ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ ΤΗΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΙΑ ΚΟΣΙΩΝΗ - «ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ…»

Σαν σκηνή βγαλμένη από μυθιστόρημα αγωνίας εκτυλίχθηκαν οι ώρες στο νοσοκομείο Metropolitan, όταν η υγεία της Σίας Κοσιώνη άρχισε να επιδεινώνεται.
Η περιπέτεια ξεκίνησε ύπουλα, με μια έντονη αδιαθεσία που δεν προμήνυε την καταιγίδα που θα ακολουθούσε.

Ξαφνικά, όμως, όλα άλλαξαν δραματικά: Η αναπνοή της βάρυνε επικίνδυνα, τόσο που, παρότι είχε φτάσει κανονικά στη δουλειά της, δεν κατάφερε να παρουσιάσει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και την επόμενη μέρα, σαν προειδοποίηση που κανείς δεν ήθελε να πιστέψει.

Η διάγνωση

Έτσι, η Σία Κοσιώνη μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Οι γιατροί διέγνωσαν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και έκριναν απαραίτητη την άμεση εισαγωγή της. Μετά από εξονυχιστικό έλεγχο, αποκαλύφθηκε η αιτία: πνευμονιόκοκκος.

Το σοβαρό πρόβλημα υγείας

Η δημοσιογράφος οδηγήθηκε στη ΜΕΘ για προληπτικούς λόγους, με τους θεράποντες γιατρούς να επισημαίνουν πως η κατάστασή της απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η πνευμονιοκοκκική νόσος συγκαταλέγεται στα πιο σοβαρά προβλήματα υγείας και μπορεί να αποδειχθεί ακόμη και απειλητική για τη ζωή.

Στο πλευρό της, σιωπηλή αλλά συντετριμμένη, η Ντόρα Μπακογιάννη. Οι διάδρομοι του Metropolitan αντήχησαν από την αγωνία μιας πεθεράς που δεν άντεχε την ιδέα πως η νύφη της παλεύει για κάθε ανάσα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η ένταση της στιγμής κορυφώθηκε, με τη φωνή της να σπάει από φόβο και απόγνωση, σε μια σκηνή που συμπύκνωνε όλο τον πόνο της οικογένειας: να σωθεί η Σία.

Σε πανικό η Ντόρα

Η Ντόρα Μπακογιάννη κινούνταν νευρικά στους διαδρόμους του νοσοκομείου, με το βλέμμα καρφωμένο πότε στις πόρτες των θαλάμων και πότε στα πρόσωπα των γιατρών. Η ψυχραιμία που τη διακρίνει δημόσια είχε δώσει τη θέση της σε έναν ωμό, ανθρώπινο πανικό.

Τα χέρια της έτρεμαν ανεπαίσθητα, η φωνή της έσπαγε, μα επέμενε να ρωτά, να ζητά εξηγήσεις, να μάθει κάθε λεπτομέρεια. Στεκόταν απέναντι στους γιατρούς, σχεδόν σκυμμένη προς το μέρος τους, σαν να ήθελε να κλέψει χρόνο από τις λέξεις τους.

Ρωτούσε ξανά και ξανά για τα επίπεδα οξυγόνου, για την αναπνοή, για το αν υπάρχει κίνδυνος, για το «τι γίνεται από εδώ και πέρα». Δεν την ενδιέφεραν οι γενικές απαντήσεις· ήθελε σαφήνεια, ήθελε ειλικρίνεια, ήθελε ελπίδα – έστω και συγκρατημένη. Κάθε ιατρικός όρος που ακουγόταν στον αέρα έμοιαζε να βαραίνει την ατμόσφαιρα.

Εκείνη άκουγε προσεκτικά, διέκοπτε, ξαναρωτούσε, προσπαθώντας να κρατηθεί όρθια μέσα στον φόβο της. Η αγωνία της δεν ήταν πολιτική, δεν ήταν δημόσια· ήταν βαθιά οικογενειακή.

Μια πεθερά που έβλεπε τη νύφη της καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι και ένιωθε ανήμπορη. Κάποιες στιγμές έκανε λίγα βήματα πίσω, σαν να μην άντεχε άλλο την ένταση, κι ύστερα επέστρεφε πάλι κοντά στους γιατρούς. Ήθελε να είναι παρούσα, να δείξει πως είναι εκεί, πως παρακολουθεί τα πάντα, πως δεν θα αφήσει τίποτα στην τύχη.

Ο πανικός της δεν ήταν υστερικός· ήταν σιωπηλός, κρυφός, γεμάτος το βάρος της ευθύνης και τον φόβο της απώλειας. Ήταν από εκείνες τις στιγμές που ακόμη και οι πιο δυνατοί άνθρωποι λυγίζουν όχι μπροστά στις κάμερες, αλλά στους λευκούς διαδρόμους ενός νοσοκομείου, περιμένοντας από έναν γιατρό να πει τη λέξη που όλοι θέλουν να ακούσουν: «σταθερή».

Η επόμενη μέρα

Στην κατάσταση της Σίας Κοσιώνη πλέον δεν χωράει κανένας εφησυχασμός. Από εδώ και στο εξής, η φροντίδα και η προσοχή πρέπει να γίνουν απόλυτη προτεραιότητα. Η Σία χρειάζεται να προστατεύει τον οργανισμό της, να ακολουθεί πιστά τις ιατρικές οδηγίες και να αποφεύγει οποιονδήποτε παράγοντα θα μπορούσε να επιβαρύνει την υγεία της. Η αγωνία όλων γύρω της δείχνει πόσο σημαντικό είναι να προσέχει τον εαυτό της, ώστε να ξεπεράσει αυτή τη δοκιμασία και να επιστρέψει δυνατή στην καθημερινότητά της. Η πρόληψη και η υπευθυνότητα θα είναι από δω και πέρα ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής της.

Αγωνία για την Σία Κοσιώνη – Τα τελευταία νέα της υγείας της

Η Σία Κοσιώνη το τελευταίο διάστημα νοσηλεύεται λόγω πνευμονίας στο νοσοκομείο και όλα δείχνουν πως σύντομα θα επιστρέψει στο σπίτι της και στους δικούς της ανθρώπους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Γιάννας Σουλάκη, στο iatropedia.gr μέχρι την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, εκτός απροόπτου, η Σία Κοσιώνη αναμένεται να πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο Metropolitan.

Η αυριανή ημέρα θεωρείται κομβική, καθώς οι θεράποντες γιατροί θα προχωρήσουν σε συνολική αξιολόγηση της πορείας της υγείας της Σίας Κοσιώνη και θα κρίνουν εάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την επιστροφή της στο σπίτι.Ωστόσο, η έξοδος από το νοσοκομείο δεν σηματοδοτεί και το τέλος της περιπέτειας. Η αποθεραπεία -σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες- θα συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα κατ’ οίκον, με στενή παρακολούθηση, έως ότου αποκατασταθεί πλήρως η υγεία της.

Η πνευμονία δεν είναι μια «απλή» λοίμωξη. Πρόκειται για νόσο που μπορεί να παρουσιάσει σοβαρές επιπλοκές και σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποδειχθεί ακόμη και απειλητική για τη ζωή, ιδιαίτερα όταν ο οργανισμός καταπονείται έντονα.

Στην περίπτωση της γνωστής παρουσιάστριας του κεντρικού δελτίου του ΣΚΑΙ, ο πνευμονιόκοκκος της προκάλεσε αρκετά σοβαρό πρόβλημα, γεγονός που κατέστησε αναγκαία τη νοσηλεία της επί μακρό χρονικά διάστημα στο Metropolitan. Παρ’ όλα αυτά, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η κατάσταση της υγείας της εξελίχθηκε θετικά. Ο οργανισμός της ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά στην αντιβιοτική αγωγή και πλέον θεωρείται ασφαλές να επιστρέψει στο σπίτι της, με τις απαραίτητες οδηγίες.

Ατύχημα για τον Άκη Πετρετζίκη: Έπεσε από άλογο σε γύρισμα και ράγισε πλευρό – “Ο πόνος είναι αφόρητος”, αποκαλύπτει

Ο αγαπημένος σεφ Άκης Πετρετζίκης περνάει μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο μετά από ένα απρόσμενο ατύχημα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Akis Food Tour. Σε ένα ανοιχτό και ειλικρινές βίντεο που μοιράστηκε με το κοινό του, περιγράφει αναλυτικά πώς τραυματίστηκε, τον αφόρητο πόνο που ένιωσε, αλλά και τις προκλήσεις και τα απρόβλεπτα που κρύβουν τα γυρίσματα πίσω από τις κάμερες. Παρά τον πόνο και την ανάρρωσή του, ο Άκης διατηρεί το χιούμορ του και μοιράζεται με τους ακολούθους του κάθε λεπτομέρεια, δίνοντας μια μοναδική εικόνα για όσα συμβαίνουν πίσω από τις σκηνές των γυρισμάτων. «Καλημέρα σε όλους! Είπα να κάνω ένα βιντεάκι, γιατί είμαι πέμπτη μέρα σπίτι και πραγματικά δεν έχω τί να κάνω. Βαριέμαι. Και δεν περνάει η ώρα με τίποτα. Οπότε… Είπα να σας εξηγήσω γιατί είμαι στο σπίτι πέμπτη μέρα. Γιατί… Περάγει σε ένα μου πλευρό και ο πόνος είναι αφόρητος και πρέπει να αναρρώσω. Οπότε στα πλευρά δεν μπαίνει γύψος και επειδή δεν μπαίνει γύψος πρέπει να με ξεπλάνεις όλη μέρα. Τώρα πώς το έπαθα; Την Πέμπτη και Παρασκευή είχαμε γύρισμα στο Akis Food Tour και το Σάββατο, τελευταίο θέμα πριν γυρίσουμε στην Αθήνα, είχαμε βόλτα με άλογα. Εντάξει, αυτό δεν πήγε καλά. Γιατί… Δείτε τι έπαθα».

Άκης Πετρετζίκης: Η πτώση και το ατύχημα με το άλογο

Ο Άκης περιγράφει πώς συνέβη το ατύχημα και τον φόβο που ένιωσε εκείνη τη στιγμή: «Λοιπόν, κατά πάσα πιθανότητα τώρα θα πείτε, βρε τσουβάλι, πως έπεσες έτσι και σ’ακατέχεις. Η αλήθεια είναι πως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση γιατί εντάξει, προφανώς δεν έχω εμπειρία μπάνω στα άλογα αλλά από την άλλη είχε έρθει ένα αρσενικό άλογο δίπλα στο θηλυκό, σήκωσε τα πόδια του για να το κλωτήσει, τρομοκρατήθηκε το δικό μου το άλογο κι εγώ επειδή δεν είχα εμπειρία να το κρατήσω, σκότηκε στα δύο πόδια, με πέταξε και το αποτέλεσμα ήταν αυτό. Και επειδή πάντα πρέπει μέσα στις ατυχίες να περνάμε καλά, φρόντισαν τα παιδιά να κάνουν ένα ωραίο βιντεάκι για να δείξουν ότι αυτό το βίντεο θα μπορούσε να έχει άλλες προοπτικές και να πάει καλύτερα εφόσον το ντύραμε με μια καλύτερη μουσική. Άμα έχετε κάποια tips για το πώς δένουν τα κόκκαλα γρήγορα, πείτε μου γιατί ο κανόνας λέει όσα χρόνια είσαι, τόσες μέρες χρειάζεται για να δέσουν. Οπότε 42 μέρες χρειάζομαι κανονικά και νομίζω ότι δεν τις έχω παιδιά».

Οι δυσκολίες πίσω από τις κάμερες
Ο Άκης μοιράζεται ακόμα περισσότερες ιστορίες από τα γυρίσματα που δεν βλέπουν οι τηλεθεατές:Και αυτό που ήθελα να σας πω είναι ότι στο Akis Food Tour, πάρα πολλά από πίσω πράγματα δεν τα βλέπετε που γίνονται. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν τότε στη Γερμανία, που είχαμε γύρισμα στο Βερολίνο και πρώτη μέρα πάμε να φάμε και καθώς γυρίσαμε πίσω, είδαμε την αστυνομία στο βαν μας γιατί μας ανοίξανε και μας είχαν κλέψει το μισό εξοπλισμό μας. Ακολουθούσαν από το αεροδρόμιο για να δουν που θα παρκάρουμε, για να μας κλέψουν, οπότε φανταστείτε την επόμενη μέρα τι έπρεπε να γίνει: έπρεπε να ξυπνήσουμε πρωί, να βρούμε νέο εξοπλισμό, να νοικιάσουμε αντικαταστάσεις, να χαθούμε στο δρόμο… Γενικά όλα τα γυρίσματα έχουν κάτι από πίσω και αυτό τα κάνει και τόσο μοναδικά. Τώρα βέβαια, το γύρισμα αυτό είχε και το «κρεβάτι του πόνου», γιατί όποιος δεν έχει χτυπήσει πλευρό και όποιος δεν έχει σπάσει πλευρό, δεν ξέρει τον πόνο. Είναι κάτι που πραγματικά ζόρι».