Ελλάδα

Πέθανε ξημερώματα στα 76 ο αξιόλογος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου

Aφιέρωμα στον Βασίλη Τσάγκλο που πέθανε στα 76 του Ένας ακάματος εργάτης του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και ένας γλυκύτατος άνθρωπος.

Aφιέρωμα στον Βασίλη Τσάγκλο που πέθανε στα 76 του
Ένας ακάματος εργάτης του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και ένας γλυκύτατος άνθρωπος.

Ένας ηθοποιός που ίσως ποτέ να μην είχες συγκρατήσει το όνομά του, αλλά ήταν αδύνατον να ξεχάσεις τη μορφή του

Θυμάμαι τον Βασίλη Τσάγκλο πριν από μια 20ετία, που είχαμε τελειώσει μόλις τη σχολή κινηματογράφου και γυρίζαμε τα πρώτα μας ταινιάκια. Ξέραμε ότι υπήρχαν και κάποιοι ηθοποιοί αναγνωρίσιμοι που δεν ήθελες και πολύ για να τους πείσεις να εμφανιστούν σε κάτι δικό σου, ακόμη κι αν ήταν πρωτόλειο. Περπατήσαμε ένα μεσημέρι στην Πλάκα, του έδειξα τους χώρους όπου θα κινούμασταν και μόλις άρχισα να του εξηγώ τι θα ήθελα ακριβώς να κάνει, με σταμάτησε και μου είπε με ένα ύφος όλο γλυκύτητα και καθόλου διδακτισμό: «Μη σε νοιάζει, θα κάνω καλά αυτό που θες. Ξέρω, ξέρω…».

Δείτε το βίντεο:

Αυτές οι δύο λέξεις, αυτό το «ξέρω, ξέρω» περιείχε όλη του τη θητεία στον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση, απ’ όπου τον γνωρίσαμε κι εμείς. Διότι ο Τσάγκλος, αν και ποτέ δεν έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους, διέθετε μια φιλμογραφία αξιοζήλευτη, ακόμη και για τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές. Τέσσερις από τις πιο εμβληματικές ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου («Μέρες του ’36», «Θίασος», «Κυνηγοί», «Ταξίδι στα Κύθηρα»), τον «Αστραπόγιαννο» του Νίκου Τζίμα, το «Εν πλω» του Κωνστανταράκου με τη μουσική της Καραΐνδρου, το «Made in Greece» του Χάρρυ Κλυνν, το «Με τον Ορφέα τον Αύγουστο» του Γιώργου Ζερβουλάκου και αργότερα τα «Μιρουπάφσιμ» των Κόρρα – Βούπουρα, «Uranya» του Καπάκα, «Ο γιος του φύλακα» του Κουτσιαμπασάκου και «Καντίνα» του Καπλανίδη. Ωστόσο, εγώ τον θυμάμαι και σε μια άλλη μελαγχολική καλτ ταινία, ξεχασμένη ακόμη και απ’ αυτούς που συντάσσουν τα λεξικά του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, τις «Νύχτες της Ομόνοιας», που γύρισε το 1987 ο Ανδρέας Ταρνανάς. Εκεί ο Τσάγκλος υποδυόταν τον πατέρα που ξύπναγε το πρωί κι έφτυνε τη μοίρα του την ίδια με τον πικρό καφέ και τα τσιγάρα του – ρόλος που θα μπορούσε να είναι μετεξέλιξη εκείνου του τραγικού πατέρα που αυτοκτονεί όταν το παιδί του τού βγαίνει «πούστης» στον θρυλικό «Άγγελο» (1982) του Κατακουζηνού.

Ανήκε σε μια γενιά δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών που ο πολύς κόσμος μπορεί να μην ήξερε τα ονόματά τους, δεν υπήρχε περίπτωση όμως να μην αναγνωρίσει τη φάτσα τους.

Ανήκε σε μια γενιά δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών που ο πολύς κόσμος μπορεί να μην ήξερε τα ονόματά τους, δεν υπήρχε περίπτωση όμως να μην αναγνωρίσει τη φάτσα τους. Ο Τσάγκλος ανήκε δηλαδή στην ίδια κατηγορία με τους βετεράνους ηθοποιούς Μιχάλη Γιαννάτο και Αθηνόδωρο Προύσαλη – όλοι τους απόντες πια, μα αρκετά δημοφιλείς ακόμη, κυρίως από την τηλεόραση.

Και η αλήθεια για τον Τσάγκλο είναι πώς ενώ είχε εμφανιστεί και σε ταινίες του παλιού εμπορικού κινηματογράφου, ενώ είχε κάνει συνεργασίες με τους προαναφερθέντες δημιουργούς του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, ο κόσμος τον έμαθε από την τηλεόραση, πρώτα την κρατική και μετά την ιδιωτική. Δεκάδες σίριαλ, στα οποία ξεχώριζε με το φιζίκ και τον λόγο του ως ο καλός παππούς συνήθως και ως ο κακός τύπος σπανιότερα. Ενδεικτικοί τίτλοι: «Τα Λαυρεωτικά», «Κάμπινγκ», «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «7 θανάσιμες πεθερές» και «Στο παρά πέντε».

Ο Τσάγκλος θεωρούνταν άριστος επαγγελματίας, με τη μεγάλη του αγάπη να εστιάζεται στο θέατρο παρ’ όλα αυτά, και όχι τόσο στον φακό. Καμάρωνε που η θερινή σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Μαραθώνα έφερε το όνομά του, αφού με την καθοδήγηση και την προτροπή εκείνου απέκτησε το 1989 μορφή και δραστηριότητα. Πρώτη του θεατρική σκηνοθεσία, πάντα με το ΔΗΘΕΜΑ, ήταν η «Αυλή των Θαυμάτων» του Καμπανέλλη, για να ακολουθήσουν έργα του Κεχαΐδη, του Κορρέ και του Max Mills. Εγώ, πάλι, τον θυμάμαι να μου μιλάει για το επιτυχημένο εγχείρημά του στον Μαραθώνα, εμπλέκοντας στην κουβέντα μας τις «Γιορτές των Βράχων» του Μίνωα Βολανάκη, μέχρι και το «Θέατρο του Βουνού» του Βασίλη Ρώτα και άλλων «ανταρτών» του πνεύματος.

Προτεινόμενο ΆρθροΆγιο Όρος: Νεκρός μοναχός σε τροχαίο μετά τη λιτανεία της εικόνας της Παναγίας «Άξιον Εστί»

Ο Βασίλης Τσάγκλος έφυγε από τη ζωή τη Τσικνοπέμπτη του 2017, την ίδια μέρα που «έφυγαν» και οι σημαντικοί εικαστικοί καλλιτέχνες Δημήτρης Μυταράς και Γιάννης Κουνέλλης. Ήταν 77 ετών και δεν είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ με δακρύβρεχτες συνεντεύξεις και επιτηδευμένες εξομολογήσεις. Αξιοπρεπής ως το τέλος, εξού και ο χαμός του προξένησε θλίψη μεγάλη στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας. Για την ακρίβεια, χάσαμε μια ατόφια «νεορεαλιστική» φάτσα, έναν «ετοιμοπόλεμο», δραστήριο ηθοποιό και έναν γλυκύτατο άνθρωπο. Καλό σου ταξίδι, κυρ-Βασίλη…

Δείτε το βίντεο:

ΜΟΛΙΣ ΕΣΚΑΣΕ: ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται πλέον στα σχοινιά. Έχει βρεθεί κυριολεκτικά στο μάτι της τέλειας καταιγίδας, καθώς είναι αντιμέτωπη με ανοιχτά, φλέγοντα (και… τσουρουφλίζοντα) μέτωπα: Το σαρωτικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη δίκη των Τεμπών, τις υποκλοπές, αλλά και την ακρίβεια. Μια ακρίβεια που, ναι μεν έχει αυξηθεί κατακόρυφα λόγω του πολέμου, αλλά ας μην ξεχνάμε και την κατάσταση πριν από τον πόλεμο στο Ιράν: Έμπαινες στο σούπερ μάρκετ και μόνο για να ανασάνεις ήθελες 50 ευρώ…

Όλα αυτά λοιπόν έχουν φέρει τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη με την πλάτη στον τοίχο. Ο πρωθυπουργός ακόμη δεν έχει αποφασίσει οριστικά για το χρόνο των εκλογών. Κάποιες πληροφορίες τον θέλουν να εξετάζει για πρώτη φορά το ενδεχόμενο να μην ολοκληρώσει τη θητεία της η κυβέρνηση και να πάει σε πρόωρες κάλπες στα τέλη του 2026. Άνθρωποι όμως πολύ κοντά στο Μαξίμου επιμένουν ότι στο τέλος ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα εξαντλήσει την τετραετία, καθώς θεωρεί ότι μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Πιστεύει ότι, μόλις τελειώσει ο πόλεμος και με τις παροχές που θα εξαγγείλει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, θα μπορέσει να αντιστρέψει το κλίμα.

Την αισιοδοξία του πρωθυπουργού, ωστόσο, δεν συμμερίζονται τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία μιλούν ανοιχτά ακόμη και για αλλαγή ηγεσίας «εν πλω». Θεωρούν από δύσκολο έως αδύνατο η Νέα Δημοκρατία, όποτε και να γίνουν εκλογές, να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Εκτιμούν ότι θα πάμε σε κυβέρνηση συνεργασίας ή ειδικού σκοπού, και ότι το κόμμα που θα μπει στην κυβέρνηση (κατά πάσα πιθανότητα το ΠΑΣΟΚ) θα θέσει ως όρο ο επικεφαλής να είναι κάποιος άλλος και όχι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όπως καταλαβαίνει κανείς, έχει αρχίσει και ανοίγει πλέον για τα καλά η κουβέντα για τη διαδοχή στην αρχηγία. Και πλέον, εκτός από τους γνωστούς δελφίνους (δηλαδή τον Νίκο Δένδια, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον Κωστή Χατζηδάκη, τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Βασίλη Κικίλια) τραβάει την προσοχή ένα νέο όνομα-έκπληξη. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Απόστολος Τζιτζικώστας, βλέποντας τις ζυμώσεις εντός του κόμματος, σκέφτεται πολύ σοβαρά να δώσει το «παρών» στην επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας. Εξετάζει μάλιστα το ενδεχόμενο, ανάλογα και με το πότε θα γίνουν οι εκλογές, να παραιτηθεί από την Κομισιόν και να είναι υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης.

Το σίγουρο είναι ότι ο Απόστολος Τζιτζικώστας έχει ισχυρό ρεύμα εντός της παράταξης. Βέβαια, δεν θα ήταν από τα πρόσωπα στα οποία θα έδινε το δαχτυλίδι της διαδοχής ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εάν ο πρωθυπουργός έφτανε στο σημείο να χρίσει διάδοχο, θα προτιμούσε σίγουρα τον Κυριάκο Πιερρακάκη ή τον Κωστή Χατζηδάκη.

Ο πρωθυπουργός, πάντως, δεν το συζητάει καν, καθώς θεωρεί ότι η Νέα Δημοκρατία έχει ελπίδες να είναι και πάλι στην κυβέρνηση και να κάνει και τρίτη θητεία με τον ίδιο επικεφαλής.

Όπως και να έχει, οι εξελίξεις στο κόμμα θα είναι καυτές το προσεχές διάστημα. Ειδικά από τη στιγμή που έρχονται νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με πρωτοκλασάτα ονόματα που φημολογείται ότι βρίσκονται σε πρώτο πλάνο. Ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει για τα καλά…

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων