Μια άκρως ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της τηλεοπτικής εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται», όπου ο Αλέξης Γεωργούλης βρέθηκε καλεσμένος στον καναπέ της Ναταλίας Γερμανού. Ο δημοφιλής ηθοποιός και πρώην ευρωβουλευτής άνοιξε τα χαρτιά του και αναφέρθηκε με ειλικρίνεια στην πορεία του στον χώρο της πολιτικής, στις προσωπικές του πεποιθήσεις για τη λειτουργία των κομμάτων στη χώρα μας, αλλά και στα σενάρια που κυκλοφορούν έντονα το τελευταίο διάστημα και τον θέλουν να εμπλέκεται στο νέο πολιτικό εγχείρημα που προετοιμάζει η Μαρία Καρυστιανού.
Ο Αλέξης Γεωργούλης θέλησε από την πρώτη στιγμή να ξεκαθαρίσει τη θέση του σχετικά με τη δική του εμπειρία στα κοινά. Όπως επεσήμανε, η ενασχόληση με τα κοινά ζητήματα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ενεργού μέλους της κοινωνίας, ωστόσο ο ίδιος ένιωθε πάντοτε ξένος προς τις παραδοσιακές κομματικές δομές και τις αυστηρές γραμμές των παρατάξεων. Σχολιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η έννοια της προσφοράς στην Ελλάδα, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το κεφάλαιο της πολιτικής, όσο είσαι πολίτης, δεν κλείνει. Αλλά στην Ελλάδα, όταν λέμε πολιτική, εννοούμε κομματική. Και αυτό έχει κλείσει, πιστεύω ότι δεν άνοιξε ποτέ». Με τη φράση αυτή έδωσε το στίγμα της προσωπικής του αποστασιοποίησης από τους κομματικούς μηχανισμούς, εξηγώντας ότι η συμμετοχή του στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση την ιδεολογική του ταύτιση με τη στενή έννοια του όρου.
Ο Αλέξης Γεωργούλης θέλησε από την πρώτη στιγμή να ξεκαθαρίσει τη θέση του σχετικά με τη δική του εμπειρία στα κοινά. Όπως επεσήμανε, η ενασχόληση με τα κοινά ζητήματα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ενεργού μέλους της κοινωνίας, ωστόσο ο ίδιος ένιωθε πάντοτε ξένος προς τις παραδοσιακές κομματικές δομές και τις αυστηρές γραμμές των παρατάξεων. Σχολιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η έννοια της προσφοράς στην Ελλάδα, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Το κεφάλαιο της πολιτικής, όσο είσαι πολίτης, δεν κλείνει. Αλλά στην Ελλάδα, όταν λέμε πολιτική, εννοούμε κομματική. Και αυτό έχει κλείσει, πιστεύω ότι δεν άνοιξε ποτέ». Με τη φράση αυτή έδωσε το στίγμα της προσωπικής του αποστασιοποίησης από τους κομματικούς μηχανισμούς, εξηγώντας ότι η συμμετοχή του στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση την ιδεολογική του ταύτιση με τη στενή έννοια του όρου.
Στη συνέχεια της τηλεοπτικής του παρουσίας, ο Αλέξης Γεωργούλης ανέπτυξε τη δική του φιλοσοφία για το πώς οφείλουν να ενεργούν όσοι κατέχουν θέσεις εξουσίας και λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις. Υπογράμμισε ότι το οπτικό πεδίο όσων πολιτεύονται πρέπει να είναι ευρύ και συμπεριληπτικό, χωρίς να αποκλείει καμία κοινωνική ομάδα. Αναλύοντας αυτή τη δημοκρατική προσέγγιση, ανέφερε: «Νομίζω η πολιτική πρέπει να έχει ένα πολύ ανοιχτό και ευρύ οπτικό πεδίο. Είτε σε ψηφίσουν οι 10 για να αποφασίσεις για τους 20, πρέπει να αποφασίσεις και για τους 20, σαν να σε ψήφισαν και οι 20».
Προτεινόμενο Άρθρο
Θρήνος για τον θάνατο του Δημήτρη Μελά
Η ροή της συνέντευξης απέκτησε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν η Ναταλία Γερμανού έθεσε το ζήτημα των φημών που τον συνδέουν με τη νέα πολιτική κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού. Η παρουσιάστρια ρώτησε ευθέως τον καλεσμένο της αν θα εξέταζε το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε έναν τέτοιο φορέα. Ο γνωστός καλλιτέχνης απάντησε με ειλικρίνεια ότι δεν έχει επεξεργαστεί μια τέτοια προοπτική, ωστόσο δεν παρέλειψε να πλέξει το εγκώμιο της Μαρίας Καρυστιανού, αναγνωρίζοντας τη βαθιά κοινωνική ανάγκη που γεννά αυτή την προσπάθεια. Σημείωσε μάλιστα: «Δεν το έχω σκεφτεί. Δεν έχω μπει στη διαδικασία να οραματιστώ κάτι τέτοιο. Πάντως θα υπογραμμίσω κι εγώ ότι είναι μια πάρα πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, όχι εξαιτίας του προσώπου, αλλά η όλη συγκυρία και ποια ανάγκη, ένα βήμα μετά το άλλο, έφτασε».
Ολοκληρώνοντας τη σκέψη του, ο Αλέξης Γεωργούλης εξήγησε ότι η δράση της Μαρίας Καρυστιανού ξεπερνά τα όρια της προσωπικής επιδίωξης ή του ατομικού πόνου, καθώς εκφράζει το συλλογικό αίσθημα και την απαίτηση μιας ολόκληρης κοινωνίας για αληθινή δικαιοσύνη και ριζικές αλλαγές. Αναφερόμενος στη δυναμική αυτής της προσπάθειας, κατέληξε λέγοντας: «Δεν εκφράζει μόνο τη δική της άποψη και τον δικό της πόνο. Είναι μια πάρα πολύ ιδιαίτερη περίπτωση που οδήγησε σε αυτό το σημείο, ότι χρειάζεται ένα κομμάτι μέσα σε αυτό το πεδίο της εξουσίας που πρέπει κάτι να αλλάξει για να βρούμε δικαίωση».
