Νέες αποκαλύψεις για τον θάνατο του Χρήστου Πολίτη: Το τραγικό τέλος που δεν αξίζει σε κανέναν

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έρχονται στο φως σχετικά με τον θάνατο του Χρήστου Πολίτη, ο γνωστός ηθοποιός φέρεται να απεβίωσε την Δευτέρα 5 Ιανουαρίου και να τον βρήκε ο αδερφός του την επόμενη ημέρα.

Θλίψη έχει προκαλέσει στον κόσμο της υποκριτικής και όχι μόνο, ο θάνατος του λαμπρού ηθοποιού, Χρήστου Πολίτη, ο οποίος έφυγε από την ζωή σε ηλικία 83 ετών. Σύμφωνα με νεότερες αποκαλύψεις, ο ηθοποιός φέρεται να εντοπίστηκε από τον αδερφό του μία ημέρα μετά τον θάνατο του.

Ο αγαπημένος καλλιτέχνης, που είχε συνδεθεί στη συνείδηση του κοινού με τον ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» από την επιτυχημένη σειρά Λάμψη, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Νέα Σμύρνη, μία ημέρα μετά τον θάνατό του.

Σύμφωνα με πληροφορίες που ήρθαν στο φως, ο αδελφός του ηθοποιού τον αναζητούσε για αρκετές ώρες, καθώς δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του. Τελικά, όταν πήγε στην κατοικία του, τον εντόπισε χωρίς τις αισθήσεις του, διαπιστώνοντας ότι είχε φύγει από τη ζωή ήδη από την προηγούμενη ημέρα.

Τις λεπτομέρειες γύρω από το περιστατικό μετέφερε ο δημοσιογράφος Τάσος Τεργιάκης, μιλώντας στην εκπομπή Το Πρωινό. Όπως ανέφερε, ο Χρήστος Πολίτης ζούσε μόνος του στη Νέα Σμύρνη και όλα δείχνουν πως ο θάνατός του επήλθε τη Δευτέρα, χωρίς να γίνει άμεσα αντιληπτός.

Η σορός του εκλιπόντος ηθοποιού αναμένεται να αποτεφρωθεί τις επόμενες ημέρες στη Ριτσώνα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες. Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε μια χαρακτηριστική φυσιογνωμία της ελληνικής τηλεόρασης και του θεάτρου, αφήνοντας το αποτύπωμά του σε σειρές και θεατρικές παραστάσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.

Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης σε ηλικία 83 ετών
Καθιερώθηκε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκος Δράκος”.

Έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη (08/01), σε ηλικία 83 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, τον χαρακτηριστικό και διάσημο ρόλο του “Γιάγκου Δράκου” στη “Λάμψη”.

Πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου ο Χρήστος Πολίτης εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.

Η πλούσια διαδρομή του Χρήστου Πολίτη

Ο Χρήστος Πολίτης ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).

Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969)[3]. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990).

Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκο Δράκο”, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Ανατροπή στον θάνατο του Χρήστου Πολίτη: Δεν πέθανε χθες – Πώς τον βρήκε νεκρό ο αδερφός του

Νέα δεδομένα έρχονται στο φως για τον θάνατο του Χρήστου Πολίτη, του ηθοποιού που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά με τον θρυλικό ρόλο του «Γιάγκου Δράκου». Αν και αρχικά είχε μεταδοθεί ότι πέθανε την Πέμπτη, πληροφορίες από την οικογένεια ανατρέπουν πλήρως το χρονολόγιο, φέρνοντας νέα συγκίνηση και ερωτήματα για τις τελευταίες ώρες της ζωής του.

Σύμφωνα με τις νεότερες αναφορές, ο Χρήστος Πολίτης άφησε την τελευταία του πνοή τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου, όμως η είδηση παρέμεινε άγνωστη για ένα ολόκληρο 24ωρο. Ο αδερφός του τον αναζητούσε για περίπου μία ημέρα, ώσπου τελικά πήγε στο σπίτι του στη Νέα Σμύρνη και τον βρήκε νεκρό. Ο ηθοποιός ζούσε μόνος του τα τελευταία χρόνια, κάτι που έκανε την απώλεια ακόμη πιο σιωπηλή και ξαφνική.

Προτεινόμενο ΆρθροΗ επόμενη παρουσιάστρια πρωινής εκπομπής που αποχωρεί μετά την Ελένη Τσολάκη

Το πρωί της Παρασκευής (9/1), ο Τάσος Τεργιάκης στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 μετέδωσε λεπτομέρειες που δεν ήταν μέχρι τώρα γνωστές. «Τη Δευτέρα πέθανε. Τον έψαχνε για σχεδόν μία ολόκληρη μέρα ο αδερφός του και όταν πήγαν στο σπίτι τον βρήκανε νεκρό. Προφανώς ήτανε μία μέρα νεκρός ο άνθρωπος. Έμενε μόνος του στη Νέα Σμύρνη», ανέφερε, δίνοντας μια πιο καθαρή εικόνα για το τι συνέβη.

Η οικογένεια έκανε γνωστό ότι ο Χρήστος Πολίτης θα αποτεφρωθεί στο αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας μέσα στις επόμενες ημέρες, ενώ αναμένεται να ανακοινωθούν οι ακριβείς λεπτομέρειες της διαδικασίας. Το νέο αυτό προκαλεί βαθιά συναισθηματική φόρτιση σε όσους αγάπησαν τον ηθοποιό και τα έργα του.

Στη συνέχεια, ο Τάσος Τεργιάκης αναφέρθηκε και στη σημασία που είχε ο Πολίτης για το ελληνικό κοινό, λέγοντας: «Μιλάμε για τον Χρήστο Πολίτη, για έναν σεμνό εργάτη του θεάτρου, για έναν άνθρωπο που για 14 ολόκληρα χρόνια, τουλάχιστον σε εμάς που είμαστε λίγο μεγαλύτεροι, στοίχειωσε ας πούμε η φωνή του, το ύφος του και το όνομά του την παιδική μας ηλικία».

Ο ηθοποιός είχε εμφανιστεί σε περίπου τρεισήμισι χιλιάδες επεισόδια της «Λάμψης», μπαίνοντας καθημερινά στα σπίτια των τηλεθεατών και αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα με το ύφος και την ερμηνευτική του ένταση. Πέρα από αυτόν τον εμβληματικό ρόλο, ο Χρήστος Πολίτης συμμετείχε σε πολλές ακόμη τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και αρχαίες τραγωδίες, χτίζοντας μια γεμάτη και απαιτητική καριέρα.

Τα τελευταία χρόνια, όπως είχε πει και ο ίδιος σε παλαιότερες δηλώσεις, είχε αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ακολουθώντας μια μοναχική ζωή εκτός καλλιτεχνικού κύκλου. Η επιλογή του αυτή, όπως εξηγούσε ο ίδιος, ήταν συνειδητή και αποτελούσε ανάγκη του για ηρεμία μετά από δεκαετίες έντονης επαγγελματικής δραστηριότητας.

Η απώλεια του Χρήστου Πολίτη αφήνει πίσω της ένα σημαντικό κενό στην ελληνική υποκριτική, ενώ οι νέες λεπτομέρειες για τις τελευταίες στιγμές του συγκλονίζουν ακόμη περισσότερο όσους μεγάλωσαν βλέποντάς τον στη μικρή οθόνη.

Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης σε ηλικία 83 ετών
Καθιερώθηκε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκος Δράκος”.

Έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη (08/01), σε ηλικία 83 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, τον χαρακτηριστικό και διάσημο ρόλο του “Γιάγκου Δράκου” στη “Λάμψη”.

Πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου ο Χρήστος Πολίτης εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.

Η πλούσια διαδρομή του Χρήστου Πολίτη

Ο Χρήστος Πολίτης ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).

Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969)[3]. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990).

Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκο Δράκο”, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.

Ειδήσεις σήμερα

• Η επόμενη παρουσιάστρια πρωινής εκπομπής που αποχωρεί μετά την Ελένη Τσολάκη
• Ανατροπή στον θάνατο του Χρήστου Πολίτη: Δεν πέθανε χθες – Πώς τον βρήκε νεκρό ο αδερφός του
• «Η γυναίκα μου πέθανε από καρκίνο. Δεν κάπνιζε ποτέ ούτε έπινε. Αυτό είναι το καθημερινό προϊόν που πιστεύω ότι προκάλεσε την ασθένειά της»
• Τα μυστικά της ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με»