Σε μια οικογενειακή γιορτή παρατήρησα τυχαία ότι η πεθερά μου έριχνε κάτι στο ποτήρι μου με τον χυμό. Υποψιασμένη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, αντάλλαξα διακριτικά τα ποτήρια με τον σύζυγό μου και μόλις δέκα λεπτά αργότερα συνέβη κάτι που έκανε όλους να νιώσουν πραγματικά άσχημα 😲😱
Στο οικογενειακό δείπνο όλα έμοιαζαν όπως συνήθως. Στρωμένο τραπέζι, ζεστά φαγητά, αδιάφορες συζητήσεις, ο γνώριμος θόρυβος της κουζίνας. Η πεθερά μου κινούνταν νευρικά τριγύρω, γέμιζε τα ποτήρια με χυμό, σχολίαζε κάτι, χαμογελούσε. Καθόμουν δίπλα στον σύζυγό μου και κάποια στιγμή κοίταξα τυχαία την πεθερά μου.
Έσκυψε προς το μέρος μου, σαν να τακτοποιούσε την πετσέτα, και πολύ γρήγορα έριξε κάτι στο ποτήρι μου με τον χυμό. Η κίνηση ήταν σχεδόν ανεπαίσθητη, όμως την είδα καθαρά, παρόλο που κανείς άλλος δεν το πρόσεξε. Ήξερα με βεβαιότητα ότι είχε ρίξει κάτι στο ποτήρι μου.
Η καρδιά μου σφίχτηκε δυσάρεστα. Πάρα πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου ταυτόχρονα, αλλά δεν ήθελα να κάνω σκηνή στο τραπέζι. Ήξερα ότι η πεθερά μου θα τα αρνιόταν όλα και στο τέλος εγώ θα φαινόμουν η ένοχη μπροστά σε όλους.
Κανείς δεν παρατήρησε τίποτα, οι συζητήσεις συνεχίστηκαν, τα πιάτα κουδούνιζαν, όλοι ήταν απασχολημένοι με τον εαυτό τους.
Περίμενα τη στιγμή που η προσοχή στράφηκε στο φαγητό και αντάλλαξα αθόρυβα τα ποτήρια — το δικό μου και του συζύγου μου. Καθόταν δίπλα μου, δεν υποψιάστηκε τίποτα και ήπιε ήρεμα μια γουλιά. Προσπαθούσα να φέρομαι όπως πάντα, παρόλο που μέσα μου ήμουν τεντωμένη στα άκρα.
Πέρασαν μόνο λίγα λεπτά. Όλοι ένιωσαν πραγματικά άσχημα από αυτό που είδαν, και η πεθερά μου χλώμιασε 😢😲 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Πέρασαν κυριολεκτικά πέντε λεπτά. Ο σύζυγός μου πρώτα χλώμιασε, μετά έπιασε απότομα την κοιλιά του και σηκώθηκε από το τραπέζι. Άρχισε να νιώθει ναυτία, ζαλίστηκε και με δυσκολία στεκόταν όρθιος.
Εκείνη τη στιγμή άλλαξε και το πρόσωπο της πεθεράς μου και τον κοιτούσε σαν να μην πίστευε στα μάτια της.
Όταν ο σύζυγός μου πήγε στο μπάνιο, πλησίασα σιωπηλά την τσάντα της που βρισκόταν πάνω σε μια καρέκλα. Μέσα υπήρχε ένα ανοιγμένο φακελάκι με ισχυρό καθαρτικό σε σκόνη. Ακριβώς αυτό που κανονικά δεν χρησιμοποιείται για ποτά και σίγουρα όχι σε ένα οικογενειακό τραπέζι.
Όλοι κατάλαβαν τα πάντα χωρίς να ειπωθεί λέξη. Το δείπνο τελείωσε αμέσως. Αργότερα χρειάστηκε να καλέσουν ασθενοφόρο για τον σύζυγό μου, ενώ η πεθερά μου καθόταν στην κουζίνα και επαναλάμβανε ότι «ήθελε απλώς να τρομάξει» και ότι «δεν πίστευε πως θα έφτανε τόσο μακριά».
Ήθελε απλώς να νιώσω άσχημα στο τραπέζι και να με γελοιοποιήσουν μπροστά σε όλους τους συγγενείς. Μετά από εκείνο το βράδυ δεν πήρα ποτέ ξανά ούτε φαγητό ούτε ποτό από εκείνη. Και δεν καθίσαμε ποτέ ξανά στο ίδιο τραπέζι.
Πέθανε στις 20:00 το βράδυ στο Ερρίκος Ντυνάν η γλυκιά ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Το αφιέρωμα στην ηθοποιό Κατερίνα Βασιλάκου που έφυγε μόλις στα 60 της
Το όνειρο ζωής που δεν πρόλαβε να χαρεί – Ο ξαφνικός θάνατος της Ελληνίδας ηθοποιού στα 60 της χρόνια
Στις 4 Ιουλίου του 2001, η ηθοποιός Κατερίνα Βασιλάκου, «φεύγει» ξαφνικά στα εξήντα της χρόνια, έπειτα από νοσηλεία σε νοσοκομείο λόγω ενός μικροβίου, όπως είπαν…
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Έναν χρόνο πριν είχε καταφέρει, έπειτα από πολλούς κόπους και θυσίες να εγκαινιάσει το καινούριο θέατρό της στον Κεραμεικό. Το θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου».
Στις 10 Φεβρουαρίου του 2000 εγκαινιάστηκε η κεντρική σκηνή με το έργο του Λακλό «Επικίνδυνες σχέσεις». Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που η Κατερίνα έπαιξε στη σκηνή αυτού του θεάτρου.
Κατερίνα Βασιλάκου: Η 40χρονη πορεία της
Η Κατερίνα Bασιλάκου γεννήθηκε στην Αιδηψό στις 25-11-1941. Δύο χρονών ήρθε στην Αθήνα και έζησε στο ξενοδοχείο «Απόλλων» στην Ομόνοια, γωνία Σταδίου και Αιόλου [επιχείρηση της οικογένειάς της] μέχρι που τελείωσε το 1962 τη δραματική σχολή του «Εθνικού Θεάτρου».
Προτεινόμενο Άρθρο
Τι τρώμε την Μεγάλη Παρασκευή για πρωινό και μεσημεριανό
Ενώ από το ξεκίνημα της έγινε «σταρ» του λαϊκού «μελό» κινηματογράφου παίζοντας τα πρώτα έντεκα χρόνια της καριέρας της [ 1960-1971] σε είκοσι πέντε ταινίες του είδους, ταινίες πού την έκαναν αμέσως γνωστή και αγαπητή στο πλατύ κοινό, στο θέατρο η πορεία της ήταν εντελώς διαφορετική.
Αμέσως μετά την σχολή του «Εθνικού θεάτρου» και στα πρώτα τέσσερα χρόνια της καριέρας της [1962-1965] είχε την τύχη να βρεθεί στην σκηνή του καινούργιου τότε «Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος» παίζοντας σημαντικούς ρόλους όπως την Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, την Βιόλα στην «Δωδεκάτη νύχτα» του Σαίξπηρ, την Μπιάνκα στον «Οθέλλο» και άλλους σπουδαίους ρόλους στον «Αρχοντοχωριάτη» του Μολιέρου, στην «Τρισεύγενη» του Κωστή Παλαμά, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη, στον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα κ.α.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1965 παίζει για τέσσερα χρόνια σε σημαντικούς θιάσους της εποχής.
Η λατρεία για την Έλλη Λαμπέτη
Οκτώβριο του 1971 η Κατερίνα παίζει στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη, της ηθοποιού που λάτρευε.. Έπαιξε μαζί της στις «Πέντε θεατρικές μορφές»: μονόπρακτα των Κοκτώ: «Η ψεύτρα», «Την έχασα», «Η Ανθρώπινη φωνή», του Στρίντμπεργκ «Η πιο δυνατή» και της Κάθρην Μάνσφηλντ «Μίς Μπρίλ». Ο ρόλος ήταν μικρός. Της έφτανε όμως που ήταν κοντά στην Έλλη.
Από το 1972 –1975 η Κατερίνα παίζει στο θέατρο «Κώστα Μουσούρη».
Από το 1975-1982 η Κατερίνα Βασιλάκου και ο Θανάσης Μυλωνάς συγκροτούν και πάλι θίασο και παρουσιάζουν στα θέατρα «Αλάμπρα» και «Όρβο» πολλά έργα.
Θανάσης Μυλωνάς: Η μάχη με την αρρώστια και ο πρόωρος θάνατος στα 51 του
Προς το τέλος του 1987 αρρώστησε ο Θανάσης Μυλωνάς και η Κατερίνα έμεινε μακριά από το θέατρο για δύο χρόνια προκειμένου να είναι κοντά του στα νοσοκομεία. Ο Θανάσης νικημένος από τον καρκίνο έφυγε στις 4 Ιανουαρίου 1989 σε ηλικία 51 χρόνων αφήνοντας την Κατερίνα και την 14χρονη κόρη τους Ελένη.
Η Κατερίνα Βασιλάκου στο σινεμά
Το 1960 μαθήτρια ακόμα της σχολής του «Εθνικού θεάτρου» έπαιξε στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά» στο πλευρό του Ορέστη Μακρή.
Από το 1960-1971 έπαιξε σε 25 ταινίες που χαρακτηρίστηκαν «μελό» με τεράστια όμως απήχηση στο κοινό.
Η πορεία της στην τηλεόραση
Στην τηλεόραση έπαιξε στις σειρές «Αγρίμια» το 1973 της Έλενας Πανταζώνη σε σκηνοθεσία Μήτσου Λυγίζου, «Μενεξεδένια Πολιτεία» το 1975 του Γιάννη Κανδύλα από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη, «Ο Φάρος» το 1976 της Σούλας Πιεράκου σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη, «Η Οικογένεια» το 1990 σε σκηνοθεσία Μάριου Ποντίκα.
Έπαιξε σε δώδεκα θεατρικά έργα ανεβασμένα για την τηλεόραση.
ΣΟΚ Οι δuσκολες ώρες για την Μπεσυ Μαλφα, ο ογκοs στο κεφάλι και η μεγάλη μαxη
Οι δύσκολες στιγμές και η απόφαση που άλλαξε τα πάντα!
Η άγνωστη πεpιπέτεια της Μπέσυ Μάλφα
Η Μπέσυ Μάλφα είναι μια από τις πιο αγαπημένες και καταξιωμένες ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης. Πίσω όμως από τα φώτα της δημοσιότητας, κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορία που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστη…
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, η ηθοποιός μίλησε για πρώτη φορά για τη σκληρή δοκιμασία που πέρασε με την υγεία της. Όλα ξεκίνησαν όταν μια σειρά από εξετάσεις έφεραν στο φως μια σοκαριστική αλήθεια: ένας όγκος οκτώ εκατοστών στο κεφάλι της. Ο γιατρός ήταν ξεκάθαρος—έπρεπε να χειρουργηθεί άμεσα, χωρίς καθυστέρηση.
Εκείνη την περίοδο, η Μπέσυ συμμετείχε ως κριτής στο “Your Face Sounds Familiar”, όμως πίσω από τις λαμπερές εμφανίσεις της έκρυβε έναν τεράστιο αγώνα.
Η απόφασή της να μην αποκαλύψει την περιπέτειά της τότε ήταν συνειδητή. Δεν ήθελε να προκαλέσει πανικό, ούτε να διαβάσει τίτλους όπως “Η Μπέσυ Μάλφα πεθαίνει”, αλλά κυρίως, ήθελε να προστατεύσει τα παιδιά της
Το χειρουργείο στέφθηκε με επιτυχία, η ανάρρωση ήταν δύσκολη, αλλά η ηθοποιός βγήκε νικήτρια! Σήμερα, αποφασίζει να μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία της, όχι για να σοκάρει, αλλά για να περάσει ένα δυνατό μήνυμα: ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί!
Μια ιστορία δύναμης και ελπίδας που αποδεικνύει πως ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, η θέληση και η έγκαιρη διάγνωση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
