Σε ηλικία 89 ετών έφυγε από τη ζωή ανήμερα της Πρωτοχρονιάς ο ένας εκ των ιδρυτών της ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ, Αλκιβιάδης Χήτος.
«Οραματιστής, χαρισματικός και πρωτοπόρος, ανέλαβε τα ηνία της ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο το 1984»
Πέθανε σήμερα Πέμπτη 1η Ιανουαρίου 2026 ο επιχειρηματίας Αλκιβιάδης Χήτος ένας εκ των ιδρυτών της εταιρείας ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ.
Όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση της εταιρείας ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ, ο επιχειρηματίας Άλκης Χήτος γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1937, στο Ασπροχώρι Ιωαννινων.
«Οραματιστής, χαρισματικός και πρωτοπόρος, ανέλαβε τα ηνία της ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο το 1984, συνεχίζοντας την επιτυχημένη οικογενειακή παράδοση εμφιάλωσης και εμπορίας ποτών, την οποία είχε ξεκινήσει ο πατέρας τους, Ιωάννης Χήτος, το 1955.
Με απαράμιλλη ακεραιότητα, αφοσίωση και ανεξάντλητη δύναμη, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλους όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί του. Η παρουσία του καθόρισε τον τρόπο που η εταιρεία λειτουργεί σήμερα, διαμορφώνοντας μια κουλτούρα που τιμά τόσο τις ανθρώπινες αξίες όσο και την επιχειρηματική αριστεία.
Η κληρονομιά του Άλκη Χήτου δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη της εταιρείας, εκφράζεται καθημερινά στις σχέσεις, στη δέσμευση για ποιότητα, στην κοινωνική ευθύνη και στην αίσθηση της κοινότητας που καλλιέργησε σε εργαζόμενους, συνεργάτες και πελάτες.
Το όραμά του, το ήθος και η ηγετική του παρουσία θα συνεχίσουν να αποτελούν πυξίδα για την εταιρεία και καθοδηγητικό παράδειγμα για τις επόμενες γενιές» τονίζεται στην ίδια ανακοίνωση.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Περιβλέπτου, αύριο Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2026, στις 12.00.
Τα αναψυκτικά «Ερμής», η «Ηi – J» και το «Ζαγόρι»
Η ιστορία της Χήτος ΑΒΕΕ ξεκινάει στα μέσα της δεκαετίας του ’50, με την ίδρυση εργοστασίου εμφιάλωσης αεριούχων ποτών, στην πόλη των Ιωαννίνων. Ιδρυτής του εργοστασίου, ο Ιωάννης Χήτος, με καταγωγή από εκεί, ο οποίος με συνοδοιπόρους τους γιους του, Κωνσταντίνο και Αλκιβιάδη, ξεκίνησε την παραγωγή των αναψυκτικών «Ερμής».
Ο Ιωάννης Χήτος κράτησε τα ηνία της εταιρείας για περίπου 25 χρόνια. Στη δεκαετία του 1980, αναλαμβάνουν τη διοίκηση της εταιρείας, ο Κωνσταντίνος και ο Αλκιβιάδης Χήτος, μετονομάζοντάς την σε «Hi – J».
Το 1988 ήταν μία χρονιά ορόσημο για την εταιρεία και την πορεία της στο μέλλον, αφού το επιχειρηματικό πλάνο των αδελφών Κωνσταντίνου και Αλκιβιάδη υλοποιείται με μεγάλη επιτυχία.
Σε μια εποχή που η κατανάλωση του εμφιαλωμένου νερού είναι ακόμη αρκετά χαμηλή στην Ελλάδα, η εταιρεία, με κύριο όχημα την τεχνογνωσία και την εμπειρία 30 και πλέον χρόνων, δημιουργεί το δικό της brand εμφιαλωμένου νερού, το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΖΑΓΟΡΙ.
Κι ενώ τα εμφιαλωμένα νερά κερδίζουν έδαφος στην καθημερινότητα των καταναλωτών και η ζήτηση αυξάνεται, το 2002, η εταιρεία καθετοποιεί τις παραγωγικές της διαδικασίες και δημιουργεί την τρίτη εργοστασιακή μονάδα παραγωγής υλικών συσκευασίας (προπλασμάτων pet – preforms και πωμάτων) στη ΒΙ.ΠΕ. Ιωαννίνων.
Το 2012, η εταιρεία προβάλλει ως η πλέον αναγνωρίσιμη και ανταγωνιστική εταιρεία στον κλάδο των εμφιαλωμένων φυσικών μεταλλικών νερών, με τη μεγαλύτερη γκάμα συσκευασιών και υπηρεσιών, απασχολώντας άμεσα και έμμεσα περισσότερα από 1.200 άτομα συνολικά.
Σήμερα, η Χήτος ΑΒΕΕ διαθέτει εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα και μεταξύ άλλων εστιάζει ακόμη περισσότερο στην ενδυνάμωση του εξαγωγικού της προσανατολισμού.
ΘΡΗΝΟΣ: Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας
Έφυγε ο «κύριος Νίκος» της ελληνικής βιομηχανίας
Φτωχότερος είναι από σήμερα ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας, καθώς «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών ο εμβληματικός ηγέτης της Βιοχάλκο, Νικόλαος Στασινόπουλος. Υπήρξε ένας από τους αναμορφωτές της ελληνικής βιομηχανίας, οδηγώντας τον όμιλο σε διεθνή καταξίωση μέσα από μια πορεία δεκαετιών.
Προτεινόμενο Άρθρο
Θρήνος: Πέθαvε ο τραγουδιστής Αυγερινός
Πέθανε στα 95 του ο πατριάρχης της Βιοχάλκο Νίκος Στασινόπουλος
Παρά το μέγεθος της επιχειρηματικής του ισχύος και τη στρατηγική του επιρροή, ο Νικόλαος Στασινόπουλος ξεχώρισε για το ήθος και τη σεμνότητά του. Επιλέγοντας συνειδητά να παραμείνει μακριά από τη δημόσια προβολή, υπηρέτησε το ελληνικό επιχειρείν με συνέπεια και διακριτικότητα, αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Αν αναζητήσει κανείς το όνομα του Νικολάου Στασινόπουλου στην επίσημη ιστοσελίδα της Viohalco, θα βρει μια αναφορά μόλις τριών γραμμών. Αυτή η λιτότητα δεν είναι τυχαία· αποτελεί την απόλυτη αποτύπωση της στάσης ζωής του ανθρώπου που «έφυγε» σήμερα στα 95 του χρόνια. Υπήρξε ένας ηγέτης που, αν και κρατούσε στα χέρια του τα ηνία ενός παγκόσμιου ομίλου, επέλεξε να παραμείνει «αθέατος», μακριά από την επίδειξη πλούτου και τα φώτα της δημοσιότητας.
Ανήκε στην εμβληματική γενιά των πρωτοπόρων της ελληνικής βιομηχανίας —δίπλα σε ονόματα όπως ο Αγγελόπουλος και ο Κανελλόπουλος— που παρά την τεράστια οικονομική τους επιφάνεια, ζούσαν αθόρυβα, με μια σχεδόν «αλλεργική» αντίδραση στις κοσμικές υπερβολές της εποχής μας.
Από το Στάδιο Τεγέας στην κορυφή του κόσμου
Η ιστορία της οικογένειας ξεκινά από την Αρκαδία. Το 1920, τα τρία αδέλφια Μιχάλης, Γιάννης και Ηλίας Στασινόπουλος εγκαταλείπουν το χωριό τους, το Στάδιο Τεγέας, αναζητώντας την τύχη τους στην Αθήνα. Το όραμά τους πήρε σάρκα και οστά το 1937, με τη δημιουργία του πρώτου εργοστασίου στην οδό Πειραιώς 252. Εκεί που κάποτε παράγονταν σωλήνες και οικιακά σκεύη —και αργότερα πολεμικό υλικό κατά τη διάρκεια του 1940— σήμερα η Noval Property σχεδιάζει να αναπτύξει έναν υπερσύγχρονο πόλο πολιτισμού και επιχειρηματικότητας.
Η πορεία δεν ήταν πάντα ανέφελη. Η υποτίμηση της δραχμής το 1953 έφερε την επιχείρηση σε δεινή θέση, όμως ο Μιχάλης Στασινόπουλος δεν λύγισε. Εξαγόρασε τις μετοχές των αδελφών του, μετονόμασε την εταιρεία σε Βιοχάλκο και την ίδια χρονιά εισήγαγε στον όμιλο τον γιο του, Νικόλαο.
Η εποχή της γιγάντωσης
Υπό την καθοδήγηση του Νικολάου Στασινόπουλου, η δεκαετία του ’60 υπήρξε καθοριστική. Ο όμιλος μετατράπηκε σε Holding, μια κίνηση πρωτοποριακή για τα τότε δεδομένα, εξασφαλίζοντας ευελιξία στις θυγατρικές του. Δημιουργήθηκαν κολοσσοί όπως η ΕΛΒΑΛ και η Ελληνικά Καλώδια, ενώ ξεκίνησαν στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς παίκτες από το Βέλγιο και τις ΗΠΑ.
Από το 1965, όταν ανέλαβε πλήρως τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Νικόλαος Στασινόπουλος μετέτρεψε τη Βιοχάλκο σε έναν διεθνή «πυλώνα». Με αλλεπάλληλες επενδύσεις σε Βουλγαρία, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, ο όμιλος άπλωσε τα δίχτυα του σε όλο τον πλανήτη.
Η μοναδική δημόσια εμφάνιση και η επόμενη μέρα
Το 2002 έμεινε στην ιστορία ως η χρονιά της μοναδικής ίσως δημόσιας τοποθέτησής του, στα εγκαίνια της μονάδας της ΣΟΒΕΛ στον Αλμυρό. Εκεί, με λόγο μεστό και προσηλωμένο στην ανάπτυξη, μίλησε για επενδύσεις που θα προστάτευαν το περιβάλλον και θα ενίσχυαν τις εξαγωγές.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο όμιλος «εκτοξεύτηκε». Η μεταφορά της έδρας στο Βέλγιο, η εισαγωγή στα διεθνή χρηματιστήρια και η κυριαρχία της Cenergy Holdings (Σωληνουργεία Κορίνθου & Hellenic Cables) στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, σφράγισαν την επιτυχία του. Έργα όπως η διασύνδεση Κρήτης-Πελοποννήσου σε βάθος 1.000 μέτρων αποτελούν πλέον τεχνολογικά ορόσημα παγκόσμιας κλίμακας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος, παρακολουθώντας περήφανα την πορεία του ομίλου, τον οποίο έχουν πλέον αναλάβει οι γιοι του, Γιάννης και Μιχάλης. Αφήνει πίσω του έναν βιομηχανικό γίγαντα με τζίρο 7 δισ. ευρώ και παρουσία σε 95 χώρες, αλλά κυρίως αφήνει το παράδειγμα ενός ηγέτη που προτίμησε τα έργα του να μιλούν πιο δυνατά από τη φωνή του.
Η ταπεινότητα
Ο «κύριος Νίκος», όπως τον αποκαλούσαν οι εργαζόμενοι και τα στελέχη του ομίλου, περιγραφόταν ως ένας ήπιων τόνων, μειλίχιος και γλυκός άνθρωπος, ο οποίος ωστόσο, όταν χρειάστηκε, έπαιρνε αστραπιαία και τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Τίποτα το κραυγαλέο δεν χαρακτήριζε ούτε την προσωπική του ζωή. Από τη μονοκατοικία του Παλαιού Ψυχικού και το γραφείο του στα βόρεια προάστια, τα εξοχικά καταλύματα στην Ερέτρια και την Πάτμο, μέχρι το γεγονός ότι σε παλιότερες εποχές κυκλοφορούσε με ένα ταπεινό αυτοκίνητο Golf…
Ήταν ένας αφανής «κώδικας» που όσοι τον συναναστρέφονταν τον γνώριζαν καλά. Όχι όμως και ένα στέλεχος του ομίλου που είχε κάποτε την ατυχή έμπνευση να εμφανιστεί στα γραφεία με μια πανάκριβη Jaguar. Τόσο απαστράπτουσα που κέντρισε το βλέμμα του Ν. Στασινόπουλου. Λίγο καιρό μετά το στέλεχος αποχωρούσε από τον όμιλο…
Η μεγάλη ανατροπή ήρθε το 1992 υπό τη βαριά απειλή της δολοφονικής δράσης της «17 Νοέμβρη», μετά την υπόθεση της Λουίζης Ριανκούρ. Αυτή ήταν η αιτία που οδήγησε αρχικά τον αδελφό του Ευάγγελο και στη συνέχεια και τον ίδιο να διαμένει για ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τουλάχιστον στην Ελβετία, αλλά και να συνοδεύεται από ευάριθμη προσωπική φρουρά, κάτι αδιανόητο για έναν άνθρωπο που κατά τον αστικό μύθο χρησιμοποιούσε ακόμη και τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο παρελθόν.
Καθοριστική υπήρξε και η συμμετοχή του στο περίφημο «ιερατείο» του ΣΕΒ, το εξωθεσμικό όργανο όπου λαμβάνονταν οι κρίσιμες αποφάσεις για την πορεία του Συνδέσμου, αλλά καθοριζόταν και το «χρίσμα» για τον εκάστοτε επόμενο πρόεδρό του. Σε αυτό συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα λεγόμενα «παλιά τζάκια» όπως οι οικογένειες Στασινόπουλου, Κανελλόπουλου, Παπαλεξόπουλου και Κυριακόπουλου. Ο «κύριος Νίκος» υπήρξε επί σειρά ετών κεντρικό πρόσωπο του «ιερατείου», ακολουθώντας όμως και εκεί μια διακριτική στάση, την οποία έχει μεταλαμπαδεύσει και στους διαδόχους του.
Τα τελευταία χρόνια, πάντως και λόγω ηλικίας είχε αποσυρθεί από το προσκήνιο μέχρι σήμερα που υπέκυψε στην αναπόδραστη μοίρα, αφήνοντας πίσω του ισχυρότατο το προσωπικό του αποτύπωμα στη βιομηχανική ιστορία της χώρας.
