Μέσα σε μια ατμόσφαιρα διάχυτης συγκίνησης, βαθιού πόνου και βαρύτατου πένθους, συγγενείς, φίλοι, εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνικού αθλητισμού και πλήθος εκπροσώπων της εγχώριας σόουμπιζ συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό για να αποχαιρετήσουν την πολυαγαπημένη τους Γωγώ Μαστροκώστα. Η προσέλευση του κόσμου ξεκίνησε αρκετά νωρίς, λίγο πριν από τις 11 το πρωί, με όλους τους παρευρισκόμενους να είναι συντετριμμένοι από την πρόωρη απώλεια μιας γυναίκας που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της με τη δύναμη και την αξιοπρέπειά της.

Η έναρξη της τελετής σημαδεύτηκε από μια άκρως συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, καθώς η μητέρα της, Σπυριδούλα, λύγισε ολοκληρωτικά αντικρίζοντας το λευκό φέρετρο της κόρης της. Οι σπαρακτικές της κουβέντες αντήχησαν στην εκκλησία, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε όσους βρίσκονταν εκεί, καθώς αναφώνησε μπαίνοντας στον ναό: «Καλώς το λουλούδι μου, καλώς το αστέρι μου, άγγελέ μου, αστέρι του ουρανού πέτα ψηλά».
Ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, ο οποίος βρισκόταν από πολύ νωρίς στον χώρο της εκκλησίας για να ρυθμίσει τις τελευταίες λεπτομέρειες, βγήκε για λίγα λεπτά έξω από τον ναό προκειμένου να υποδεχτεί την κόρη τους, Βικτώρια. Οι δυο τους, πιασμένοι σφιχτά χέρι-χέρι, εισήλθαν μαζί στο εσωτερικό για το τελευταίο και πιο δύσκολο αντίο της ζωής τους, δείχνοντας μια εικόνα απόλυτης ενότητας και στήριξης απέναντι στο τεράστιο αυτό πλήγμα.
Μετά την ολοκλήρωση της εξοδίου ακολουθίας, η έξοδος της σορού από τον Ιερό Ναό συνοδεύτηκε από ένα παρατεταμένο, θερμό και συγκλονιστικό χειροκρότημα από όλο τον κόσμο που είχε κατακλύσει το προαύλιο. Ήταν ο ελάχιστος φόρος τιμής και ο οφειλόμενος αποχαιρετισμός σε μια γυναίκα που συμπορεύτηκε για χρόνια με τη σκληρή πραγματικότητα της ασθένειας, επιλέγοντας συνειδητά τον δρόμο της απόλυτης αξιοπρέπειας, ενώ παράλληλα είχε εργαστεί με αφοσίωση για την αφύπνιση, την ενημέρωση και την ενδυνάμωση των γυναικών απέναντι στον καρκίνο του μαστού.
Καθήλωσαν οι επικήδειοι την κόρης της και του Τραΐανού
Η πιο καθηλωτική και φορτισμένη στιγμή της κηδείας ήταν όταν η κόρη της, Βικτώρια Δέλλα, στάθηκε μπροστά στο φέρετρο για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο της. Περιγράφοντας τη μητέρα της ως το απόλυτο στήριγμά της αλλά και ως την καλύτερη, την κολλητή της φίλη, η νεαρή κοπέλα ράγισε τις καρδιές των παρευρισκόμενων. Στην ομιλία της ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Ξέρω πως σήμερα είναι μια ημέρα πένθους και πως όλοι είμαστε βαθιά στεναχωρημένοι. Όμως μέσα μου νιώθω πως δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γιατί πέρα από όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη. Η μάμα μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά και έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά. Πάλεψε με χαμόγελο, αλλά όχι με φόβο. Η μαμά μου ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Ήταν μια υπέροχη σύζυγος, μια αληθινή φίλη, μία στοργική κόρη και μια δυνατή αδελφή. Και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά, με έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Μου έμαθες να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη. Ήσουν και θα είσαι για πάντα η κολλητή μου, το άτομο με το οποίο θα μοιράζομαι τα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, σου έλεγα πως όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι παντού μαζί μου. Και αυτό το φρόντισες εσύ. Στον γάμο σου είχες γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα ήρθε η στιγμή να σου αφιερώσω κι εγώ έναν στίχο. Αν υπάρχουν άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σε αγαπώ μαμά, μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου».
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτού του συγκλονιστικού λόγου, τον λόγο πήρε ο σύντροφος της ζωής της, Τραϊανός Δέλλας.
Στον επικήδειο λόγο του, ο Τραϊανός Δέλλας σημείωσε:
«Άγγελε μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. Ο φύλακας, άγγελός μου, μου έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήρανε για την εντατική λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι είχα επιμονή και υπομονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου.
Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν και αυτό είναι μια απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου ‘ριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορέσω να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες.
Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Κι έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Το καθένα ήθελε τη δική του φροντίδα, αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για σας, ευτυχώς αναπληρώνονταν.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως τη φανταζόμουν παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας. Στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε μια στιγμή. Πάντα ήσουν μέσα στο μυαλό μου και προτεραιότητά μου. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες, μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.
Τα “σ΄ αγαπώ” που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για σένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτό που μου έδωσες. Η ευγνωμοσύνη στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά είναι μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο.
Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα να μη φοβάσαι γιατί είμαι δίπλα σου. Σου έλεγα “θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε and θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκανε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε στον ωκεανό. Αλλά και πάλι σ’ το ‘πα “μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα”. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο, σε έχασα από δίπλα μου.
Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια. Μακριά από κάθε πόνο. Μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά αποκεί, να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω που αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη ότι πάλι σε εσένα θα ερχόμουν. Πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουν, από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ.
Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ. Και στάθηκα τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτά που έχει μάθει στην κόρη μας. Αφήνει πίσω μια καταπληκτική ψυχή. Και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ. Γιατί το έργο της Γωγώς μπορεί να μην φαινότανε, μπορεί να μην το λέγαμε, αλλά ήταν τεράστιο για πάρα, πάρα πολλές γυναίκες. Δεν θα πω καλό ταξίδι, μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου».
Γωγώ Μαστροκώστα: Αυτή είναι η γνωστή τραγουδίστρια που δεν έφυγε λεπτό από δίπλα της
Μέσα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτητική περίοδο για τη Γωγώ Μαστροκώστα, υπήρξαν ελάχιστοι άνθρωποι που παρέμειναν σταθερά δίπλα της, μακριά από τη δημοσιότητα και τις δημόσιες τοποθετήσεις.
Άνθρωποι που επέλεξαν να εκφράσουν τη στήριξή τους όχι μέσα από αναρτήσεις και δηλώσεις, αλλά μέσα από διακριτική παρουσία και πράξεις ουσίας.

Ανάμεσά τους, σύμφωνα με πληροφορίες από το Youweekly και το ρεπορτάζ της Τζώρτζια Συρίχα, ξεχώριζε η Κέλλυ Κελεκίδου, με την οποία η Γωγώ Μαστροκώστα είχε αναπτύξει μια σχέση που ξεπερνούσε τα όρια μιας τυπικής γνωριμίας στον χώρο της showbiz. Οι δύο γυναίκες συνδέονταν εδώ και πάνω από μια δεκαετία με μια βαθιά φιλία, η οποία άντεξε στον χρόνο, στις αποστάσεις και στις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Η σχέση τους είχε χτιστεί μέσα από κοινές εμπειρίες και στιγμές ζωής. Γιορτές, γενέθλια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, ταξίδια και απλές καθημερινές στιγμές είχαν δημιουργήσει έναν ισχυρό δεσμό εμπιστοσύνης και οικειότητας. Μάλιστα, οι δύο οικογένειες ζούσαν για μεγάλο διάστημα σε κοντινή απόσταση στα νότια προάστια, γεγονός που έκανε την επαφή τους ακόμη πιο συχνή και ουσιαστική.
Ανάλογα στενή σχέση είχαν αναπτύξει και οι σύζυγοί τους, Τραϊανός Δέλλας και Νίκος Κουρκούλης, οι οποίοι είχαν έρθει κοντά από νωρίς, δημιουργώντας μια δεμένη παρέα που μοιραζόταν εξόδους, οικογενειακές στιγμές και καθημερινές χαρές. Στο ίδιο κλίμα μεγάλωσαν και τα παιδιά των δύο οικογενειών, με την Ελπινίκη και τη Βικτώρια να αναπτύσσουν μια σχέση σχεδόν αδελφική, μεγαλώνοντας μαζί και μοιραζόμενες κοινές αναμνήσεις από μικρή ηλικία.

Στο πιο δύσκολο κομμάτι της διαδρομής της Γωγώς Μαστροκώστα, η παρουσία της Κέλλυς Κελεκίδου, όπως αναφέρεται, υπήρξε διακριτική αλλά σταθερή. Χωρίς δημόσιες τοποθετήσεις και χωρίς προβολή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φέρεται να στάθηκε δίπλα της με τρόπο ουσιαστικό, προσφέροντας στήριξη τόσο στην ίδια όσο και στο στενό της οικογενειακό περιβάλλον.
Όσοι γνώριζαν από κοντά την κατάσταση κάνουν λόγο για μια παρουσία που δεν ήταν επιδεικτική, αλλά ανθρώπινη και σταθερή, ιδιαίτερα στις πιο κρίσιμες στιγμές. Η στήριξή της φαίνεται πως επεκτεινόταν και στην οικογένεια της Γωγώς, προσπαθώντας να σταθεί δίπλα τους με διακριτικότητα και σεβασμό στον πόνο τους.
Η είδηση της απώλειας της Γωγώς Μαστροκώστα έχει βυθίσει σε θλίψη τον στενό της κύκλο, με τη φιλία της με την Κέλλυ Κελεκίδου να υπενθυμίζει πως πίσω από τη δημόσια εικόνα υπάρχουν σχέσεις που δοκιμάζονται σιωπηλά και αντέχουν στον χρόνο. Μια σχέση που, όπως όλα δείχνουν, στηρίχθηκε στην εμπιστοσύνη, την αφοσίωση και την αληθινή ανθρώπινη σύνδεση.
- Γωγώ Μαστροκώστα: Αυτή είναι η γνωστή τραγουδίστρια που δεν έφυγε λεπτό από δίπλα της
- ΕΚΤΑΚΤΟ – ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
- Κρίστι Κρανά: Ξέσπασε σε αναφιλητά στην κηδεία της Μαστροκώστα – «Ράγισε καρδιές» με τα λόγια της
- Γωγώ Μαστροκώστα: Συγκινεί το μήνυμα της ανιψιάς της – «Εύχομαι να σου μοιάζω όσο μου λένε»