Life

Νοσοκόμα σε μονάδα ετοιμοθάνατων αποκαλύπτει τα 5 μεγαλύτερα πράγματα που μετανιώνουν οι άνθρωποι λίγο πριν πεθάνουν

Τις περισσότερες φορές, θεωρούμε τα πράγματα δεδομένα και ξεχνάμε να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε – μέχρι να είναι πολύ αργά. Το να μετανιώνουμε για λάθη που…

Τις περισσότερες φορές, θεωρούμε τα πράγματα δεδομένα και ξεχνάμε να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε – μέχρι να είναι πολύ αργά.
Το να μετανιώνουμε για λάθη που κάναμε ή για όσα δεν τολμήσαμε να προσπαθήσουμε είναι απλώς μέρος της ανθρώπινης φύσης. Μερικές φορές, η ζωή μας δίνει δεύτερες ευκαιρίες να διορθώσουμε τα πράγματα· άλλες φορές, είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε με τις τύψεις μας και να λυπόμαστε για τις χαμένες ευκαιρίες και δυνατότητες.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι τα πράγματα που μετανιώνουμε περισσότερο, εσύ κι εγώ;

Η Μπρόνι Γουέαρ, μια νοσηλεύτρια που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε μονάδα ετοιμοθάνατων και είδε πολλούς ασθενείς της να φεύγουν από τη ζωή μπροστά στα μάτια της, μοιράζεται τα πέντε ποιο κοινά πράγματα που μετανιώνουν οι ανθρώπων που ξέρουν ότι έχει φτάσει η στιγμή να πουν το τελευταίο αντίο.

Στο βιβλίο της “The Top Five Regrets of the Dying: A Life Transformed by the Dearly Departing” γράφει:

«Οι ασθενείς μου ήταν εκείνοι που είχαν επιστρέψει στο σπίτι για να πεθάνουν. Μοιραστήκαμε κάποιες εξαιρετικά ιδιαίτερες στιγμές. Ήμουν μαζί τους τις τελευταίες τρεις έως δώδεκα εβδομάδες της ζωής τους. Για πολλά χρόνια εργάστηκα στην παρηγορητική φροντίδα…»

Στη συνέχεια, παραθέτει αυτά που μετανιώνουν:

1. «Εύχομαι να είχα το θάρρος να ζήσω τη ζωή που ήθελα πραγματικά, όχι αυτή που περίμεναν οι άλλοι από εμένα»
Στις τελευταίες μέρες της ζωής τους, πολλοί άνθρωποι σκέφτονται όλα όσα άφησαν ανολοκλήρωτα. Αναλογίζονται τις επιλογές τους και νιώθουν λύπη που δεν έζησαν όπως οι ίδιοι ήθελαν, επειδή φοβούνταν τι θα πουν οι άλλοι.

«Οι περισσότεροι δεν είχαν τιμήσει ούτε τα μισά από τα όνειρά τους και πέθαναν γνωρίζοντας ότι αυτό οφειλόταν στις επιλογές τους ή στην έλλειψή τους», γράφει η Γουέαρ.

Αυτό είναι μια υπενθύμιση πως δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας για χάρη των άλλων.

2. «Εύχομαι να μην είχα δουλέψει τόσο σκληρά»
Το εξαντλητικό ωράριο της δουλειάς μας συχνά μας απομακρύνει από την οικογένεια και τους φίλους. Η συνεχής προσπάθεια για επιτυχία, φήμη και χρήμα μπορεί να μας αφήσει πνευματικά άδειους και να μας στερήσει σημαντικές στιγμές.

3. «Εύχομαι να είχα το θάρρος να εκφράσω τα συναισθήματά μου»
Το να εκφράζουμε με ειλικρίνεια όσα νιώθουμε είναι κάτι που πολλοί δεν τολμούν. Συχνά σωπαίνουμε για να μη φέρουμε σε δύσκολη θέση τους άλλους, όμως τελικά πληγωνόμαστε εμείς από τα ανείπωτα λόγια και τα καταπιεσμένα συναισθήματα.

Επίσης, ντρεπόμαστε καμιά φορά να πούμε στους ανθρώπους μας πόσο πολύ τους αγαπάμε και τι σημαίνουν για εμάς — κάτι που, σύμφωνα με τη Ware, πολλοί μετανιώνουν βαθιά.

4. «Εύχομαι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου»
Καθώς περνούν τα χρόνια, οι προτεραιότητές μας αλλάζουν. Όμως δεν πρέπει ποτέ να απομακρυνόμαστε από τους ανθρώπους που κάποτε σήμαιναν τα πάντα για εμάς.

Η Γουέαρ γράφει πως πολλοί από τους ασθενείς της συνειδητοποιούσαν τη σημασία της φιλίας μόλις στις τελευταίες τους εβδομάδες — κι εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν πάντα δυνατό να βρουν ξανά τους φίλους τους.

5. «Εύχομαι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να είναι πιο ευτυχισμένος»
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι είναι ότι η ευτυχία είναι επιλογή.

«Ο φόβος της αλλαγής τους έκανε να προσποιούνται στους άλλους και στον εαυτό τους ότι ήταν ικανοποιημένοι, ενώ βαθιά μέσα τους επιθυμούσαν να γελάσουν πραγματικά», γράφει η Γουέαρ. Δεν πρέπει να αφήνουμε το φόβο να μας κρατά πίσω από το να κάνουμε όσα μάς γεμίζουν και μάς κάνουν χαρούμενους.

Στο τέλος, μετανιώνουμε μόνο για τις ευκαιρίες που δεν τολμήσαμε να πάρουμε.

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο στην οικογένεια και τους φίλους σας στο Facebook για να τους θυμίσετε πως η ζωή είναι σύντομη και αξίζει να τη ζήσουμε στο έπακρο.

Πέθανε στις 20:00 το βράδυ στο Ερρίκος Ντυνάν η γλυκιά ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου

Το αφιέρωμα στην ηθοποιό Κατερίνα Βασιλάκου που έφυγε μόλις στα 60 της

Το όνειρο ζωής που δεν πρόλαβε να χαρεί – Ο ξαφνικός θάνατος της Ελληνίδας ηθοποιού στα 60 της χρόνια

Στις 4 Ιουλίου του 2001, η ηθοποιός Κατερίνα Βασιλάκου, «φεύγει» ξαφνικά στα εξήντα της χρόνια, έπειτα από νοσηλεία σε νοσοκομείο λόγω ενός μικροβίου, όπως είπαν…

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:

Έναν χρόνο πριν είχε καταφέρει, έπειτα από πολλούς κόπους και θυσίες να εγκαινιάσει το καινούριο θέατρό της στον Κεραμεικό. Το θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου».

Προτεινόμενο ΆρθροΟ Τσίπρας κάνει τη… ζημιά στο ΠΑΣΟΚ – Έκλεισε την μεταγραφή που πιστεύει πολύ

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2000 εγκαινιάστηκε η κεντρική σκηνή με το έργο του Λακλό «Επικίνδυνες σχέσεις». Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που η Κατερίνα έπαιξε στη σκηνή αυτού του θεάτρου.

Κατερίνα Βασιλάκου: Η 40χρονη πορεία της
Η Κατερίνα Bασιλάκου γεννήθηκε στην Αιδηψό στις 25-11-1941. Δύο χρονών ήρθε στην Αθήνα και έζησε στο ξενοδοχείο «Απόλλων» στην Ομόνοια, γωνία Σταδίου και Αιόλου [επιχείρηση της οικογένειάς της] μέχρι που τελείωσε το 1962 τη δραματική σχολή του «Εθνικού Θεάτρου».

Ενώ από το ξεκίνημα της έγινε «σταρ» του λαϊκού «μελό» κινηματογράφου παίζοντας τα πρώτα έντεκα χρόνια της καριέρας της [ 1960-1971] σε είκοσι πέντε ταινίες του είδους, ταινίες πού την έκαναν αμέσως γνωστή και αγαπητή στο πλατύ κοινό, στο θέατρο η πορεία της ήταν εντελώς διαφορετική.

Αμέσως μετά την σχολή του «Εθνικού θεάτρου» και στα πρώτα τέσσερα χρόνια της καριέρας της [1962-1965] είχε την τύχη να βρεθεί στην σκηνή του καινούργιου τότε «Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος» παίζοντας σημαντικούς ρόλους όπως την Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, την Βιόλα στην «Δωδεκάτη νύχτα» του Σαίξπηρ, την Μπιάνκα στον «Οθέλλο» και άλλους σπουδαίους ρόλους στον «Αρχοντοχωριάτη» του Μολιέρου, στην «Τρισεύγενη» του Κωστή Παλαμά, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη, στον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα κ.α.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1965 παίζει για τέσσερα χρόνια σε σημαντικούς θιάσους της εποχής.

Η λατρεία για την Έλλη Λαμπέτη
Οκτώβριο του 1971 η Κατερίνα παίζει στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη, της ηθοποιού που λάτρευε.. Έπαιξε μαζί της στις «Πέντε θεατρικές μορφές»: μονόπρακτα των Κοκτώ: «Η ψεύτρα», «Την έχασα», «Η Ανθρώπινη φωνή», του Στρίντμπεργκ «Η πιο δυνατή» και της Κάθρην Μάνσφηλντ «Μίς Μπρίλ». Ο ρόλος ήταν μικρός. Της έφτανε όμως που ήταν κοντά στην Έλλη.

Από το 1972 –1975 η Κατερίνα παίζει στο θέατρο «Κώστα Μουσούρη».

Από το 1975-1982 η Κατερίνα Βασιλάκου και ο Θανάσης Μυλωνάς συγκροτούν και πάλι θίασο και παρουσιάζουν στα θέατρα «Αλάμπρα» και «Όρβο» πολλά έργα.

Θανάσης Μυλωνάς: Η μάχη με την αρρώστια και ο πρόωρος θάνατος στα 51 του
Προς το τέλος του 1987 αρρώστησε ο Θανάσης Μυλωνάς και η Κατερίνα έμεινε μακριά από το θέατρο για δύο χρόνια προκειμένου να είναι κοντά του στα νοσοκομεία. Ο Θανάσης νικημένος από τον καρκίνο έφυγε στις 4 Ιανουαρίου 1989 σε ηλικία 51 χρόνων αφήνοντας την Κατερίνα και την 14χρονη κόρη τους Ελένη.

Η Κατερίνα Βασιλάκου στο σινεμά
Το 1960 μαθήτρια ακόμα της σχολής του «Εθνικού θεάτρου» έπαιξε στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά» στο πλευρό του Ορέστη Μακρή.

Από το 1960-1971 έπαιξε σε 25 ταινίες που χαρακτηρίστηκαν «μελό» με τεράστια όμως απήχηση στο κοινό.

Η πορεία της στην τηλεόραση
Στην τηλεόραση έπαιξε στις σειρές «Αγρίμια» το 1973 της Έλενας Πανταζώνη σε σκηνοθεσία Μήτσου Λυγίζου, «Μενεξεδένια Πολιτεία» το 1975 του Γιάννη Κανδύλα από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη, «Ο Φάρος» το 1976 της Σούλας Πιεράκου σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη, «Η Οικογένεια» το 1990 σε σκηνοθεσία Μάριου Ποντίκα.

Έπαιξε σε δώδεκα θεατρικά έργα ανεβασμένα για την τηλεόραση.

ΣΟΚ Οι δuσκολες ώρες για την Μπεσυ Μαλφα, ο ογκοs στο κεφάλι και η μεγάλη μαxη
Οι δύσκολες στιγμές και η απόφαση που άλλαξε τα πάντα!

Η άγνωστη πεpιπέτεια της Μπέσυ Μάλφα
Η Μπέσυ Μάλφα είναι μια από τις πιο αγαπημένες και καταξιωμένες ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης. Πίσω όμως από τα φώτα της δημοσιότητας, κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορία που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστη…

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, η ηθοποιός μίλησε για πρώτη φορά για τη σκληρή δοκιμασία που πέρασε με την υγεία της. Όλα ξεκίνησαν όταν μια σειρά από εξετάσεις έφεραν στο φως μια σοκαριστική αλήθεια: ένας όγκος οκτώ εκατοστών στο κεφάλι της. Ο γιατρός ήταν ξεκάθαρος—έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα, χωρίς καθυστέρηση.

Εκείνη την περίοδο, η Μπέσυ συμμετείχε ως κριτής στο “Your Face Sounds Familiar”, όμως πίσω από τις λαμπερές εμφανίσεις της έκρυβε έναν τεράστιο αγώνα.

Η απόφασή της να μην αποκαλύψει την περιπέτειά της τότε ήταν συνειδητή. Δεν ήθελε να προκαλέσει πανικό, ούτε να διαβάσει τίτλους όπως “Η Μπέσυ Μάλφα πεθαίνει”, αλλά κυρίως, ήθελε να προστατεύσει τα παιδιά της

Το χειρουργείο στέφθηκε με επιτυχία, η ανάρρωση ήταν δύσκολη, αλλά η ηθοποιός βγήκε νικήτρια! Σήμερα, αποφασίζει να μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία της, όχι για να σοκάρει, αλλά για να περάσει ένα δυνατό μήνυμα: ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί!

Μια ιστορία δύναμης και ελπίδας που αποδεικνύει πως ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, η θέληση και η έγκαιρη διάγνωση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων