Ελλάδα

ΦΑΙΗ ΣΚΟΡΔΑ: Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΥΑΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΓΑΜΟ «ΚΑΝΕ ΠΑΙΔΙ ΠΡΙΝ

Φαίη Σκορδά: Η εντολή της κυρίας Εύας λίγο πριν τον γάμο – «Κάνε παιδί πριν πεθάνω» Η Φαίη Σκορδά κινείται μέσα στο σπίτι της σαν σκιά που προσπαθεί να προλάβει…

Φαίη Σκορδά: Η εντολή της κυρίας Εύας λίγο πριν τον γάμο – «Κάνε παιδί πριν πεθάνω»

Η Φαίη Σκορδά κινείται μέσα στο σπίτι της σαν σκιά που προσπαθεί να προλάβει τον χρόνο.
Οι προετοιμασίες για τον πολιτικό γάμο της με τον Αλέξανδρο Αθανασιάδη κορυφώνονται… φορέματα απλωμένα, σημειώσεις, τηλέφωνα που χτυπούν ασταμάτητα.

Ο λόγοι και οδηγούν σε μια νέα αρχή. Κι όμως, μέσα της, υπάρχει μια ανησυχία που δεν μπορεί να εξηγήσει. Και τότε, το τηλέφωνο χτυπά. Στην οθόνη εμφανίζεται μια λέξη: «Μαμά». Από το Κιλκίς. Το σηκώνει σχεδόν μηχανικά, αλλά από την πρώτη κιόλας ανάσα καταλαβαίνει πως κάτι δεν είναι όπως πριν. Η φωνή της μητέρας της δεν έχει τη ζεστασιά της καθημερινότητας είναι βαριά, τρεμάμενη, σαν να κουβαλά κάτι που δεν χωρά σε απλές κουβέντες. «Θέλω να σου πω κάτι», λέει η κυρία Εύα.

Η αντίδραση της Φαίης
Η Φαίη σωπαίνει. Νιώθει την καρδιά της να σφίγγεται, σαν να προαισθάνεται το βάρος των λέξεων που έρχονται. Και τότε ακούγεται η φράση. Καθαρή. Ανελέητη. «Κάνε παιδί πριν πεθάνω».

Η όμορφη μητέρα της Φαίης, Εύα

Ο χρόνος παγώνει. Δεν υπάρχει πια θόρυβος, δεν υπάρχουν προετοιμασίες, δεν υπάρχει γάμος. Υπάρχει μόνο αυτή η πρόταση που αιωρείται στον αέρα και βαραίνει την ψυχή της. Τα δάχτυλά της σφίγγουν το τηλέφωνο, τα μάτια της μένουν ανοιχτά, σαν να κοιτάζουν κάτι που δεν φαίνεται. Δεν απαντά. Δεν μπορεί. Η μητέρα της συνεχίζει, πιο σιγανά τώρα, σχεδόν ψιθυριστά, σαν να φοβάται την ίδια της τη σκέψη, για το σώμα που κουράζεται, για τη ανάγκη να δει τη συνέχεια, να κρατήσει ένα ακόμη εγγόνι στην αγκαλιά της πριν να είναι αργά. Δεν είναι απλώς επιθυμία, είναι παράκληση, είναι φόβος, είναι μια κραυγή που έρχεται από βαθιά μέσα της. Η Φαίη κλείνει τα μάτια.

Μέσα της συγκρούονται δύο κόσμοι. Από τη μία, ο γάμος που πλησιάζει, η υπόσχεση μιας νέας ζωής, ο άντρας που έχει δίπλα της. Από την άλλη, η μητέρα της, με μια φωνή που μοιάζει να ζητά κάτι τελευταίο, κάτι που δεν μπορεί να αναβληθεί. Σ

ηκώνεται, περπατά νευρικά στον χώρο. Κάθε βήμα είναι βαρύ. Κάθε σκέψη πιο βαριά από την προηγούμενη. Το τηλέφωνο παραμένει στο αυτί της, αλλά το μυαλό της ταξιδεύει αλλού σε εικόνες που δεν έχουν υπάρξει ακόμα, σε ένα παιδί που δεν έχει γεννηθεί, σε μια ευθύνη που δεν έχει αποφασίσει αν μπορεί να σηκώσει. «Δεν είναι τόσο απλό…» ψιθυρίζει τελικά. Αλλά ξέρει πως για τη μητέρα της είναι. Η τουλάχιστον έτσι μοιάζει. Το τηλέφωνο τελειώνει, όμως η φράση δεν φεύγει. Μένει μέσα της, επαναλαμβάνεται, βαραίνει. Οι προετοιμασίες συνεχίζονται γύρω της, οι άνθρωποι μιλούν, γελούν, οργανώνουν. Εκείνη συμμετέχει, αλλά κάτι έχει αλλάξει.

Η Φαίη Σκορδά με την μητέρα της σε μικρή ηλικία

«Ό,τι θέλει ο Θεός»
Τα λόγια της μητέρας της δεν φεύγουν από το μυαλό της Φαίης. Είναι εκεί ξανά και ξανά, σαν να ειπώθηκαν μόλις τώρα. Δεν την βαραίνουν πια μόνο την ακολουθούν. Θέλει παιδί. Το θέλει βαθιά, αληθινά. Και ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης το θέλει επίσης. Το έχουν συζητήσει, το έχουν ονειρευτεί, το έχουν φανταστεί σαν φυσική συνέχεια της αγάπης τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία, δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη ως προς την επιθυμία. Και όμως… Κάποια πράγματα δεν προγραμματίζονται.

Δεν χωρούν σε ημερολόγια, δεν υπακούουν σε σχέδια, δεν έρχονται επειδή τα ζητάς. Έρχονται όταν πρέπει ή δεν έρχονται ποτέ με τον τρόπο που περιμένεις. Η Φαίη το γνωρίζει από τώρα πιο βαθιά από ποτέ. Νιώθει την επιθυμία, αλλά και την αδυναμία του ανθρώπου απέναντι στον χρόνο, στη μοίρα, σε εκείνο το αόρατο χέρι που καθορίζει τις στιγμές. Δεν είναι άρνηση είναι αποδοχή. Μια ήρεμη, ώριμη συμφιλίωση με το απρόβλεπτο της ζωής.

«Ό,τι θέλει ο Θεός», ψιθυρίζει σχεδόν χωρίς φωνή. Και μέσα σε αυτή τη φράση βρίσκει μια παράξενη γαλήνη. Γιατί η αγάπη δεν μετριέται μόνο με όσα έρχονται, αλλά και με όσα περιμένεις. Με όσα αφήνεις να συμβούν χωρίς να τα πιέζεις. Ο χρόνος απλώνεται μπροστά της. Η ζωή ανοίγεται μπροστά της, γεμάτη ανάμεσα στην επιθυμία και την πίστη, η Φαίη προχωρά όχι με βεβαιότητες, αλλά με καρδιά ανοιχτή. Έτοιμη να δεχτεί ό,τι της φέρει η ζωή. Έτοιμη να αγαπήσει, με όποιον τρόπο της δοθεί.

Προτεινόμενο ΆρθροΑπό εγκεφαλική αιμορραγία πέθανε η δημοσιογράφος Μαρία Αντωνογιαννάκη – Αν έχετε αυτά τα συμπτώματα τρέξτε αμέσως στον γιατρό!

«Κλείδωσε» το Πάσχα την 1η Ιουνίου: Το πρώτο Πάσχα που πέφτει μέσα στο καλοκαίρι

Το Πάσχα είναι κινητή εορτή και αλλάζει κάθε χρόνο ημερομηνία που πάντοτε πέφτει μετά την εαρινή ισημερία. Στην αρχή των χριστιανικών χρόνων, στην Ανατολή το Πάσχα εορταζόταν την 14η ημέρα του μήνα Νισάν, που αντιστοιχεί στους δικούς μας Μάρτιο/Απρίλιο, την ίδια ημέρα που ο Ιησούς παρέδωσε το πνεύμα του στον Γολγοθά.

Ειδικότερα, οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα κατά την ημέρα της Πανσέληνου, που γινόταν μετά την εαρινή ισημερία και επειδή ο Χριστός αναστήθηκε μετά το Εβραϊκό Πάσχα, η Α’ Οικουμενική σύνοδος που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ., καθόρισε ότι θα εορτάζεται την 1η Κυριακή μετά την Πανσέληνο, η οποία συμπίπτει ή έπεται της εαρινής ισημερίας και έτσι ποτέ δεν συμπίπτει το Εβραϊκό με το Χριστιανικό.
Για τον καθορισμό του Ορθοδόξου Πάσχα, η εαρινή ισημερία, δηλαδή η ημερομηνία που η διάρκεια της ημέρας είναι ίση με την διάρκεια της νύχτας, υπολογίζεται σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο (Ιουλιανό ημερολόγιο), το οποίο όμως έχει αστρονομικά σφάλματα.

Αντίθετα, οι Προτεστάντες και οι Καθολικοί, ορίζουν την ημερομηνία της εαρινής ισημερίας σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο και αυτή η ημερομηνία είναι η 21 Μαρτίου, οπότε γιορτάζουν το Πάσχα από 22 Μαρτίου μέχρι 25 Απριλίου.

Το Πάσχα του… 5270 θα πέσει την 1η Ιουνίου

Σύμφωνα με το athensmagazine.gr, τα σφάλματα του Ιουλιανού ημερολογίου έναντι στο Γρηγοριανό, τοποθετούν την εαρινή ισημερία στις 28 Μαρτίου, οπότε αν πέσει Κυριακή, η συγκεκριμένη γιορτή θα εορτασθεί στις 28+7, δηλαδή στις 4 Απριλίου.

Έτσι, οι Ορθόδοξοι γιόρταζαν το Πάσχα από τις 4 Απριλίου και μετά, ενώ το αργότερο που έχει πέσει έως τώρα, σύμφωνα με τους παραπάνω υπολογισμούς, είναι η 8η Μαΐου.

Το τελευταίο Πάσχα που έπεσε στις 4 Απριλίου ήταν το 2010, κάτι που δεν θα συμβεί ποτέ ξανά τόσο νωρίς. Το επόμενο πιο πρώιμο θα είναι το 2105, στις 5 Απριλίου, το οποίο και θα είναι επίσης το τελευταίο, ενώ το 2200, Πάσχα θα έχουμε στις 6 Απριλίου, που κι αυτό με τη σειρά του θα είναι το τελευταίο.

Αντίστοιχα το πιο πρόσφατο όψιμο Πάσχα στις 8 Μαΐου, ήταν το 1983, το επόμενο θα είναι το 2078 και το 2173, θα πέσει για πρώτη φορά στις 9 Μαΐου.

Αν δεν αλλάξει ο τρόπος υπολογισμού, το μακρινό 2610, θα γιορτάσουν οι πολύ επόμενες γενιές την εν λόγω γιορτή στις 13 Μαΐου και το 5270 την 1η Ιουνίου.

Όλα αυτά, στην περίπτωση που η Ορθόδοξη εκκλησία αποφασίσει να κρατήσει σταθερό στον τρόπο υπολογισμού της ημερομηνίας του.

Πώς υπολογίζεται η ημερομηνία του Πάσχα

Η απόφαση για τις ημερομηνίες εορτασμού του Πάσχα λήφθηκε, όπως αναφέρουμε παραπάνω, στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο που έγινε το 325μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε το εξής: Το Πάσχα γιορτάζεται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο που γίνεται μετά την εαρινή ισημερία, δηλαδή μετά την 21η Μαρτίου (με το παλαιό ημερολόγιο), εκτός αν η πανσέληνος τυγχάνει να γίνει Κυριακή, οπότε μεταφέρεται την επόμενη Κυριακή.

Η πρώτη μέρα της Σελήνης τοποθετείται στο διάστημα μεταξύ της 8ης Μαρτίου και της 5ης Απριλίου. Επομένως, δεδομένου ότι η περιστροφή της σελήνης γύρω από τη Γη διαρκεί περίπου 28 μέρες, έχουμε πανσέληνο στο μέσο του κύκλου δηλαδή την 14η μέρα. Αυτό σημαίνει, όπως μεταδίδει το coolweb.gr, ότι το Πάσχα μπορεί να πέσει στο διάστημα μεταξύ 22ας Μαρτίου και 25ης Απριλίου. Σημειώστε ότι οι παραπάνω ημερομηνίες αφορούν το παλαιό ημερολόγιο. Άρα αν προσθέσουμε τις 13 μέρες που είναι η διαφορά παλιού και νέου ημερολογίου, βρίσκουμε ότι το Ορθόδοξο Πάσχα θα «πέφτει» πάντα από 4 Απριλίου ως 8 Μαΐου.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων