Ο θάνατος της 57χρονης καθηγήτριας αγγλικών στη Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να προκαλεί έντονη ανησυχία στην εκπαιδευτική κοινότητα, με τις καταγγελίες της για πιέσεις στον εργασιακό χώρο και περιστατικά bullying από μαθητές να βρίσκονται υπό διερεύνηση. Συνάδελφός της στο ίδιο σχολείο αποφάσισε να μιλήσει δημόσια, περιγράφοντας στο «Live News» καταστάσεις που προκαλούν προβληματισμό. Όπως ανέφερε, βρέθηκε αντιμέτωπη με επιθετικές συμπεριφορές μαθητών μέσα στην τάξη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Μαθητές με τσάπες να με χτυπήσουν μέσα στην τάξη, άνοιγαν την πόρτα όποτε ήθελαν, έσβηναν τα φώτα, με έβριζαν, με έφτυναν».
Θεσσαλονίκη: “Έπαθα και εγώ αιμορραγικό εγκεφαλικό και την γλίτωσα από καθαρή τύχη”, λέει συνάδελφος της 57χρονης
Η καθηγήτρια λέει πως αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Μου έχουν πετάξει καρεκλάκι, με βρίζανε ‘ηλίθια’, συνέχεια, χωρίς κανέναν λόγο». Η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη, όπως περιγράφει, με ορισμένους μαθητές να αποθρασύνονται όλο και περισσότερο στο πέρασμα του χρόνου. Η 57χρονη περνούσε τα ίδια με εκείνη όπως λέει: «Έπαθα και εγώ αιμορραγικό εγκεφαλικό και την γλίτωσα από καθαρή τύχη. Τα παιδιά γίνονται πολύ επιθετικά, κυκλοφορούν μέσα στα σχολεία με μαχαίρια».
Την σκυτάλη στις σχετικές καταγγελίες, πήρε μία δασκάλα στην Κρήτη, για να περιγράψει τη δική της καθημερινότητα στο σχολείο: «Τα παιδιά έκλεψαν τα χρήματα που μάζευα για να πάμε εκδρομή και κανένας γονιός δεν θεώρησε ότι αυτό είναι μεμπτό. Εισέβαλλαν σε ώρα εκτός σχολικού ωραρίου μέσα στο σχολείο από το παράθυρο, έκλεψαν κάποια αντικείμενα».
Η ατιμωρησία στο σχολείο, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πρωταγωνιστές αυτών των σκηνικών στο σπίτι τους, οδηγεί σε θλιβερές καταστάσεις. Όλα αυτά όμως δεν παρατηρούνται φέτος. Σε βίντεο του 2020, που επανήλθε στο επίκεντρο, καταγράφονται τα όσα συμβαίνουν σε τάξη με μαθητή να απειλεί καθηγήτρια. Ο θάνατος της καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη προ ημερών, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, επανέφερε το πρόβλημα στο επίκεντρο.
Σε τροχιά εθνικού «lockout» τα πρατήρια: Μετά τη Λέσβο, η Ελλάδα ολόκληρη μπροστά στο φάσμα των κλειστών αντλιών – Ώρα μηδέν για την αγορά καυσίμων
Η ατμόσφαιρα στην ελληνική αγορά σήμερα θυμίζει το βαρύ, ηλεκτρισμένο κλίμα λίγο πριν το ξέσπασμα μιας μεγάλης καταιγίδας. Ενώ τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στις φλεγόμενες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον πόλεμο στο Ιράν, ένα εσωτερικό μέτωπο απειλεί να παραλύσει τη χώρα ολοκληρωτικά. Η απόφαση της Ένωσης Βενζινοπωλών Λέσβου να προχωρήσει σε απεργία διαρκείας από αύριο δεν είναι πλέον ένα μεμονωμένο γεγονός μιας απομακρυσμένης περιοχής, είναι ο «σπινθήρας» που, όπως όλα δείχνουν, θα πυροδοτήσει μια πανελλαδική ανάφλεξη, οδηγώντας τα πρατήρια ολόκληρης της χώρας σε ένα ιστορικό και επώδυνο λουκέτο.
Οι πληροφορίες που καταφθάνουν από τους κόλπους της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδος συγκλίνουν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: η πιθανότητα να δούμε τις αντλίες «στεγνές» από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα είναι πλέον κάτι παραπάνω από ορατή. Η σημερινή κρίσιμη συνεδρίαση των οργάνων του κλάδου πραγματοποιείται κάτω από το βάρος μιας γενικευμένης οργής, με τους επαγγελματίες να διαμηνύουν πως το «μοντέλο της Λέσβου» αποτελεί τη μοναδική διέξοδο απέναντι σε αυτό που αποκαλούν «οικονομική εξόντωση» μέσω του κυβερνητικού πλαφόν.
Η εξέγερση της περιφέρειας και το ντόμινο της κλιμάκωσης
Το γεγονός ότι η Λέσβος έσυρε πρώτη τον χορό δεν είναι τυχαίο, αλλά είναι εξαιρετικά ενδεικτικό του τι πρόκειται να ακολουθήσει. Οι πρατηριούχοι στις νησιωτικές και παραμεθόριες περιοχές, που βιώνουν το υψηλό μεταφορικό κόστος και τις στρεβλώσεις της αγοράς πιο έντονα από οποιονδήποτε άλλον, έχουν φτάσει στο όριο των αντοχών τους. Η απόφασή τους για καθολικό κλείσιμο των πρατηρίων από την Πέμπτη 19 Μαρτίου έχει ήδη προκαλέσει «κύματα» συμπαράστασης από ενώσεις βενζινοπωλών σε όλη την επικράτεια.
Προτεινόμενο Άρθρο
«Η δική μου πατρίδα»: Αυτό είναι το ακυκλοφόρητο τραγούδι του Βασίλη Καρρά για τη Μακεδονία
Από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα μέχρι το Ηράκλειο και την Αθήνα, το κλίμα στις κατά τόπους γενικές συνελεύσεις είναι πολεμικό. Οι επαγγελματίες αισθάνονται ότι η Πολιτεία τους χρησιμοποιεί ως «ανάχωμα» για να καλύψει τη δική της αδυναμία να ελέγξει τις τιμές στη χονδρική και τα διυλιστήρια. Η επέκταση της απεργίας σε εθνικό επίπεδο φαντάζει πλέον ως ο μόνος τρόπος πίεσης, καθώς οι βενζινοπώλες θεωρούν ότι αν δεν αντιδράσουν τώρα, οι οικογενειακές τους επιχειρήσεις θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία μέσα στον επόμενο μήνα.
Το πλαφόν ως «θηλιά» και η παγίδα του 9,5%
Στο επίκεντρο αυτής της επερχόμενης εθνικής σύγκρουσης βρίσκεται ο τρόπος υπολογισμού του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους. Οι πρατηριούχοι καταγγέλλουν ότι η ρύθμιση που προβλέπει ανώτατο όριο 12 λεπτών ανά λίτρο στα νησιά του Βορείου Αιγαίου —και αντίστοιχα χαμηλά όρια στην υπόλοιπη χώρα— είναι μια «φούσκα» που σκάει στις τσέπες τους. Όταν στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ 24%, το πραγματικό, καθαρό κέρδος για τον επαγγελματία συρρικνώνεται στα 9,5 λεπτά.
Με το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας να παραμένει στα ύψη και τις τράπεζες να παρακρατούν σημαντικές προμήθειες από τις συναλλαγές με κάρτες, τα 9,5 λεπτά δεν επαρκούν ούτε για την κάλυψη των πάγιων εξόδων ενός μέσου πρατηρίου. Η Μαρία Ζάγκα, πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Αττικής, ήταν σαφής: «Ο κλάδος δεν μπορεί να βάλει άλλο πλάτη». Η προειδοποίηση αυτή δεν αφορά μόνο την Αθήνα, αλλά αποτελεί την κοινή γραμμή πλεύσης όλων των ομοσπονδιών που πλέον ζητούν είτε την κατάργηση του πλαφόν, είτε τη ριζική αναθεώρησή του με βάση τα νέα δεδομένα που δημιούργησε ο πόλεμος στο Ιράν.
Ο εφιάλτης του πανελλαδικού «Blackout»: Τι θα συμβεί αν κλείσει η Ελλάδα
Αν η σημερινή συνεδρίαση καταλήξει στην κήρυξη πανελλαδικής απεργίας διαρκείας, η χώρα θα βρεθεί μπροστά σε μια κατάσταση που έχει να ζήσει πάνω από 15 χρόνια. Οι συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης είναι τρομακτικές για την κοινωνική και οικονομική σταθερότητα:
Παράλυση της εφοδιαστικής αλυσίδας: Τα φορτηγά που μεταφέρουν τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης θα μείνουν ακινητοποιημένα, οδηγώντας σε άδεια ράφια μέσα σε λιγότερο από τρεις ημέρες.
Κατάρρευση των μετακινήσεων: Εκατομμύρια εργαζόμενοι θα αδυνατούν να μεταβούν στις δουλειές τους, ενώ οι δημόσιες συγκοινωνίες θα δεχτούν υπέρμετρη πίεση, αν και τα λεωφορεία σύντομα θα αντιμετωπίσουν και αυτά πρόβλημα καυσίμων.
Τουριστικό πλήγμα: Σε μια περίοδο που η τουριστική σεζόν του 2026 ετοιμάζεται να ξεκινήσει, οι εικόνες με κλειστά βενζινάδικα και ουρές χιλιομέτρων θα αποτελέσουν την χειρότερη δυνατή διαφήμιση για τη χώρα διεθνώς.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η κυβέρνηση θα καταφύγει στο έσχατο μέτρο της πολιτικής επίταξης, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση σε περιβάλλον πολέμου και γενικευμένης ακρίβειας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «πυροκροτητής» για κοινωνικές αναταραχές που κανείς δεν επιθυμεί.
Ιστορικές μνήμες και η «τυφλή» πορεία προς τη σύγκρουση
Η ιστορία διδάσκει ότι οι απεργίες στα καύσιμα είναι οι πιο σκληρές και οι πιο «αποτελεσματικές» σε όρους πίεσης προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Οι κινητοποιήσεις του 2010 και του 2011 παραμένουν ζωντανές στη μνήμη των οδηγών, που τότε έψαχναν εναγωνίως για ένα λίτρο βενζίνης μέσα στη νύχτα. Η διαφορά σήμερα είναι ότι ο κλάδος εμφανίζεται πιο ενωμένος από ποτέ, καθώς το πρόβλημα δεν είναι συνδικαλιστικό, αλλά καθαρά βιοποριστικό.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, αρνείται πεισματικά να μειώσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, επικαλούμενη τη δημοσιονομική στενότητα. Αυτό το αδιέξοδο —από τη μία η άρνηση μείωσης φόρων και από την άλλη η επιβολή πλαφόν κέρδους στη λιανική— έχει εγκλωβίσει τους πρατηριούχους σε μια γωνία από την οποία η μόνη έξοδος είναι η μετωπική σύγκρουση. Ο κίνδυνος για ένα εθνικό «lockout» στα πρατήρια είναι πλέον κάτι παραπάνω από πιθανός· είναι σχεδόν νομοτελειακός αν δεν υπάρξει μια θεαματική υποχώρηση από την πλευρά του Υπουργείου Οικονομικών μέσα στις επόμενες ώρες.
