Αν η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή είχε ξεσπάσει λίγες ημέρες νωρίτερα, τα social media θα είχαν γεμίσει με εντελώς διαφορετικές εικόνες από το Ντουμπάι.
Η πόλη που το προηγούμενο διάστημα αποτέλεσε αγαπημένο προορισμό για πολλούς Έλληνες celebrities, βρέθηκε στο επίκεντρο επιθέσεων με ιρανικά drones, προκαλώντας ανησυχία σε όσους βρίσκονταν εκεί.
Όλοι τους είχαν μοιραστεί στιγμιότυπα ξεγνοιασιάς από το ταξίδι τους και, όπως φαίνεται, στάθηκαν τυχεροί που είχαν ήδη επιστρέψει στην Ελλάδα πριν από τα γεγονότα.
Η Σταματίνα Τσιμτσιλή μαζί με τον Θέμη Σοφό και τα παιδιά τους
Ανάμεσα σε εκείνους που είχαν επισκεφθεί πρόσφατα το εμιράτο ήταν η Σταματίνα Τσιμτσιλή με την οικογένειά της. H ίδια μοιράστηκε πλούσιο υλικό στα Social media.




Η Χαρά Παππά, η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, αλλά και η Γαρυφαλλιά Καληφώνη μαζί με τον Χρήστο Μάστορα βρέθηκαν επίσης στο Ντουμπάι που πλέον βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού.







Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση της Γαρυφαλλιάς Καληφώνη σε διαδικτυακό σχόλιο το βράδυ της επίθεσης: «Πραγματικά γυρίσαμε στο τσακ», έγραψε, αποτυπώνοντας την ανακούφισή της.
Η Χαρά Παππά με τον σύντροφό της



Η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου



Το ζευγάρι που βρίσκεται ακόμα εκεί
Ωστόσο, δεν είχαν όλοι την ίδια τύχη. Ο Φειδίας Παναγιώτου και η πρώην παίκτρια του Big Brother, Στυλιάνα Αβερκίου, βρίσκονταν στο Ντουμπάι μαζί με συγγενείς και φίλους για το μπάτσελορ πάρτι τους, όταν ξέσπασαν οι επιθέσεις.
Αρχικά, η Στυλιάνα Αβερκίου αντιμετώπισε την κατάσταση με μια δόση μαύρου χιούμορ, λέγοντας πως είναι «γκαντέμω» που βρέθηκε εκεί τέτοια στιγμή. Σε επόμενο βίντεο, ωστόσο, εμφανίστηκε εμφανώς ταραγμένη, περιγράφοντας τον πανικό που επικράτησε όταν έλαβαν ειδοποίηση στα κινητά τους να κατευθυνθούν σε ασφαλές σημείο.

Όπως ανέφερε, βρίσκονταν στον 38ο όροφο του ξενοδοχείου, τα ασανσέρ είχαν μπλοκάρει από τον κόσμο που προσπαθούσε να κατέβει και τελικά αναγκάστηκαν να κατέβουν όλα τα σκαλιά μέχρι κάτω. «Έτρεμαν τα πόδια μου. Δεν ξέραμε τι συμβαίνει, ακούγαμε θορύβους και επικρατούσε πανικός», είπε συγκινημένη, προσθέτοντας πως η μητέρα της ζαλίστηκε από την ταλαιπωρία.
Το ταξίδι που είχε σχεδιαστεί ως μια γιορτινή απόδραση πριν από τον γάμο τους μετατράπηκε σε μια εμπειρία φόβου, με την ίδια να δηλώνει πως ένιωσε βάρος που έβαλε τα αγαπημένα της πρόσωπα σε αυτή τη δοκιμασία.
@stylianaaverkiou Προσευχές για τον κόσμο εδώ
Συγκλονίζει η τελευταία ανάρτηση του γιου της Μπέτυ Αρβανίτη, πριν από τον θάνατό του – Ανατριχιαστικό
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η τελευταία δημοσίευση του Αλέξη Σταμάτη στα social media, λίγες μόλις ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, καθώς μέσα από ένα προσωπικό κείμενο μίλησε για την ελπίδα, την προσφορά και τη δύναμη της εθελοντικής αιμοδοσίας. Ο αγαπημένος συγγραφέας, που έδινε μάχη με μια σπάνια αιματολογική ασθένεια, δημοσίευσε ένα κείμενο εμπνευσμένο από την καθημερινότητά του, στο νοσοκομείο.
Μέσα από λογοτεχνικές εικόνες περιέγραψε την αναμονή για μια μετάγγιση αίματος και τη σημασία της ανώνυμης προσφοράς ζωής. «Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση…», έγραφε στην αρχή της ανάρτησής του.
Χαρακτήριζε το αίμα ως τη μεγαλύτερη πράξη αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους, τονίζοντας πως ένας άγνωστος μπορεί να χαρίσει ελπίδα χωρίς να ζητήσει τίποτα ως αντάλλαγμα. «Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους… Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου. Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό… Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω… Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
Παρακαταθήκη ανθρωπιάς
Μετά την είδηση του θανάτου του, τα λόγια του απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς πολλοί στάθηκαν στο μήνυμα που άφησε για την αξία της εθελοντικής αιμοδοσίας και της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Ο Αλέξης Σταμάτης έφυγε από τη ζωή στα 67 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό λογοτεχνικό έργο αλλά και ένα τελευταίο κείμενο που συνεχίζει να συγκινεί όσους το διαβάζουν.
