Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η γυναίκα που πυροδότησε τις μαζικές διαδηλώσεις κατά των εξώσεων στην Ισπανία, πέθανε την Τετάρτη στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν, σε ηλικία 87 ετών, όπως επιβεβαίωσε με ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Ενοικιαστών.
Στις 23 Σεπτεμβρίου είχε εκδιωχθεί από το σπίτι της στην περιοχή Ρετίρο, όπου είχε ζήσει επί επτά δεκαετίες. Έξι χρόνια νωρίτερα, μια εταιρεία είχε αγοράσει το διαμέρισμά της σε χαμηλή τιμή για την περιοχή, ακριβώς επειδή εκείνη εξακολουθούσε να κατοικεί σε αυτό.
Με σύνταξη 1.400 ευρώ, η γυναίκα δεν σταμάτησε ποτέ να πληρώνει το ενοίκιο, που υπαγόταν στο παλαιό καθεστώς μισθώσεων, και τους λογαριασμούς της, συνολικά περίπου 500 ευρώ τον μήνα.
Το 2020, οι ιδιοκτήτες τής είπαν ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα, επειδή το μισθωτήριο είχε ήδη μεταβιβαστεί δύο φορές: πρώτα στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.
Έκτοτε επιχείρησαν τέσσερις φορές να της κάνουν έξωση και δεν αποδέχθηκαν καμία από τις προτάσεις που τους υποβλήθηκαν, είτε για να καλυφθεί η διαφορά στο ενοίκιο, ζητούσαν 1.600 ευρώ, είτε για να αγοραστεί το διαμέρισμα.
Στην ανακοίνωση, την οποία υπογράφουν επίσης η οικογένεια και η δικηγόρος της, επισημαίνεται ότι παρέμενε στο νοσοκομείο από την ημέρα της έξωσης.
«Παρότι επιτεύχθηκε μια ιστορική συμφωνία που θα της επέτρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της, η λύση αυτή ήρθε πολύ αργά», αναφέρουν με θλίψη.
Θεωρούν ότι όσα συνέβησαν μετά την έξωσή της, μαζικές διαδηλώσεις, σκηνές σε πλατείες, επίσπευση των εκλογών και προκήρυξη γενικής απεργίας, σηματοδοτούν «μια τομή στην ιστορία αυτής της χώρας».
Προειδοποιούν, όμως, ότι «το τίμημα για να φτάσουμε ως εδώ ήταν υπερβολικά βαρύ». Και την αποχαιρετούν με την προτροπή που τους επαναλάμβανε:
«Αγωνιστείτε, συνεχίστε να αγωνίζεστε για όσα σας ανήκουν».
Χάρη στην κοινωνική πίεση, για πρώτη φορά στην Ισπανία ένας άνθρωπος που είχε υποστεί έξωση βρέθηκε ένα βήμα πριν επιστρέψει στο σπίτι του, αφού η ιδιοκτήτρια εταιρεία δέχθηκε να συνάψει νέο μισθωτήριο.
Ωστόσο, η έξωση και οι προηγούμενες απόπειρες είχαν επιβαρύνει την υγεία της Μαρικάρμεν, η οποία τα τελευταία χρόνια μπορούσε να μετακινείται μόνο με αναπηρικό αμαξίδιο και χρειαζόταν βοήθεια στις καθημερινές της δραστηριότητες.
Είχε πίσω της σχεδόν επτά χρόνια δικαστικών διαδικασιών για να παραμείνει στο σπίτι της. Τους τελευταίους μήνες η σωματική της κατάσταση είχε επιδεινωθεί. Είχε χάσει μυϊκή μάζα, δυσκολευόταν να φάει και έλεγε ότι ακόμη και η φωνή της είχε αλλάξει.
«Με έχει επηρεάσει σε όλα. Δεν είμαι πια ο εαυτός μου», είχε πει δύο ημέρες πριν εγκαταλείψει το σπίτι της.
Η γυναίκα έχει γίνει πλέον σύμβολο, στην Ισπανία και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Ακόμη και μακριά από το σπίτι της, ενθάρρυνε τους πολίτες να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.
«Θα ήθελα να είμαι εκεί μαζί σας, να σας συντροφεύω στην κατασκήνωσή σας, στον αγώνα σας, αλλά δεν έχω αυτή την τύχη. Γι’ αυτό, από εδώ όπου βρίσκομαι, σας ζητώ να έχετε όλοι θάρρος. Αγωνιστείτε, υπερασπιστείτε όσα σας ανήκουν και, σας παρακαλώ, να προσέχετε. Συνεχίστε να στήνετε σκηνές όσο αντέχει το σώμα σας», είχε πει απευθυνόμενη στους διαδηλωτές από το νοσοκομείο, όπου πέρασε αρκετές ημέρες εξαντλημένη μετά την έξωση.
Οι χιλιάδες άνθρωποι που, αγανακτισμένοι και κινητοποιημένοι από την ιστορία της, διαδήλωναν στη Μαδρίτη και στη συνέχεια σε άλλες ισπανικές πόλεις, μοιράζονταν τα βίντεό της και τα κρατούσαν σαν κάτι πολύτιμο. Η γυναίκα από την οποία ξεκίνησαν όλα τούς ζητούσε να αντέξουν.
Όλοι την αποκαλούσαν και εξακολουθούν να την αποκαλούν Μαρικάρμεν, όμως το πλήρες όνομά της ήταν Μαρία δελ Κάρμεν Αμπασκάλ. Το 1956 ο πατέρας της νοίκιασε το διαμέρισμα στη συνοικία Ιμπίθα και εκεί πέρασε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της, μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της.
Σπούδασε στενογραφία, δακτυλογράφηση και γραμματειακή υποστήριξη, εργάστηκε επί 34 χρόνια ως γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου μιας φαρμακευτικής εταιρείας και συνταξιοδοτήθηκε το 1998.
Όταν σταμάτησε να εργάζεται, όπως διηγούνταν, η καθημερινότητά της δεν άλλαξε ιδιαίτερα. Ξυπνούσε στις εννέα, της άρεσε να περπατά στη γειτονιά, να ψωνίζει από το κρεοπωλείο στη γωνία και να φροντίζει τα αντικείμενα που γέμιζαν το σπίτι της: πίνακες, συλλεκτικά κομμάτια στο τραπεζάκι του τσαγιού, πορσελάνες.
«Έχω δουλέψει όλη μου τη ζωή», έλεγε με περηφάνια. Με την ίδια περηφάνια έδειχνε τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της οικογένειάς της, ένα από τα ελάχιστα πράγματα που πήρε μαζί της στο νοσοκομείο όταν της έγινε έξωση.
Η Μαρικάρμεν ήταν γυναίκα με δυναμικό χαρακτήρα.
«Θα αγωνιστώ μέχρι το τέλος», επαναλάμβανε σε κάθε συνέντευξη. Επίμονη, μερικές φορές σκληρή. Πίστευε πάντα στον αγώνα και, μέχρι τις τελευταίες της ημέρες, όταν πια δεν είχε η ίδια τη δύναμη, ζητούσε από την οικογένειά της στο Συνδικάτο Ενοικιαστών, έτσι τους αποκαλούσε, να αγωνιστεί για εκείνη.
Την τελευταία φορά που η εφημερίδα την επισκέφθηκε στο σπίτι της, δύο ημέρες πριν από την έξωση, είπε με δάκρυα στα μάτια ότι το μόνο που ήλπιζε ήταν να είχε υπάρξει ένα φως στον αγώνα για να έχουν όλοι μια αξιοπρεπή κατοικία.
Δεν υπήρξε μόνο ένα φως. Έγινε σύμβολο που γέμισε πλατείες σε ολόκληρη την Ισπανία. Το σύνθημα «Είμαστε όλοι Μαρικάρμεν» εμφανιζόταν σε πλακάτ και μπλουζάκια. Η ίδια επαναλάμβανε πάντα ότι το όνειρό της ήταν να πεθάνει στο δωμάτιο όπου είχε δει να πεθαίνουν ο πατέρας και η μητέρα της, εκεί όπου είχε ζήσει τα τελευταία 71 χρόνια.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΩΡΑ: ΤΕΛΟΣ Η ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ
Πριν εγκαταλείψει το σπίτι της, ανάμεσα σε κούτες, η Μαρικάρμεν ανακαλούσε κάθε γωνιά του διαμερίσματός της σαν να ήταν προέκταση του εαυτού της.
«Εδώ έχω όλες μου τις αναμνήσεις. Ο μπαμπάς μου πέθανε πολύ νέος, το 1960, στα 51 του. Και η μαμά μου πέθανε το 2005, σε αυτό το σπίτι. Εγώ έχω ζήσει εδώ από το 1956 μέχρι σήμερα».
Κάθε πίνακας και κάθε συλλεκτικό αντικείμενο στο τραπεζάκι του τσαγιού τής ξυπνούσαν αναμνήσεις από μια ζωή που δεν ήθελε να αποχωριστεί.
Τότε είχε εκμυστηρευθεί επίσης ότι δεν ήταν θρησκευόμενη. «Εμείς, οι από κάτω, είμαστε όλοι ίσοι», είχε πει. Κάθε βράδυ, όμως, πριν κοιμηθεί, έλεγε καληνύχτα με αυτή τη σειρά: στον Θεό, στους γονείς της, στον πάπα Φραγκίσκο και στους συγγενείς που είχε χάσει.
Στο τέλος της ζωής της είχε δύο όνειρα: να πεθάνει στο σπίτι της και να αναπαυθεί στην Κανταβρική Θάλασσα.
ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΩΡΑ: ΤΕΛΟΣ Η ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ
Νέα εξέλιξη έρχεται να προστεθεί σε όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ώρες γύρω από την Άννα Βίσση. Μετά τη μεγάλη συναυλία στο ΟΑΚΑ και ενώ η δημόσια ρήξη της με τον Νίκο Καρβέλα έχει πάρει πρωτοφανείς διαστάσεις, έγινε γνωστό ότι οι προγραμματισμένες χειμερινές εμφανίσεις της τραγουδίστριας αναβάλλονται, ενώ οι μουσικοί της έχουν ενημερωθεί ότι είναι ελεύθεροι να αναζητήσουν άλλη επαγγελματική συνεργασία.
Η είδηση μεταδόθηκε το πρωί της Τετάρτης 7 Οκτωβρίου στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα», με τον Γρηγόρη Γκουντάρα να αποκαλύπτει τι φέρεται να είπε η Άννα Βίσση στους ανθρώπους που βρίσκονται επί χρόνια στο πλευρό της.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μετά τη συναυλία στο ΟΑΚΑ η τραγουδίστρια ενημέρωσε τους μουσικούς της ότι μπορούν να προχωρήσουν σε άλλες επαγγελματικές συμφωνίες, καθώς τα σχέδια για τις δικές της εμφανίσεις δεν θα προχωρήσουν όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί. Το Star μεταφέρει χαρακτηριστικά την ενημέρωση προς τους μουσικούς ως: «Είστε ελεύθεροι από μένα, βρείτε κάπου να εργαστείτε».
Η Άννα Βίσση επρόκειτο να κάνει τη μεγάλη επιστροφή της στο ανακαινισμένο Αθηνών Αρένα για τη χειμερινή περίοδο 2026-2027. Ωστόσο, σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, το συγκεκριμένο σχέδιο δεν πρόκειται να προχωρήσει αυτή τη στιγμή.
Υπήρχαν ήδη καθυστερήσεις σχετικά με την ανακαίνιση και την επαναλειτουργία του χώρου, με πληροφορίες να αναφέρουν ότι τα εγκαίνια είχαν μετατεθεί. Πλέον, το σημερινό ρεπορτάζ αναφέρει ότι η έναρξη των εμφανίσεων της τραγουδίστριας μετατίθεται για αργότερα.
Η χρονική συγκυρία, βέβαια, προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση, καθώς όλα αυτά γίνονται ενώ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η δημόσια σύγκρουση της Άννας Βίσση με τον Νίκο Καρβέλα.
Η μεγάλη ρήξη με τον Νίκο Καρβέλα
Μόλις λίγες ώρες νωρίτερα, η Άννα Βίσση είχε προχωρήσει σε μια ιδιαίτερα σκληρή δημόσια τοποθέτηση, απαντώντας στον επί δεκαετίες συνεργάτη της.
Η τραγουδίστρια υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι τρία 24ωρα πριν από τη συναυλία στο ΟΑΚΑ ο Νίκος Καρβέλας απαίτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, ενώ έκανε λόγο και για απειλές σε περίπτωση που δεν ικανοποιούνταν η συγκεκριμένη οικονομική αξίωση. Πρόκειται για ισχυρισμούς της ίδιας και όχι για δικαστικά διαπιστωμένα γεγονότα.
Η Βίσση έκλεισε την ανακοίνωσή της με το πολυσυζητημένο «Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει», καθιστώντας σαφές ότι η μεταξύ τους σχέση βρίσκεται πλέον σε εντελώς διαφορετικό σημείο.
Παράλληλα, ο δικηγόρος της, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, δήλωσε σήμερα ότι μετά τη δημόσια τοποθέτηση Καρβέλα έχει λάβει εντολή από την τραγουδίστρια και την παραγωγή να μη συνεχιστεί προσπάθεια συμβιβασμού και, εφόσον χρειαστεί, η υπόθεση να οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη.
Τι θα γίνει με τα τραγούδια του Καρβέλα;
Ένα ακόμη μεγάλο ερωτηματικό αφορά το ρεπερτόριο της Άννας Βίσση, καθώς τεράστιο μέρος των μεγαλύτερων επιτυχιών της φέρει την υπογραφή του Νίκου Καρβέλα.
Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος υποστήριξε ότι ο δημιουργός διαθέτει δικαιώματα επί των έργων του και ότι, εάν επιχειρούσε να απαγορεύσει τη χρήση τους από τη Βίσση, η πλευρά της τραγουδίστριας θα προσέφευγε στη Δικαιοσύνη. Τόνισε μάλιστα ότι μια τέτοια εξέλιξη θα είχε οικονομικές συνέπειες και για τις δύο πλευρές.
Προς το παρόν, πάντως, αυτό που επιβεβαιώνεται από τα σημερινά ρεπορτάζ είναι ότι οι χειμερινές εμφανίσεις της Άννας Βίσση δεν προχωρούν βάσει του αρχικού σχεδιασμού και οι μουσικοί της έχουν αποδεσμευτεί ώστε να μπορούν να αναζητήσουν εργασία αλλού.
