Η Μάρθα Φριντζήλα παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» και τη Ζωή Λιάκα.
Η γνωστή ερμηνεύτρια μίλησε πρώτη φορά ανοιχτά για το σοβαρό πρόβλημα υγείας της, εξαιτίας του οποίου ακύρωσε το περασμένο καλοκαίρι την περιοδεία της.

Υπήρξε περίοδος στη ζωή σας που αισθανθήκατε αυτό το μούδιασμα που φυσικά μού αφηγείστε τώρα;
Αρκετές φορές στη ζωή μου, όχι μία και δύο, έχω πει στον εαυτό μου να ξυπνήσει. Θυμάμαι στιγμές που έλεγα μέσα μου, έλα τελείωνε, σήκω, κάνε κάτι, κοιμάσαι. Μου έχει τύχει σε δουλειές να βλέπω μια αδικία να συμβαίνει δίπλα μου και να μην επεμβαίνω. Να βλέπω έναν κακότροπο άνθρωπο και να τον δικαιολογώ, λέγοντας μέσα μου ότι μπορεί να ξύπνησε άσχημα ή ότι έχει αγωνία ή ότι αγαπά πολύ την τέχνη και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Έχω αφήσει συμπεριφορές ανθρώπων να καθρεφτίζονται σε άλλους και να τους κάνουν να υποφέρουν, και ούτε εκείνοι μιλούσαν ούτε μιλούσα εγώ. Τώρα πια μιλάω.

Το καλοκαίρι ακυρώσατε την περιοδεία σας για λόγους ασθενείας…
Ναι, έπρεπε, διαγνώστηκα με καρκίνο στον τράχηλο και έπρεπε να χειρουργηθώ.
Σκεφτήκατε εκείνη τη στιγμή «μα δεν θα ησυχάσω ποτέ;»
Όχι βέβαια. Στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα που πήγαινα για τις χημειοθεραπείες τα κορίτσια ήταν κορίτσια πρόσφυγες, που δεν είχαν κανέναν. Κι εγώ τους είχα όλους γύρω μου. Όταν οι άλλες συναγωνίστριες στους θαλάμους έλεγαν «γιατί να μου συμβεί αυτό τώρα», τους απαντούσα «παιδιά, κληρωθήκαμε, τώρα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί».

Γιώργος Μαρίνος: Αποκλειστική εικόνα από το ίδρυμα που μένει
Ένα ήσυχο ίδρυμα στα νότια προάστια της Αθήνας, μακριά από τα φώτα, τον θόρυβο και τα χειροκροτήματα που κάποτε τον συνόδευαν σε κάθε του εμφάνιση. Εκεί, ανάμεσα σε διαδρόμους λευκούς και ήχους από καροτσάκια και ιατρικά μηχανήματα, περνά τις μέρες του ένας από τους πιο λαμπερούς ανθρώπους που γνώρισε ποτέ η ελληνική διασκέδαση.
Ο καθόλα αξιοπρεπής και δοτικός καλλιτέχνης Γιώργος Μαρίνος, όταν έφυγε από το “Σπίτι του ηθοποιού” που τον φιλοξενούσε, προηγουμένως χάρισε στην Άννα Φόνσου τα κουστούμια του για να τα δώσει σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη, ή αν επιθυμούσε εκείνη να τα βγάλει σε πλειστηριασμό, προκειμένου να μαζευτούν χρήματα και να στηρίξει με τον τρόπο του την στέγη για τους ηθοποιούς. Αμέσως μετά μεταφέρθηκε από τους ανθρώπους που τον περιποιόντουσαν στην συγκεκριμένη μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων και από τότε ζει απομονωμένος εκεί στα 86 του χρόνια, βυθισμένος πια μέσα στη σιωπή που του επέβαλε η άνοια.
Ο άνθρωπος που κάποτε πλημμύριζε τη σκηνή με ζωή, κίνηση και λάμψη, έχει αποσυρθεί σ’ έναν κόσμο δικό του – έναν κόσμο μισοφωτισμένο, όπου οι αναμνήσεις έρχονται και φεύγουν μέσα από παλιά τραγούδια που ακούει και ορισμένα θυμάται και τα σιγοτραγουδάει. Οι γιατροί και το προσωπικό του γηροκομείου φροντίζουν για την καθημερινότητά του, ενώ ελάχιστοι πλέον τον επισκέπτονται, όσοι πάντως συγγενείς άλλων ασθενών τυχαίνει να πέσουν επάνω του και να τον αναγνωρίσουν, μιλούν για έναν άνθρωπο ήρεμο, σχεδόν με χαρακτήρα παιδιού, που χαμογελά χωρίς πάντα να θυμάται γιατί.

Ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ένας showman μοναδικός, με φινέτσα, χιούμορ και τόλμη, που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο το κοινό έβλεπε τη σκηνή. Τραγουδιστής, χορευτής, παρουσιαστής – ένα πλάσμα φτιαγμένο από φως. Τώρα, το φως αυτό καίει πιο χαμηλά, σαν μικρή φλόγα που ακόμα αντιστέκεται.
Μέσα στο ίδρυμα, οι μοναδικοί του «φίλοι» είναι οι υπόλοιποι τρόφιμοι. Άνθρωποι της ίδιας γενιάς, κουρασμένοι από τον χρόνο και τις αναμνήσεις, που τον έχουν δεχτεί και τον αγαπούν ιδιαίτερα, όσοι δε τον ξέρουν του μιλούν για την παλιά του λάμψη και εκείνος τους κοιτάει με απορία. Καθισμένοι στο σαλόνι, πίνουν καφέ, εκείνος αποφεύγει να βλέπει τηλεόραση όταν οι άλλοι τρόφιμοι παρακολουθούν και προτιμάει να μιλάει μαζί τους για πράγματα που ο ίδιος ίσως δεν κατανοεί πάντα, μα τους ακούει με εκείνο το γνωστό του βλέμμα – ήσυχο, τρυφερό, βαθιά ανθρώπινο. Μερικές φορές, όταν κάποιος βάλει μουσική, κουνάει απαλά τα χέρια του. Για λίγες στιγμές, ο καλλιτέχνης μέσα του ξαναζεί.
Οι άνθρωποι που τον γνώριζαν πάντως μιλούν ακόμα με συγκίνηση για το πώς ένας τόσο ζωντανός, εκρηκτικός χαρακτήρας έφτασε να περάσει τα τελευταία του χρόνια μέσα στη σιωπή. Όμως, αυτή η σιωπή έχει μια δική της αξιοπρέπεια. Ο Γιώργος Μαρίνος, ακόμα κι έτσι, παραμένει ένας άνθρωπος που έζησε όπως λίγοι – έντονα, ελεύθερα, γεμάτα.
Η μοναξιά είναι πια η μόνιμη συντροφιά του. Όμως ίσως, βαθιά μέσα του, να υπάρχει ακόμα εκείνη η σπίθα που θυμάται ποιος ήταν, ο καλλιτέχνης που έκανε το κοινό να γελά, να συγκινηθεί, να ξεχάσει για λίγο τη δική του καθημερινότητα. Ίσως, κάθε φορά που κοιτάζει έξω από το παράθυρο του δωματίου του, να βλέπει ξανά τα φώτα της σκηνής, να ακούει τη μουσική, να νιώθει τη ζεστασιά του χειροκροτήματος.

Συγκλονίζει η αγαπημένη τραγουδίστρια: «Διαγνώστηκα με καρκίνο στον τράχηλο»
Η Μάρθα Φριντζήλα παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» και τη Ζωή Λιάκα.
Η γνωστή ερμηνεύτρια μίλησε πρώτη φορά ανοιχτά για το σοβαρό πρόβλημα υγείας της, εξαιτίας του οποίου ακύρωσε το περασμένο καλοκαίρι την περιοδεία της.

Υπήρξε περίοδος στη ζωή σας που αισθανθήκατε αυτό το μούδιασμα που φυσικά μού αφηγείστε τώρα;
Αρκετές φορές στη ζωή μου, όχι μία και δύο, έχω πει στον εαυτό μου να ξυπνήσει. Θυμάμαι στιγμές που έλεγα μέσα μου, έλα τελείωνε, σήκω, κάνε κάτι, κοιμάσαι. Μου έχει τύχει σε δουλειές να βλέπω μια αδικία να συμβαίνει δίπλα μου και να μην επεμβαίνω. Να βλέπω έναν κακότροπο άνθρωπο και να τον δικαιολογώ, λέγοντας μέσα μου ότι μπορεί να ξύπνησε άσχημα ή ότι έχει αγωνία ή ότι αγαπά πολύ την τέχνη και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Έχω αφήσει συμπεριφορές ανθρώπων να καθρεφτίζονται σε άλλους και να τους κάνουν να υποφέρουν, και ούτε εκείνοι μιλούσαν ούτε μιλούσα εγώ. Τώρα πια μιλάω.

Το καλοκαίρι ακυρώσατε την περιοδεία σας για λόγους ασθενείας…
Ναι, έπρεπε, διαγνώστηκα με καρκίνο στον τράχηλο και έπρεπε να χειρουργηθώ.
Σκεφτήκατε εκείνη τη στιγμή «μα δεν θα ησυχάσω ποτέ;»
Όχι βέβαια. Στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα που πήγαινα για τις χημειοθεραπείες τα κορίτσια ήταν κορίτσια πρόσφυγες, που δεν είχαν κανέναν. Κι εγώ τους είχα όλους γύρω μου. Όταν οι άλλες συναγωνίστριες στους θαλάμους έλεγαν «γιατί να μου συμβεί αυτό τώρα», τους απαντούσα «παιδιά, κληρωθήκαμε, τώρα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί».

Το αποκάλυψε στη Γερμανού η Έλενα Παπαρίζου: «Επαθα υπ…»
Η πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση μετά την νοσηλεία! Χόρεψαν όλοι μαζί το My number one.
Στα καλύτερά της φαίνεται πως είναι η Έλενα Παπαρίζου μετά την πρόσφατη περιπέτεια με την υγεία της. Η γνωστή και αγαπημένη τραγουδίστρια το μεσημέρι της Κυριακής 11/1 εμφανίστηκε στο πλατό της Ναταλίας Γερμανού, στην εκπομπή Καλύτερα δεν γίνεται μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην εισαγωγή της στο νοσοκομείο.
Η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου
«Είμαι καλά είμαι πάρα πολύ καλά. Έπαθα υπερκόπωση, είναι κακό πράγμα! Η δουλειά είναι υγεία αλλά… Είμαι τελειομανής»
Έλενα Παπαρίζου: Γιατί εμφανίστηκε με περούκα στο NOX
Δεν την έχουμε δει ποτέ έτσι!
Πρωταγωνίστρια σε ένα καμπαρέ και κεντρικό πρόσωπο στην σκηνή του ΝΟΧ θαυμάσαμε την Έλενα Παπαρίζου, σε μια εμφάνιση διαφορετική από αυτές που την έχουμε συνηθίσει ως τώρα. Λαμπερή και απαστράπτουσα έκανε τη διαφορά με το look της.
Επιλέγοτας μια μελιτζανί περούκα σε κοντό καρέ με αφέλειες, η Έλενα Παπαρίζου τραγούδησε το «All That Jazz» και προκάλεσε αίσθηση στο κοινό αλλά και μέσα από το προφίλ της στο Instagram, όπου ανέβασε ένα βίντεο με σκηνές από την εμφάνισή της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η Έλενα Παπαρίζου προκάλεσε αίσθηση με την εμφάνισή της
Την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου έγινε η πολυαναμενόμενη πρεμιέρα στο NOX, όπου Τάκης Ζαχαράτος & Έλενα Παπαρίζουν μάγεψαν το κοινό με τις εμφανίσεις τους, ενώ η τραγουδίστρια κέρδισε τις εντυπώσεις με το ανατρεπτικό της look.
Με μελιτζανί περούκα σε κοντό καρέ με φράντζα και ασημί μεταλλιζέ φόρεμα με κρόσσια, μακριά γάντια και statement σκουλαρίκια μάς θύμισε ντίβα του καμπαρέ, παρουσιάζοντας το νέο της σόου με τίτλο «The Velvet Night», κερδίζοντας το πιο θερμό χειροκρότημα.
Η τραγουδίστρια μετέφερε στην σκηνή μια ατμόσφαιρα Broadway κι εμείς απολαύσαμε μια Έλενα Παπαρίζου που δεν έχουμε ξαναδεί!