Σοκ και αποτροπιασμό έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό κόσμο της Τουρκίας αλλά και στο ευρύ κοινό η είδηση του αιφνίδιου και τραγικού θανάτου του γνωστού ηθοποιού Αλί Μπιλενσίρ. Ο 52χρονος καλλιτέχνης έχασε τη ζωή του με τον πιο φρικτό τρόπο, πέφτοντας θύμα σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος που σημειώθηκε μέσα σε σήραγγα στην περιοχή της Προύσας. Η είδηση της απώλειας του διαδόθηκε αστραπιαία στα μέσα ενημέρωσης, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του, τους συναδέλφους του και τους χιλιάδες θαυμαστές που τον είχαν αγαπήσει μέσα από τις ερμηνείες του στη μικρή οθόνη και το θέατρο.
Το μοιραίο χτύπημα της μοίρας δεν στέρησε μόνο τη ζωή στον αγαπημένο ηθοποιό, αλλά άφησε πίσω του και μια βαριά τραυματισμένη οικογένεια, καθώς στο δυστύχημα ενεπλάκησαν στενά μέλη της, βιώνοντας μια ανείπωτη τραγωδία μπροστά στα μάτια τους. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το δυστύχημα, όπως αποτυπώνονται μάλιστα και από τα ψυχρά πλάνα των καμερών ασφαλείας, προκαλούν οργή και θλίψη για την απερισκεψία στον δρόμο, μετατρέποντας μια συνηθισμένη οικογενειακή βόλτα με μοτοσικλέτα σε εφιάλτη χωρίς τέλος.
Το χρονικό της τραγωδίας στη σήραγγα της Προύσας
Όλα συνέβησαν μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, σε μια κλειστή και επικίνδυνη διαδρομή εντός σήραγγας στην Προύσα. Ο Αλί Μπιλενσίρ οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του, έχοντας μαζί του τον πολυαγαπημένο του 13χρονο γιο, ο οποίος επέβαινε ως συνεπιβάτης. Πατέρας και γιος απολάμβαναν τη διαδρομή τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι τα επόμενα λεπτά θα έγραφαν την πιο μαύρη σελίδα της ζωής τους.
Την ίδια στιγμή, στο ίδιο σημείο κινούνταν ένα αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ένας άνδρας του οποίου τα στοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα με τα αρχικά Bilal Ç. Κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες —οι οποίες όμως καταδεικνύουν επικίνδυνη οδήγηση ή απώλεια ελέγχου—, το όχημα πέρασε ξαφνικά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Η πορεία του αυτοκινήτου κατέληξε μοιραία ακριβώς επάνω στη μοτοσικλέτα στην οποία επέβαιναν ο ηθοποιός και ο ανήλικος γιος του. Η σύγκρουση ήταν τόσο βίαιη και μετωπική, που δεν άφησε κανένα περιθόρια αντίδρασης. Ο 52χρονος ηθοποιός τραυματίστηκε θανάσιμα και υπέκυψε στα τραύματά του, ενώ ο 13χρονος γιος του —που αναφέρεται με τα αρχικά C.B.— εκτινάχθηκε και υπέστη σοβαρότατα τραύματα, διακομιζόμενος εσπευσμένα με ασθενοφόρο σε κοντινό νοσοκομείο, όπου δίνει τιτάνια μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
Η ανείπωτη φρίκη που έζησε η σύζυγος: Η παρουσία της στο σημείο και ο νευρικός κλονισμός
Το πιο δραματικό και συγκλονιστικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης είναι ότι η τραγωδία εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια της συζύγου του ηθοποιού και μητέρας του παιδιού, Φιγκέν Μπιλενσίρ (Figen Bilensir). Η γυναίκα ακολουθούσε με δική της μοτοσικλέτα σε ελάχιστη απόσταση πίσω από τον σύζυγο και τον γιο της, αποτελώντας μέρος της οικογενειακής τους βόλτας.
Χωρίς να προλάβει να αντιδράσει, η Φιγκέν Μπιλενσίρ είδε ζωντανά την παράξενη και επικίνδυνη πορεία του αυτοκινήτου, τη στιγμή της σφοδρής σύγκρουσης και την εκτίναξη των δικών της ανθρώπων στην άσφαλτο. Το σοκ που υπέστη ήταν τόσο ισχυρό και καταλυτικό, που αμέσως μετά το δυστύχημα κατέρρευσε, υφιστάμενο βαρύτατο νευρικό κλονισμό. Η εικόνα μιας μητέρας και συζύγου να βλέπει την ίδια στιγμή τον άνδρα της να χάνει τη ζωή του και το παιδί της να χαροπαλεύει συνιστά μια αρχαία ελληνική τραγωδία στη σύγχρονη εποχή, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε ολόκληρη την τουρκική κοινωνία που παρακολουθεί μουδιασμένη τις εξελίξεις.
Η φρικτή πραγματικότητα του δυστυχήματος δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης, καθώς η όλη σκηνή καταγράφηκε από κάμερες ασφαλείας που ήταν τοποθετημένες εντός της σήραγγας. Το οπτικό υλικό, το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας, αποτυπώνει με ανατριχιαστική ακρίβεια τη στιγμή που το αυτοκίνητο εισέρχεται στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και πέφτει με ορμή πάνω στη μοτοσικλέτα. Το βίντεο αυτό αποτέλεσε το βασικό αποδεικτικό στοιχείο στα χέρια των αρχών.
Ο οδηγός του αυτοκινήτου, Bilal Ç., συνελήφθη αμέσως μετά το συμβάν από τις αστυνομικές δυνάμεις που έσπευσαν στο σημείο. Αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και η απαραίτητη νοσοκομειακή περίθαλψη για τραυματισμούς που πιθανόν υπέστη, οδηγήθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης και προφυλακίστηκε στη φυλακή. Ωστόσο, η απόφαση να αφεθεί αργότερα ελεύθερος εν αναμονή της δίκης του έχει προκαλέσει τεράσιες αντιδράσεις και κύμα οργής από την πλευρά της οικογένειας, των φίλων και του κοινού, οι οποίοι ζητούν την παραδειγματική τιμωρία του υπευθύνου για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής και τον σοβαρό τραυματισμό ενός αθώου παιδιού. Ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά έναν αγαπημένο ηθοποιό, ενώ όλοι προσεύχονται για την ανάρρωση του μικρού C.B.
Πέθανε πριν από λίγο στα χέρια των γιατρών – Κανείς δεν το πιστεύει
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η γυναίκα που πυροδότησε τις μαζικές διαδηλώσεις κατά των εξώσεων στην Ισπανία, πέθανε την Τετάρτη στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν…
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η γυναίκα που πυροδότησε τις μαζικές διαδηλώσεις κατά των εξώσεων στην Ισπανία, πέθανε την Τετάρτη στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν, σε ηλικία 87 ετών, όπως επιβεβαίωσε με ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Ενοικιαστών.
Στις 23 Σεπτεμβρίου είχε εκδιωχθεί από το σπίτι της στην περιοχή Ρετίρο, όπου είχε ζήσει επί επτά δεκαετίες. Έξι χρόνια νωρίτερα, μια εταιρεία είχε αγοράσει το διαμέρισμά της σε χαμηλή τιμή για την περιοχή, ακριβώς επειδή εκείνη εξακολουθούσε να κατοικεί σε αυτό.
Με σύνταξη 1.400 ευρώ, η γυναίκα δεν σταμάτησε ποτέ να πληρώνει το ενοίκιο, που υπαγόταν στο παλαιό καθεστώς μισθώσεων, και τους λογαριασμούς της, συνολικά περίπου 500 ευρώ τον μήνα.
Το 2020, οι ιδιοκτήτες τής είπαν ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα, επειδή το μισθωτήριο είχε ήδη μεταβιβαστεί δύο φορές: πρώτα στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.
Έκτοτε επιχείρησαν τέσσερις φορές να της κάνουν έξωση και δεν αποδέχθηκαν καμία από τις προτάσεις που τους υποβλήθηκαν, είτε για να καλυφθεί η διαφορά στο ενοίκιο, ζητούσαν 1.600 ευρώ, είτε για να αγοραστεί το διαμέρισμα.
Στην ανακοίνωση, την οποία υπογράφουν επίσης η οικογένεια και η δικηγόρος της, επισημαίνεται ότι παρέμενε στο νοσοκομείο από την ημέρα της έξωσης.
«Παρότι επιτεύχθηκε μια ιστορική συμφωνία που θα της επέτρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της, η λύση αυτή ήρθε πολύ αργά», αναφέρουν με θλίψη.
Θεωρούν ότι όσα συνέβησαν μετά την έξωσή της, μαζικές διαδηλώσεις, σκηνές σε πλατείες, επίσπευση των εκλογών και προκήρυξη γενικής απεργίας, σηματοδοτούν «μια τομή στην ιστορία αυτής της χώρας».
Προειδοποιούν, όμως, ότι «το τίμημα για να φτάσουμε ως εδώ ήταν υπερβολικά βαρύ». Και την αποχαιρετούν με την προτροπή που τους επαναλάμβανε:
«Αγωνιστείτε, συνεχίστε να αγωνίζεστε για όσα σας ανήκουν».
Χάρη στην κοινωνική πίεση, για πρώτη φορά στην Ισπανία ένας άνθρωπος που είχε υποστεί έξωση βρέθηκε ένα βήμα πριν επιστρέψει στο σπίτι του, αφού η ιδιοκτήτρια εταιρεία δέχθηκε να συνάψει νέο μισθωτήριο.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε πριν από λίγο στα χέρια των γιατρών – Κανείς δεν το πιστεύει
Ωστόσο, η έξωση και οι προηγούμενες απόπειρες είχαν επιβαρύνει την υγεία της Μαρικάρμεν, η οποία τα τελευταία χρόνια μπορούσε να μετακινείται μόνο με αναπηρικό αμαξίδιο και χρειαζόταν βοήθεια στις καθημερινές της δραστηριότητες.
Είχε πίσω της σχεδόν επτά χρόνια δικαστικών διαδικασιών για να παραμείνει στο σπίτι της. Τους τελευταίους μήνες η σωματική της κατάσταση είχε επιδεινωθεί. Είχε χάσει μυϊκή μάζα, δυσκολευόταν να φάει και έλεγε ότι ακόμη και η φωνή της είχε αλλάξει.
«Με έχει επηρεάσει σε όλα. Δεν είμαι πια ο εαυτός μου», είχε πει δύο ημέρες πριν εγκαταλείψει το σπίτι της.
Η γυναίκα έχει γίνει πλέον σύμβολο, στην Ισπανία και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Ακόμη και μακριά από το σπίτι της, ενθάρρυνε τους πολίτες να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.
«Θα ήθελα να είμαι εκεί μαζί σας, να σας συντροφεύω στην κατασκήνωσή σας, στον αγώνα σας, αλλά δεν έχω αυτή την τύχη. Γι’ αυτό, από εδώ όπου βρίσκομαι, σας ζητώ να έχετε όλοι θάρρος. Αγωνιστείτε, υπερασπιστείτε όσα σας ανήκουν και, σας παρακαλώ, να προσέχετε. Συνεχίστε να στήνετε σκηνές όσο αντέχει το σώμα σας», είχε πει απευθυνόμενη στους διαδηλωτές από το νοσοκομείο, όπου πέρασε αρκετές ημέρες εξαντλημένη μετά την έξωση.
Οι χιλιάδες άνθρωποι που, αγανακτισμένοι και κινητοποιημένοι από την ιστορία της, διαδήλωναν στη Μαδρίτη και στη συνέχεια σε άλλες ισπανικές πόλεις, μοιράζονταν τα βίντεό της και τα κρατούσαν σαν κάτι πολύτιμο. Η γυναίκα από την οποία ξεκίνησαν όλα τούς ζητούσε να αντέξουν.
Όλοι την αποκαλούσαν και εξακολουθούν να την αποκαλούν Μαρικάρμεν, όμως το πλήρες όνομά της ήταν Μαρία δελ Κάρμεν Αμπασκάλ. Το 1956 ο πατέρας της νοίκιασε το διαμέρισμα στη συνοικία Ιμπίθα και εκεί πέρασε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της, μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της.
Σπούδασε στενογραφία, δακτυλογράφηση και γραμματειακή υποστήριξη, εργάστηκε επί 34 χρόνια ως γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου μιας φαρμακευτικής εταιρείας και συνταξιοδοτήθηκε το 1998.
Όταν σταμάτησε να εργάζεται, όπως διηγούνταν, η καθημερινότητά της δεν άλλαξε ιδιαίτερα. Ξυπνούσε στις εννέα, της άρεσε να περπατά στη γειτονιά, να ψωνίζει από το κρεοπωλείο στη γωνία και να φροντίζει τα αντικείμενα που γέμιζαν το σπίτι της: πίνακες, συλλεκτικά κομμάτια στο τραπεζάκι του τσαγιού, πορσελάνες.
«Έχω δουλέψει όλη μου τη ζωή», έλεγε με περηφάνια. Με την ίδια περηφάνια έδειχνε τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της οικογένειάς της, ένα από τα ελάχιστα πράγματα που πήρε μαζί της στο νοσοκομείο όταν της έγινε έξωση.
Η Μαρικάρμεν ήταν γυναίκα με δυναμικό χαρακτήρα.
«Θα αγωνιστώ μέχρι το τέλος», επαναλάμβανε σε κάθε συνέντευξη. Επίμονη, μερικές φορές σκληρή. Πίστευε πάντα στον αγώνα και, μέχρι τις τελευταίες της ημέρες, όταν πια δεν είχε η ίδια τη δύναμη, ζητούσε από την οικογένειά της στο Συνδικάτο Ενοικιαστών, έτσι τους αποκαλούσε, να αγωνιστεί για εκείνη.
Την τελευταία φορά που η εφημερίδα την επισκέφθηκε στο σπίτι της, δύο ημέρες πριν από την έξωση, είπε με δάκρυα στα μάτια ότι το μόνο που ήλπιζε ήταν να είχε υπάρξει ένα φως στον αγώνα για να έχουν όλοι μια αξιοπρεπή κατοικία.
Δεν υπήρξε μόνο ένα φως. Έγινε σύμβολο που γέμισε πλατείες σε ολόκληρη την Ισπανία. Το σύνθημα «Είμαστε όλοι Μαρικάρμεν» εμφανιζόταν σε πλακάτ και μπλουζάκια. Η ίδια επαναλάμβανε πάντα ότι το όνειρό της ήταν να πεθάνει στο δωμάτιο όπου είχε δει να πεθαίνουν ο πατέρας και η μητέρα της, εκεί όπου είχε ζήσει τα τελευταία 71 χρόνια.
Πριν εγκαταλείψει το σπίτι της, ανάμεσα σε κούτες, η Μαρικάρμεν ανακαλούσε κάθε γωνιά του διαμερίσματός της σαν να ήταν προέκταση του εαυτού της.
«Εδώ έχω όλες μου τις αναμνήσεις. Ο μπαμπάς μου πέθανε πολύ νέος, το 1960, στα 51 του. Και η μαμά μου πέθανε το 2005, σε αυτό το σπίτι. Εγώ έχω ζήσει εδώ από το 1956 μέχρι σήμερα».
Κάθε πίνακας και κάθε συλλεκτικό αντικείμενο στο τραπεζάκι του τσαγιού τής ξυπνούσαν αναμνήσεις από μια ζωή που δεν ήθελε να αποχωριστεί.
Τότε είχε εκμυστηρευθεί επίσης ότι δεν ήταν θρησκευόμενη. «Εμείς, οι από κάτω, είμαστε όλοι ίσοι», είχε πει. Κάθε βράδυ, όμως, πριν κοιμηθεί, έλεγε καληνύχτα με αυτή τη σειρά: στον Θεό, στους γονείς της, στον πάπα Φραγκίσκο και στους συγγενείς που είχε χάσει.
Στο τέλος της ζωής της είχε δύο όνειρα: να πεθάνει στο σπίτι της και να αναπαυθεί στην Κανταβρική Θάλασσα.
