Aφιέρωμα στον Βασίλη Τσάγκλο που πέθανε στα 76 του
Ένας ακάματος εργάτης του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και ένας γλυκύτατος άνθρωπος.
Ένας ηθοποιός που ίσως ποτέ να μην είχες συγκρατήσει το όνομά του, αλλά ήταν αδύνατον να ξεχάσεις τη μορφή του
Θυμάμαι τον Βασίλη Τσάγκλο πριν από μια 20ετία, που είχαμε τελειώσει μόλις τη σχολή κινηματογράφου και γυρίζαμε τα πρώτα μας ταινιάκια. Ξέραμε ότι υπήρχαν και κάποιοι ηθοποιοί αναγνωρίσιμοι που δεν ήθελες και πολύ για να τους πείσεις να εμφανιστούν σε κάτι δικό σου, ακόμη κι αν ήταν πρωτόλειο. Περπατήσαμε ένα μεσημέρι στην Πλάκα, του έδειξα τους χώρους όπου θα κινούμασταν και μόλις άρχισα να του εξηγώ τι θα ήθελα ακριβώς να κάνει, με σταμάτησε και μου είπε με ένα ύφος όλο γλυκύτητα και καθόλου διδακτισμό: «Μη σε νοιάζει, θα κάνω καλά αυτό που θες. Ξέρω, ξέρω…».
Δείτε το βίντεο:
Αυτές οι δύο λέξεις, αυτό το «ξέρω, ξέρω» περιείχε όλη του τη θητεία στον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση, απ’ όπου τον γνωρίσαμε κι εμείς. Διότι ο Τσάγκλος, αν και ποτέ δεν έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους, διέθετε μια φιλμογραφία αξιοζήλευτη, ακόμη και για τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές. Τέσσερις από τις πιο εμβληματικές ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου («Μέρες του ’36», «Θίασος», «Κυνηγοί», «Ταξίδι στα Κύθηρα»), τον «Αστραπόγιαννο» του Νίκου Τζίμα, το «Εν πλω» του Κωνστανταράκου με τη μουσική της Καραΐνδρου, το «Made in Greece» του Χάρρυ Κλυνν, το «Με τον Ορφέα τον Αύγουστο» του Γιώργου Ζερβουλάκου και αργότερα τα «Μιρουπάφσιμ» των Κόρρα – Βούπουρα, «Uranya» του Καπάκα, «Ο γιος του φύλακα» του Κουτσιαμπασάκου και «Καντίνα» του Καπλανίδη. Ωστόσο, εγώ τον θυμάμαι και σε μια άλλη μελαγχολική καλτ ταινία, ξεχασμένη ακόμη και απ’ αυτούς που συντάσσουν τα λεξικά του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, τις «Νύχτες της Ομόνοιας», που γύρισε το 1987 ο Ανδρέας Ταρνανάς. Εκεί ο Τσάγκλος υποδυόταν τον πατέρα που ξύπναγε το πρωί κι έφτυνε τη μοίρα του την ίδια με τον πικρό καφέ και τα τσιγάρα του – ρόλος που θα μπορούσε να είναι μετεξέλιξη εκείνου του τραγικού πατέρα που αυτοκτονεί όταν το παιδί του τού βγαίνει «πούστης» στον θρυλικό «Άγγελο» (1982) του Κατακουζηνού.
Ανήκε σε μια γενιά δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών που ο πολύς κόσμος μπορεί να μην ήξερε τα ονόματά τους, δεν υπήρχε περίπτωση όμως να μην αναγνωρίσει τη φάτσα τους.
Ανήκε σε μια γενιά δευτεραγωνιστών και τριταγωνιστών που ο πολύς κόσμος μπορεί να μην ήξερε τα ονόματά τους, δεν υπήρχε περίπτωση όμως να μην αναγνωρίσει τη φάτσα τους. Ο Τσάγκλος ανήκε δηλαδή στην ίδια κατηγορία με τους βετεράνους ηθοποιούς Μιχάλη Γιαννάτο και Αθηνόδωρο Προύσαλη – όλοι τους απόντες πια, μα αρκετά δημοφιλείς ακόμη, κυρίως από την τηλεόραση.
Και η αλήθεια για τον Τσάγκλο είναι πώς ενώ είχε εμφανιστεί και σε ταινίες του παλιού εμπορικού κινηματογράφου, ενώ είχε κάνει συνεργασίες με τους προαναφερθέντες δημιουργούς του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, ο κόσμος τον έμαθε από την τηλεόραση, πρώτα την κρατική και μετά την ιδιωτική. Δεκάδες σίριαλ, στα οποία ξεχώριζε με το φιζίκ και τον λόγο του ως ο καλός παππούς συνήθως και ως ο κακός τύπος σπανιότερα. Ενδεικτικοί τίτλοι: «Τα Λαυρεωτικά», «Κάμπινγκ», «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «7 θανάσιμες πεθερές» και «Στο παρά πέντε».
Ο Τσάγκλος θεωρούνταν άριστος επαγγελματίας, με τη μεγάλη του αγάπη να εστιάζεται στο θέατρο παρ’ όλα αυτά, και όχι τόσο στον φακό. Καμάρωνε που η θερινή σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Μαραθώνα έφερε το όνομά του, αφού με την καθοδήγηση και την προτροπή εκείνου απέκτησε το 1989 μορφή και δραστηριότητα. Πρώτη του θεατρική σκηνοθεσία, πάντα με το ΔΗΘΕΜΑ, ήταν η «Αυλή των Θαυμάτων» του Καμπανέλλη, για να ακολουθήσουν έργα του Κεχαΐδη, του Κορρέ και του Max Mills. Εγώ, πάλι, τον θυμάμαι να μου μιλάει για το επιτυχημένο εγχείρημά του στον Μαραθώνα, εμπλέκοντας στην κουβέντα μας τις «Γιορτές των Βράχων» του Μίνωα Βολανάκη, μέχρι και το «Θέατρο του Βουνού» του Βασίλη Ρώτα και άλλων «ανταρτών» του πνεύματος.
Ο Βασίλης Τσάγκλος έφυγε από τη ζωή τη Τσικνοπέμπτη του 2017, την ίδια μέρα που «έφυγαν» και οι σημαντικοί εικαστικοί καλλιτέχνες Δημήτρης Μυταράς και Γιάννης Κουνέλλης. Ήταν 77 ετών και δεν είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ με δακρύβρεχτες συνεντεύξεις και επιτηδευμένες εξομολογήσεις. Αξιοπρεπής ως το τέλος, εξού και ο χαμός του προξένησε θλίψη μεγάλη στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας. Για την ακρίβεια, χάσαμε μια ατόφια «νεορεαλιστική» φάτσα, έναν «ετοιμοπόλεμο», δραστήριο ηθοποιό και έναν γλυκύτατο άνθρωπο. Καλό σου ταξίδι, κυρ-Βασίλη…
Δείτε το βίντεο:
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο νοσοκομείο μετά από επέμβαση στο πόδι του ο πολύ γνωστός Έλληνας ηθοποιός
To αφιέρωμα μας στον πολύ μεγάλο και σπουδαίο ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο
Αν και έφυγε στις 10 Ιουνίου 2016 από τη ζωή λίγοι γνωρίζουν ότι η αιτία θανάτου του ήταν η ανακοπή καρδιάς μετά από εγχείρηση στο πόδι του, ένας χαρισματικός άνθρωπος, που αγαπούσε την Ελλάδα και την ελληνική γλώσσα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα μορφωμένος και ευγενής, με μοναδικό ταλέντο που αξίζει να θυμηθούμε ξανά γιατί πρόκειται για ένα από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς που είδε η Ελλάδα.
Ο λόγος για τον ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο, μία ευγενική φυσιογνωμία του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης, που έγινε γνωστός και αγαπητός μέσα από την κωμωδία.
Προτεινόμενο Άρθρο
Αποκάλυψη σοκ Αναδιώτη για Μαζωνάκη: “Την τελευταία μας φορά στο Άγιο Όρος μου ζήτησε να κάνουμε”
Αν και τον συναντήσαμε, κυρίως, σε δεύτερους ρόλους, οι χαρακτήρες που ενσάρκωνε έμεναν αξέχαστοι και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του ως δικαστής στην τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ», μία κωμική σειρά από τις πιο πετυχημένες της δεκαετίας του 1980.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αγαπούσε πολύ το θέατρο και την υποκριτική, και αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως εκφωνητής ραδιοφώνου, λόγω της χαρακτηριστικής χροιάς της φωνής του, όταν δεν συμπρωταγωνιστούσε με τη Βουγιουκλάκη και τη Βλαχοπούλου, έγραφε Ιστορία στο σανίδι της χώρας μας. Συνεργάστηκε από την αρχή της καριέρας του με διακεκριμένους ηθοποιούς, όπως η Κυβέλη, η Λαμπέτη, ο Χορν, ο Ηλιόπουλος, ο Ρίζος, ο Κωνσταντάρας, η Κοντού και η Χρονοπούλου.
Ας γνωρίσουμε τον ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 1927
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Εξάρχεια και στο Μετς
Ξεκίνησε να εργάζεται ως εκφωνητής ραδιοφώνου, στην πορεία, όμως, τον κέρδισε ολοκληρωτικά η υποκριτική
Το 1951 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
Έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στο θέατρο το 1951, ερμηνεύοντας τον «Οκτάβιο» στην κωμική παράσταση «Οι περίεργες γυναίκες», του Κάρλο Γκολντόνι
Ήταν ένας πάρα πολύ μορφωμένος ηθοποιός, με πολύ καλή άρθρωση, ενώ μιλούσε άπταιστα την ελληνική γλώσσα
Το πηγαίο κωμικό του ταλέντο τον καθιέρωσε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά, αν και εκείνος ήταν πρωτίστως θεατρικός ηθοποιός
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, εκτός από την εξαιρετική του πορεία στο θέατρο, διέθετε και ανεξάντλητη καλλιτεχνική φλέβα: έφτιαχνε μακέτες, έκανε σκηνικά και ζωγράφιζε
Υπηρέτησε πιστά την υποκριτική για πενήντα χρόνια (1951-2002)
Από το 1966 και μετά, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος υπήρξε συνθιασάρχης σε αρκετά θεατρικά σχήματα
Το 1966 τιμήθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων για την προσφορά του στη νεοελληνική κωμωδία
Πήρε τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο όταν ήταν 40 χρόνων
Ο πρώτος κινηματογραφικός ρόλος του Γιάννη Μιχαλόπουλου ήρθε όταν εκείνος ήταν περίπου 40 ετών (1966) και του δόθηκε έτσι η δυνατότητα να παίξει στην ταινία «Αχ! Και να ‘μουν άντρας», στην οποία πρωταγωνιστούσαν οι Μάρω Κοντού και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Την ίδια χρονιά ενσάρκωσε τον Τζων Πάπας στην ταινία «Άνθρωπος για όλες τις δουλειές».
Ο εξαιρετικός ηθοποιός υπηρέτησε πολλά θεατρικά είδη, ενώ έπαιξε με επιτυχία ακόμη και σε μιούζικαλ, παρόλο που δεν ήταν ούτε τραγουδιστής, ούτε χορευτής. Αδυναμία του, πάντως, αποτελούσαν οι κωμικοί ρόλοι, ένα στοιχείο που δεν έλειπε από την καθημερινότητά του.
Η δυνατή φιλία με την Έλλη Λαμπέτη και ο γάμος με τη γυναίκα της ζωής του
Από το 1952-1955 έπαιζε στον θίασο Έλλης Λαμπέτη και Δημήτρη Χορν, με τους οποίους συνδέθηκε με βαθιά φιλία. Χορν και Λαμπέτη, μάλιστα, υπήρξαν και κουμπάροι του, όταν ο Γιάννης Μιχαλόπουλος πήρε την απόφαση να ενωθεί για πάντα με τα δεσμά του γάμου, με την αγάπη της ζωής του, Ελένη.
Με την Ελένη πέρασε μαζί όλη του τη ζωή, και απέκτησαν μία κόρη, την Αρτέμιδα. Τους χώρισε μόνο ο θάνατος της Ελένης τρία χρόνια προτού και εκείνος φύγει από τη ζωή το 2016.
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος διατήρησε με την Έλλη Λαμπέτη μία βαθιά, πολύχρονη φιλία, ακόμη και όταν εκείνη χώρισε από τον Χορν, ο Γιάννης δεν έχανε ποτέ παράστασή της.
Το ατύχημα που τον απομόνωσε και ο θάνατος του μεγάλου ηθοποιού
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αποσύρθηκε από την ενεργό θεατρική δράση το 2003, όταν έσπασε το πόδι του και δεν μπορούσε να ανέβει πια στο σανίδι. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε αντιμετωπίζοντας διάφορα προβλήματα υγείας, ενώ έχασε τη ζωή του από ανακοπή καρδιάς έπειτα από εγχείρηση στο πόδι στις 10 Ιουνίου του 2016. Ήταν 89 χρόνων…
Η Κατερίνα Γιουλάκη είχε εξομολογηθεί: «Αλλά θυμάμαι μεγάλες στιγμές που χάραξαν τη φιλία και τον αλληλοσεβασμό μας. Θυμάμαι την εποχή της Επταετίας που ζήσαμε δύσκολες στιγμές στο θέατρο και ενώ γίνονταν γεγονότα τρομακτικά [αναφέρεται στο Πολυτεχνείο], ο Γιάννης με συνόδευσε στο σπίτι μου με κίνδυνο της ζωής μας, με πήγε στα Εξάρχεια που έμενα. Τότε είχαμε τα παιδιά μας μωρά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ».
Χαμηλών τόνων, σεμνός και ευγενικός, η κόρη του, Άρτεμις, είχε δηλώσει: «Θέλω να γράψεις με κεφαλαία ότι ήταν ΕΝΑΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ κι όταν φεύγει ένας τέτοιος άνθρωπος αφήνει μεγάλο κενό, γιατί όλοι έχουμε γαϊδουρέψει. Υπήρξα τυχερή που ήμουν κόρη του».
Κάποιες από τις ταινίες που συμμετείχε ο Γιάννης Μιχαλόπουλος
«Άνθρωπος για όλες τις δουλειές»
«Αχ αυτή η γυναίκα μου»
«Η θεία μου η χίπισσα»
«Μια τρελή, τρελή σαραντάρα»
«Μιας πεντάρας νιάτα»
«Αχ και να ’μουν άντρας»
«Ο Σταύρος είναι πονηρός»
«Ο Κατεργάρης»
- Αποκάλυψη σοκ Αναδιώτη για Μαζωνάκη: “Την τελευταία μας φορά στο Άγιο Όρος μου ζήτησε να κάνουμε”
- ΕΚΤΑΚΤΟ: ΥΠΕΡΧΕΙΛΗΣΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ – ΔΟΘΗΚΕ ΕΝΤΟΛΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ
- ΔΕΙΤΕ ΠΟΥ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ – ΒΙΝΤΕΟ
- “Στο μυαλό του έβαλε” Σοκ μαθεύτηκε τι είχε κάνει ο Μαζωνάκης και είχε φτάσει στο αμήν η οικογένειά του
