξατάξιο Γυμνάσιο και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κάρολος Κουν, το 1961.
Η μάχη της Μαρίας Μαρτίκα με τον καρκίνο
Η Μαρία Μαρτίκα έχασες τη μάχη με τον καρκίνο, την 1η Ιουνίου του 2018 και στην κηδεία της παραβρέθηκαν οι συνάδελφοί της, Γιώργος Μεσσαλάς, Παντής Κούσης και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης.
Απομονωμένη πέθανε η Μαρία Μαρτίκα
Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων, ενώ την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε ο Μάκης Δελαπόρτα, ο οποίος είχε υπογραμμίσει ότι: «Είχε απομονωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Η Μαρία κηδεύτηκε το Σάββατο στο νεκροταφείο στα Πατήσια, με μόλις 10 άτομα. Ήταν εντολή της να μη μαθευτεί τίποτα. Είχε απομονωθεί εδώ και 20 χρόνια. Μιλούσαμε κατά καιρούς και την καλούσα σε εκδηλώσεις, όμως, η ίδια δεν δεχόταν να αφήσει το καταφύγιό της στη Γλυφάδα. Η κυρία Θάλεια του Ρετιρέ ήταν μια από τις πολύ καλές συναδέλφους, που σφράγισαν μια ολόκληρη γενιά και παράλληλα ήταν πολύ δοτικός άνθρωπος. Πριν μπει στο στούντιο, έκανε τον σταυρό της. Φοβόταν πολύ τον Δαλιανίδη και επίσης είχε μεγάλο άγχος να μην ξεχάσει τα λόγια του σεναρίου. Ζούσε με τα σκυλιά της, καθώς ήταν πολύ φιλόζωη και κατά καιρούς πήγαινε στην Ακράτα, στο εξοχικό της. Είχε αποφασίσει να απομονωθεί εντελώς και να φύγει χωρίς να το μάθει κανείς. Όπως και έγινε».
«Ζούσε με τα σκυλιά της, καθώς ήταν πολύ φιλόζωη και κατά καιρούς πήγαινε στην Ακράτα, στο εξοχικό της. Είχε αποφασίσει να απομονωθεί εντελώς και να φύγει χωρίς να το μάθει κανείς. Όπως και έγινε».
Έφυγε στα 86 της χρόνια από καρκίνο και είχε να εμφανιστεί περισσότερο από 20 χρόνια. Ζούσε μοναχικά με λίγους φίλους στο πλευρό της.
Η ηθοποιός έφυγε μόνη και απομονωμένη υπό άκρα μυστικότητα! Στο τελευταίο αντίο ήταν μόνο 10 άτομα!
Στην κηδεία της πήγαν μόνο από συναδέλφους της, ο Γιώργος Μεσσάλας, ο Πάντης Κούσης και ο στενός της φίλος και σκηνοθέτης, Γιώργος Φραντζεσκάκης. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο, στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων.
Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της Έλενας Ακρίτα στη μνήμη της Μαρίας Μαρτίκα
Η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα αποχαιρέτησε τη σπουδαία ηθοποιό με ένα συγκινητικό -αλλά και αιχμηρό- μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.
«Η Μαρία Μαρτίκα που έφυγε από κοντά μας δεν ήταν η “κυρά-Θάλεια του Ρετιρέ” όπως γράφουν ορισμένοι ανόητοι. Ήταν μια εξαιρετική ηθοποιός που παρεμπιπτόντως έγινε γνωστή από το ”Ρετιρέ”. Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης, έπαιξε σε πολλές παραστάσεις και λίγες ταινίες – ιδίως του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη. Η υποκριτική της δεινότητα έκανε το ελληνικό θέατρο λίγο καλύτερο. Θα την θυμόμαστε με σεβασμό», είχε γράψει η δημοσιογράφος.
Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Ντία Αβδή: Μια διακριτική παρουσία από τη χρυσή εποχή του ελληνικού θεάματος
Υπάρχουν καλλιτέχνες που το όνομά τους γράφτηκε με μεγάλα γράμματα στις μαρκίζες και άλλοι που, χωρίς να αποκτήσουν την ίδια δημοσιότητα, άφησαν το δικό τους αποτύπωμα σε μια ολόκληρη εποχή. Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανήκει η Ντία Αβδή, μια ηθοποιός που πέρασε από το θέατρο, την επιθεώρηση, το ραδιόφωνο και τον ελληνικό κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε παραγωγές δίπλα σε μερικούς από τους πιο αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές της εποχής.
Από την Αμαλιάδα στον κόσμο του θεάματος
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα βιογραφικά στοιχεία, η Ντία Αβδή γεννήθηκε το 1939 στην Αμαλιάδα, ενώ ως πραγματικό της όνομα αναφέρεται το Αδαμαντία Μανωλοπούλου.
Η καλλιτεχνική της διαδρομή συνδέθηκε ιδιαίτερα με το μουσικό θέατρο και την επιθεώρηση, ένα από τα δημοφιλέστερα είδη ψυχαγωγίας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ήταν μια εποχή κατά την οποία οι ηθοποιοί συχνά δεν περιορίζονταν σε ένα μόνο μέσο: το ίδιο πρόσωπο μπορούσε να εμφανίζεται στη θεατρική σκηνή, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο.
Η Ντία Αβδή φαίνεται πως ακολούθησε ακριβώς αυτή την πολυσχιδή διαδρομή.
Στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας
Ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1960 συναντάμε το όνομά της σε θεατρικές παραγωγές.
Το 1963 συμμετείχε στην επιθεώρηση Ντόλτσε Βίτα στην Αθήνα, σε έναν θίασο όπου βρίσκονταν σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάματος, όπως οι Άννα και Μαρία Καλουτά, Ορέστης Μακρής, Σταύρος Παράβας και Δέσποινα Στυλιανοπούλου.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1965, εμφανίζεται στο έργο Άνδρα θέλω, τώρα τόνε θέλω, με τον θίασο της Μάρως Κοντού, του Γιώργου Κωνσταντίνου και του Νίκου Ρίζου, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Τασίας.
Οι συμμετοχές αυτές έχουν ιδιαίτερη αξία για την κατανόηση της πορείας της. Η Ντία Αβδή δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο που εμφανίστηκε περιστασιακά μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα. Είχε ενεργή παρουσία στον επαγγελματικό θεατρικό χώρο μιας περιόδου εξαιρετικά πλούσιας για το ελληνικό θέαμα.
Η Ντία Αβδή στον ελληνικό κινηματογράφο
Η δεκαετία του 1960 ήταν παράλληλα η μεγάλη εποχή του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου. Οι κινηματογραφικές αίθουσες γέμιζαν, οι εταιρείες παραγωγής δημιουργούσαν δεκάδες ταινίες κάθε χρόνο και μια μεγάλη γενιά ηθοποιών περνούσε από τη θεατρική σκηνή στη μεγάλη οθόνη.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον συναντάμε και τη Ντία Αβδή.
Στη φιλμογραφία της καταγράφονται συμμετοχές σε ταινίες όπως:
Τα Δίδυμα (1964)
Βίβα Ρένα (1967)
Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967)
Ο Σπαγγοραμμένος (1967)
Το Κορίτσι του Λούνα Παρκ (1968)
Η Αγάπη μας (1968)
Οι τίτλοι αυτοί αποτελούν σήμερα κομμάτι της ιστορίας του λαϊκού ελληνικού κινηματογράφου και αρκετοί εξακολουθούν να προβάλλονται στην τηλεόραση πολλές δεκαετίες μετά την πρώτη τους κυκλοφορία.
Έτσι, ακόμη και όταν το όνομα της Ντίας Αβδή δεν είναι τόσο γνωστό στο σημερινό κοινό όσο εκείνα των μεγάλων πρωταγωνιστών της εποχής, η εικόνα της εξακολουθεί να επιστρέφει μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες.
Και πίσω από το μικρόφωνο
Μια λιγότερο γνωστή πλευρά της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας ήταν η συμμετοχή της στο ραδιοφωνικό θέατρο.
Το αρχείο της ΕΡΤ διατηρεί στοιχεία από παλαιότερες θεατρικές παραγωγές του ραδιοφώνου στις οποίες συμμετείχε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ραδιοφωνική παρουσίαση του έργου Ο κύριος και η κυρία Ντάβεντρι, όπου η Ντία Αβδή αναφέρεται στον ρόλο της Ρόζας.
Η πληροφορία αυτή συμπληρώνει την εικόνα μιας ηθοποιού που εργάστηκε σε διαφορετικές μορφές της υποκριτικής τέχνης και όχι αποκλειστικά στον κινηματογράφο.
Ένα βιογραφικό με κενά και αντιφατικές πληροφορίες
Η έρευνα γύρω από τη ζωή της Ντίας Αβδή παρουσιάζει, ωστόσο, μια δυσκολία που συναντάται συχνά όταν αναζητούμε στοιχεία για ηθοποιούς που δεν βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας.
Οι πληροφορίες είναι περιορισμένες και σε ορισμένες περιπτώσεις αντικρουόμενες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σχέση της με τον επίσης ηθοποιό Απόστολο Αβδή. Σε μία βάση δεδομένων αναφέρεται ως πατέρας της, ενώ άλλες διαδικτυακές δημοσιεύσεις τον παρουσιάζουν ως σύζυγό της. Χωρίς ισχυρότερη πρωτογενή τεκμηρίωση, οποιαδήποτε από τις δύο εκδοχές δεν θα ήταν σωστό να παρουσιαστεί ως αδιαμφισβήτητο γεγονός.
Αυτό το κενό δείχνει και κάτι ευρύτερο: ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του παλιού ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου παραμένει διάσπαρτο σε προγράμματα παραστάσεων, εφημερίδες, περιοδικά, φωτογραφικά αρχεία και προσωπικές μαρτυρίες.
Μια ηθοποιός μιας ολόκληρης εποχής
Η ιστορία του ελληνικού θεάματος δεν δημιουργήθηκε μόνο από τους μεγάλους πρωταγωνιστές.
Δημιουργήθηκε και από τους δεκάδες ηθοποιούς που βρίσκονταν κάθε βράδυ στη σκηνή, συμμετείχαν στις επιθεωρήσεις, έμπαιναν στα κινηματογραφικά πλατό, έδιναν φωνή στους χαρακτήρες του ραδιοφωνικού θεάτρου και στήριζαν με τη δουλειά τους ολόκληρες παραγωγές.
Η Ντία Αβδή ήταν ένα από αυτά τα πρόσωπα.
Η παρουσία της δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες, οι θεατρικές εμφανίσεις της και οι συμμετοχές της σε ταινίες που εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της συλλογικής κινηματογραφικής μνήμης είναι αρκετές για να της εξασφαλίσουν μια μικρή αλλά ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού θεάματος.
Και ίσως αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος για να θυμόμαστε σήμερα καλλιτέχνες όπως η Ντία Αβδή: επειδή πίσω από κάθε μεγάλη εποχή υπάρχουν πολλά πρόσωπα των οποίων η ιστορία κινδυνεύει, όσο περνούν τα χρόνια, να χαθεί.
Η αναζήτηση και η καταγραφή τους δεν είναι απλώς νοσταλγία.
Είναι ένας τρόπος να διατηρείται ζωντανή η μνήμη του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
- Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
- Νεκρός γνωστός επιχειρηματίας από την κακοκαιρία στην Κύπρο: Το σκάφος του διαλύθηκε στα βράχια, βίντεο από τις δραματικές στιγμές στο Κάβο Γκρέκο
- ΕΚΤΑΚΤΟ – Ξεκίνησαν οι ισχυρές καταιγίδες: Πλημμύρισαν δρόμοι – Σοβαρά προβλήματα και μεγάλες ζημιές
- Χαμός με την εμφάνιση του Πάριου στην Κύπρο: «Φτάνει ρε Γιάννη, φτάνει!» – Τα βίντεο που κυκλοφόρησαν και δίχασαν
