Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και με τα βλέμματα όλων υγρά από τα δάκρυα, προχώρησε σε έναν σπαρακτικό αποχαιρετισμό προς τη Μάρω Κοντού, έπειτα από το τέλος της θεατρικής παράστασης του. Εμφανώς συγκινημένος ο ηθοποιός εξέφρασε την θλίψη για την απώλεια μιας γυναίκας συμβόλου, όπου συντρόφευσε γενιές Ελλήνων.
Ένας αποχαιρετισμός γεμάτος ευγνωμοσύνη
Απευθυνόμενος στο κοινό που είχε κατακλύσει το θέατρο, αλλά και στους συναδέλφους του που στέκονταν βουβοί στη σκηνή, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος δεν μπόρεσε να κρύψει τη φόρτισή του. Περιέγραψε τη Μάρω Κοντού όχι απλώς ως μια κορυφαία καλλιτέχνιδα, αλλά ως ένα πρόσωπο οικείο, σαν μέλος της οικογένειας κάθε ελληνικού σπιτιού.
«Ήταν μια μέρα… μια νύχτα πολύ όμορφη, αλλά ήτανε και μία θλίψη, γιατί χάσαμε όλοι μια σχέση», ανέφερε χαρακτηριστικά με τρεμάμενη φωνή, προσθέτοντας: «Ήταν ένας άνθρωπος που για όλους μας ήταν σαν οικογένεια. Μεγαλώσαμε μαζί της, όλοι μας. Και είναι πολύ δύσκολο να αποχαιρετάς έναν τέτοιο άνθρωπο που ήτανε σύμβολο της παιδικής μας ηλικίας και της… άντε να πω, της μεγαλύτερης».
Παρακάμπτοντας το παραδοσιακό ενός λεπτού σιγή, ο πρωταγωνιστής πρότεινε μια διαφορετική, βαθιά καλλιτεχνική και ανθρώπινη χειρονομία. Κάλεσε τους θεατές και τον θίασο να ενώσουν τις φωνές τους σε έναν μελωδικό αποχαιρετισμό, τραγουδώντας μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές της καριέρας της εκλιπούσας:
Προτεινόμενο Άρθρο
Σοκ: Τα πρώτα ευρήματα της ιατροδικαστικής για τον θάνατο του ζευγαριού στον Πειραιά – «Παγώνουν» το αίμα
«Σκεφτήκαμε να ζητούσαμε έτσι, ενός λεπτού σιγή, αλλά νομίζω το καλύτερο θα ήταν, αν θέλετε, όλοι μαζί να σιγοψιθυρίσουμε ένα τραγούδι που έλεγε με τον Δημήτρη Χορν. Το πιο πολύ γλυκό, όλοι μαζί να το πούμε…»«Πες μου μια λέξη» υπό το φως των προβολέων
Η ανταπόκριση του κοινού ήταν ακαριαία. Μέσα σε ένα ξέσπασμα από χειροκροτήματα, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε και οι πρώτες νότες του «Πες μου μια λέξη» άρχισαν να αντηχούν στην αίθουσα. Με τη συγκίνηση να κορυφώνεται, ηθοποιοί και θεατές τραγούδησαν μαζί τους στίχους που κάποτε ερμήνευσε η Μάρω Κοντού πλάι στον Δημήτρη Χορν, δημιουργώντας μια στιγμή σπάνιας θεατρικής και ανθρώπινης συνάντησης.
Το τελευταίο αυτό αντίο επί σκηνής απέδειξε για ακόμη μια φορά πως οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Μένουν ζωντανοι μέσα από τις μνήμες, το έργο τους και την αγάπη του κοινού που, ακόμα και τις στιγμές του αποχωρισμού, επιλέγει να τους κρατά στην αγκαλιά του με ένα τραγούδι.
- Σοκ: Τα πρώτα ευρήματα της ιατροδικαστικής για τον θάνατο του ζευγαριού στον Πειραιά – «Παγώνουν» το αίμα
- Άρης Τσάπης – Ειρήνη Ξυπνητού: «Κοιτάνε επίμονα και με αηδία τα παιδιά μας» – Τι συνέβη στη Σέριφο;
- «Λυπάμαι που δεν θα πάμε φέτος στα Καμένα Βούρλα»: Το παράπονο της Μάρως Κοντού από το κρεβάτι του νοσοκομείου που λυγίζει και τους πιο σκληρούς
- Σοκ στην Χαλκιδική: «Πάγωσαν» με την ταυτότητα της οικογένειας που ξεκληρίστηκε
