Το πανελλήνιο θρηνεί από το Σάββατο (28/03) την απώλεια της Μαρινέλλας, όμως για τους συναδέλφους της που μοιράστηκαν μαζί της το πάλκο και τις αγωνίες μιας ολόκληρης ζωής, ο πόνος είναι προσωπικός και αβάσταχτος. Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε το πρωί της Δευτέρας στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1, όταν η Λίτσα Διαμάντη πληροφορήθηκε τη δυσάρεστη είδηση από τον ρεπόρτερ της εκπομπής.
Η μεγάλη κυρία του λαϊκού τραγουδιού, που τα τελευταία χρόνια απέχει από τα φώτα της δημοσιότητας, δεν γνώριζε για την τραγική κατάληξη της αγαπημένης της φίλης. Η αντίδρασή της ήταν σοκαριστική, μεταφέροντας το κλίμα της απόλυτης θλίψης που επικρατεί στον καλλιτεχνικό κόσμο.
«Αλήθεια; Πω πω… με συγκλονίζετε τώρα», είπε αρχικά σοκαρισμένη η Λίτσα Διαμάντη, μαθαίνοντας το θλιβερό νέο για την Μαρινέλλα.
«Μεγάλη δασκάλα, μεγάλη καλλιτέχνιδα, μεγάλη… Να έχει καλό ταξίδι. Την αγαπάω, την αγαπούσα και θα την αγαπώ για πάντα και θα τη θαυμάζω», συμπλήρωσε η Λίτσα Διαμάντη στην τηλεφωνική επικοινωνία με την πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1.
Η Λίτσα Διαμάντη και η Μαρινέλλα υπήρξαν στο παρελθόν δύο από τις σημαντικότερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, με τη σχέση τους να χαρακτηρίζεται από αμοιβαίο σεβασμό και δεκαετίες παράλληλης διαδρομής στις μεγάλες πίστες και τη δισκογραφία.
Πού και πότε θα γίνει η κηδεία της
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31 Μαρτίου και ώρα 14:00, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών. Η σορός της θα βρίσκεται για προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00.
«Την πολυαγαπημένη μας Μαρινέλλα αποχαιρετούμε την Τρίτη 31 Μαρτίου και ώρα 14:00, από τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών. Η σορός της θα βρίσκεται για προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00.
Η ταφή θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο. Παράκληση, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στη “Φλόγα”, Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια», αναφέρει η ανακοίνωση της οικογένειας.
Ανατροπή στη διαθήκη της Μαρινέλλας: Βρέθηκαν θυρίδες με….
Σοκ, δέος και μια βαθιά, ήσυχη συγκίνηση πλημμυρίζουν όποιον ακούει τις λεπτομέρειες για τη σχέση της Μαρινέλλας με τον πνευματικό της, τον Αρχιμανδρίτη Παλαμά. Μια σχέση που δεν ήταν ποτέ επιφανειακή ούτε τυπική. Δεν περιοριζόταν σε καθιερωμένες συναντήσεις πίστης ή ευχές· ήταν ένας δεσμός ουσιαστικός, βαθύς, σχεδόν εξομολογητικός. Η Μαρινέλλα άνοιγε την καρδιά της σε αυτόν χωρίς φόβο, χωρίς φίλτρα, μακριά από τη δημόσια λάμψη και τα χειροκροτήματα.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ: ΘΡΙΛΕΡ ΤΩΡΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Παρά τη ζωή της γεμάτη φώτα, σκηνές και αναγνώριση, η Μαρινέλλα κρατούσε μέσα της έναν ήσυχο, εσωτερικό κόσμο, όπου ο πνευματικός της είχε πάντα θέση. Ήταν ο άνθρωπος που άκουγε τις σκέψεις της, τις αγωνίες της, αλλά και τις πιο βαθιές αναζητήσεις της. Δεν τον επισκεπτόταν μόνο για απαντήσεις· πήγαινε για να μοιραστεί, για να ξεκουραστεί ψυχικά, για να βάλει σε τάξη όσα κουβαλούσε μέσα της.
Ο Αρχιμανδρίτης Παλαμάς θυμάται μια γυναίκα που, παρά τη δημοσιότητα και την επιφάνεια των κοσμικών κύκλων, είχε επιλέξει συνειδητά να ζει και βαθιά θρησκευόμενη. «Το εντυπωσιακό είναι ότι η Μαρινέλλα είναι ένας ευφυέστατος άνθρωπος, ένας άνθρωπος των κοσμικών μέσων επιλέγει στην προσωπική του ζωή να είναι και θρησκευόμενος. Η παρουσία της είναι παντού ζεστή και γεμίζει τις καρδιές των ανθρώπων», έχει πει ο ίδιος, σκιαγραφώντας έναν άνθρωπο που δεν περιοριζόταν στην εικόνα που έβλεπε το κοινό.
Μια διαφορετική ματιά στον θάνατο
Μέσα από τις συζητήσεις τους αποκαλύπτεται κάτι που ίσως ξαφνιάσει πολλούς: η Μαρινέλλα δεν φοβόταν τον θάνατο. Δεν τον απέφευγε ούτε τον ξόρκιζε· τον κοιτούσε με ειλικρίνεια και αποδοχή που σπάνια συναντά κανείς. «Ναι, ακόμα και ο θάνατος κρύβει ομορφιά. Και ξέρεις γιατί; Γιατί είναι μεγαλειώδης και αναπόφευκτος», είχε πει η ίδια σε συνεντεύξεις της.Αυτή η φράση δεν ήταν απλή φιλοσοφική τοποθέτηση· ήταν το αποτέλεσμα μιας βαθιάς εσωτερικής εργασίας, προσεγμένης πίστης και προσωπικής αποδοχής. Ο πνευματικός της γνώριζε καλά ότι αυτά τα λόγια δεν λέγονταν επιπόλαια.
Όταν οι συζητήσεις τους γίνονταν πιο βαθιές, η Μαρινέλλα δεν δίσταζε να παραδεχτεί: «Ναι. Αλλά όταν προετοιμάζεις τον εαυτό σου για κάτι, παύεις να το φοβάσαι. Όχι πως μ’ αρέσει, μην τρελαθούμε, αλλά να, του λέω, εντάξει ρε κύριε, κάνε μια βόλτα και έρχεσαι αργότερα, έχουμε καιρό».
Προσευχή χωρίς φωνή
Η Μαρινέλλα μιλούσε για τον θάνατο σαν να ήταν μια γνώριμη παρουσία· όχι επιθυμητή, αλλά ούτε τρομακτική. Σαν κάτι που υπάρχει, που θα έρθει, αλλά μέχρι τότε η ζωή συνεχίζεται.
Ο Αρχιμανδρίτης τονίζει πως αυτή η στάση δεν γεννιέται τυχαία· χτίζεται μέσα από πίστη. Η σχέση της με τον Θεό ήταν προσωπική, σχεδόν μυστική, χωρίς θορύβους ή επιδείξεις.«Προσεύχομαι χωρίς να φωνάζω. Μέσα τα λόγια. Αλλά θέλω να σου πω και κάτι ακόμα. Λένε πως η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Μπούρδα. Εμείς τη μετατρέπουμε έτσι για να φανατίζουμε τον κόσμο. Τον Θεό τον έχουμε μέσα μας. Μέσα μας έχει ο καθένας μια Εκκλησία. Και τον Θεό πρέπει να τον ευχαριστούμε, όχι μόνο γι’ αυτά που μας δίνει, αλλά και γι’ αυτά που δεν μας δίνει. Που δεν είναι τα υλικά αγαθά. Είναι τα κακά, οι αρρώστιες, οι θάνατοι…», είχε πει η ίδια.Αυτές οι κουβέντες, ειπωμένες σε στιγμές ηρεμίας, δείχνουν μια γυναίκα που είχε συμφιλιωθεί με τις δυσκολίες της ζωής, που καταλάβαινε ότι η ομορφιά της ζωής δεν κρύβεται μόνο στα εύκολα, αλλά και στην αποδοχή των δύσκολων στιγμών.
