Μόλις μαθεύτηκε: Αυτή είναι τελικά η αιτία θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη

Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Βαλαβανίδης – Αυτή είναι η αιτία θανάτου του

Ο ηθοποιός σύμφωνα με πληροφορίες το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του.

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε περάσει το διάστημα των γιορτών μέσα στο νοσοκομείο και βγαίνοντας είχε αναφερθεί στη σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του. «Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα. Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανατηφόρο, ακόμα τουλάχιστον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πληρώνουμε, κάποιο λάθος μας πληρώνουμε» είχε δήλωσε στην εκπομπή «Πρωινό» του Ant1 και συνέχισε: «Είναι μια περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξιτήριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτομέρειες. Τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά…».

Δείτε το βίντεο:

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη συμπαράσταση και βοήθεια που είχε από τη σύζυγό του, αλλά και την κατάσταση του ΕΣΥ έτσι όπως εκείνος τη βίωσε: «Ευτυχώς που έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, να είναι συνέχεια κεφάτος. Απίστευτο, και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, μέσα στο Λαϊκό. Έχω πάρα πολλές εντυπώσεις. Είναι πράγματα που κάποια στιγμή, εάν ο Θεός μου δώσει χρόνο, θα τα γράψω. Το νοσηλευτικό και το ιατρικό δυναμικό, άπταιστα. Το περιβάλλον, άθλιο. Ράντζα στους διαδρόμους και οι άνθρωποι να δουλεύουνε σκληρότατα. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου. Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου η οποία κουράστηκε πάρα πολύ για να με περιποιείται. Φοβότανε βέβαια και για μένα και για αυτή. Πέρα απ’ τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο», κατέληξε ο Χρήστος Βαλαβανίδης.

Δείτε το βίντεο:

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1973. Συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε όλα σχεδόν τα είδη της τέχνης του ηθοποιού: αρχαίο δράμα, αττική κωμωδία, κωμειδύλλιο, οπερέτα, σύγχρονο θέατρο, μουσικό θέατρο, παντομίμα και επιθεώρηση.

Μεταξύ άλλων έχει παίξει στις παραστάσεις: «Μορμόλης» και «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας”, «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα», «Ντόλλυ».

Στη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, έπαιξε τον Στέλιο στην “Αυλή των θαυμάτων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη (σκην. Γιώργος Μιχαηλίδης).

Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο, καλαίσθητο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.

Δείτε το βίντεο:

Έπαιξε στις «Φυλλωσιές» του Λαρς Νορέν, στην «Αντίστροφη ψυχολογία», του Τσαρλς Λάντλαμ, στους «Σιδεράδες» του Μίλος Νίκολιτς (σκην. Κ. Αρβανιτάκης) και στην «Άτακτη τάξη» (παντομιμικό έργο σε συνεργασία κείμενο και σκηνοθεσία με την Ασπασία Κράλλη. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων Πολιτιστική Ολυμπιάδα – Θεατρικοί Μονόλογοι 2004, ερμήνευσε το μονόλογο του Γιοπ Άντμιραλ «Εγώ, η μάνα μου» (σκην. Α. Κράλλη)).

Έπαιξε τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στο έργο «Χίτσκοκ Μπλοντ» (Θ. Μουσούρη σκην. Α. Καλογρίδης) και τον αρχηγό της συμμορίας στο θεατροποιημένο «Ντόγκβιλ» του Λαρς φον Τρίερ (Εθνικό Θέατρο σκην. Α. Καλογρίδης). Συμμετέχοντας στην παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης «Δωδέκατη νύχτα» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, έπαιξε το ρόλο του σερ Τόμπυ (σκην. Ν. Χαραλάμπους). Στο «Τάνγκο» του Μρόζεκ (σκην. Σπύρος Ευαγγελάτος) έπαιξε το ρόλο του Στόμιλ. Το καλοκαίρι του 2006 έπαιξε στο Ηρώδειο για το Φεστιβάλ Αθηνών στους «Σφήκες» του Αριστοφάνη, το ρόλο του Βδελυκλέωνα (σκην. Σ. Ευαγγελάτος). Το χειμώνα 2006-2007 συμμετείχε στο μιούζικαλ «Το μαγαζάκι του τρόμου» στο ρόλο του Μούσνικ.

Σκηνοθέτησε τον «Παπουτσωμένο γάτο» στο ΚΘΒΕ (γράφοντας και τους στίχους των τραγουδιών της παράστασης) καθώς και την «Αντίστροφη ψυχολογία» του Λάντλαμ.

Δείτε το βίντεο:

Έχει κάνει τη μουσική επιμέλεια στα έργα: «Λίστα γάμου», «Σιδεράδες», «Ο έρωτας δαγκώνει» και την ηχητική επένδυση στην παράσταση «Αναζητώντας τον Οιδίποδα».

Συνεργάστηκε συχνά με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά σίριαλ και άλλες εκπομπές μεγάλης θεαματικότητας. (Το μινόρε της αυγής, Οι αυθαίρετοι, Σιγά, η πατρίδα κοιμάται, Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια, Λίστα γάμου κ.ά.).

Έπαιξε στις ταινίες: Λούφα και παραλλαγή του Νίκου Περάκη, Η φωτογραφία του Νίκου Παπατάκη, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο των Μιχάλη Ρέππα – Θανάση Παπαθανασίου.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο νοσοκομείο μετά από επέμβαση στο πόδι του ο πολύ γνωστός Έλληνας ηθοποιός

To αφιέρωμα μας στον πολύ μεγάλο και σπουδαίο ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο

Αν και έφυγε στις 10 Ιουνίου 2016 από τη ζωή λίγοι γνωρίζουν ότι η αιτία θανάτου του ήταν η ανακοπή καρδιάς μετά από εγχείρηση στο πόδι του, ένας χαρισματικός άνθρωπος, που αγαπούσε την Ελλάδα και την ελληνική γλώσσα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα μορφωμένος και ευγενής, με μοναδικό ταλέντο που αξίζει να θυμηθούμε ξανά γιατί πρόκειται για ένα από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς που είδε η Ελλάδα.

Ο λόγος για τον ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο, μία ευγενική φυσιογνωμία του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης, που έγινε γνωστός και αγαπητός μέσα από την κωμωδία.

Αν και τον συναντήσαμε, κυρίως, σε δεύτερους ρόλους, οι χαρακτήρες που ενσάρκωνε έμεναν αξέχαστοι και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του ως δικαστής στην τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ», μία κωμική σειρά από τις πιο πετυχημένες της δεκαετίας του 1980.

Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αγαπούσε πολύ το θέατρο και την υποκριτική, και αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως εκφωνητής ραδιοφώνου, λόγω της χαρακτηριστικής χροιάς της φωνής του, όταν δεν συμπρωταγωνιστούσε με τη Βουγιουκλάκη και τη Βλαχοπούλου, έγραφε Ιστορία στο σανίδι της χώρας μας. Συνεργάστηκε από την αρχή της καριέρας του με διακεκριμένους ηθοποιούς, όπως η Κυβέλη, η Λαμπέτη, ο Χορν, ο Ηλιόπουλος, ο Ρίζος, ο Κωνσταντάρας, η Κοντού και η Χρονοπούλου.

Ας γνωρίσουμε τον ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 1927
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Εξάρχεια και στο Μετς
Ξεκίνησε να εργάζεται ως εκφωνητής ραδιοφώνου, στην πορεία, όμως, τον κέρδισε ολοκληρωτικά η υποκριτική

Το 1951 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
Έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στο θέατρο το 1951, ερμηνεύοντας τον «Οκτάβιο» στην κωμική παράσταση «Οι περίεργες γυναίκες», του Κάρλο Γκολντόνι

Ήταν ένας πάρα πολύ μορφωμένος ηθοποιός, με πολύ καλή άρθρωση, ενώ μιλούσε άπταιστα την ελληνική γλώσσα
Το πηγαίο κωμικό του ταλέντο τον καθιέρωσε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά, αν και εκείνος ήταν πρωτίστως θεατρικός ηθοποιός

Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, εκτός από την εξαιρετική του πορεία στο θέατρο, διέθετε και ανεξάντλητη καλλιτεχνική φλέβα: έφτιαχνε μακέτες, έκανε σκηνικά και ζωγράφιζε
Υπηρέτησε πιστά την υποκριτική για πενήντα χρόνια (1951-2002)
Από το 1966 και μετά, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος υπήρξε συνθιασάρχης σε αρκετά θεατρικά σχήματα
Το 1966 τιμήθηκε από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων για την προσφορά του στη νεοελληνική κωμωδία

Πήρε τον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο όταν ήταν 40 χρόνων
Ο πρώτος κινηματογραφικός ρόλος του Γιάννη Μιχαλόπουλου ήρθε όταν εκείνος ήταν περίπου 40 ετών (1966) και του δόθηκε έτσι η δυνατότητα να παίξει στην ταινία «Αχ! Και να ‘μουν άντρας», στην οποία πρωταγωνιστούσαν οι Μάρω Κοντού και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Την ίδια χρονιά ενσάρκωσε τον Τζων Πάπας στην ταινία «Άνθρωπος για όλες τις δουλειές».

Ο εξαιρετικός ηθοποιός υπηρέτησε πολλά θεατρικά είδη, ενώ έπαιξε με επιτυχία ακόμη και σε μιούζικαλ, παρόλο που δεν ήταν ούτε τραγουδιστής, ούτε χορευτής. Αδυναμία του, πάντως, αποτελούσαν οι κωμικοί ρόλοι, ένα στοιχείο που δεν έλειπε από την καθημερινότητά του.

Η δυνατή φιλία με την Έλλη Λαμπέτη και ο γάμος με τη γυναίκα της ζωής του
Από το 1952-1955 έπαιζε στον θίασο Έλλης Λαμπέτη και Δημήτρη Χορν, με τους οποίους συνδέθηκε με βαθιά φιλία. Χορν και Λαμπέτη, μάλιστα, υπήρξαν και κουμπάροι του, όταν ο Γιάννης Μιχαλόπουλος πήρε την απόφαση να ενωθεί για πάντα με τα δεσμά του γάμου, με την αγάπη της ζωής του, Ελένη.

Με την Ελένη πέρασε μαζί όλη του τη ζωή, και απέκτησαν μία κόρη, την Αρτέμιδα. Τους χώρισε μόνο ο θάνατος της Ελένης τρία χρόνια προτού και εκείνος φύγει από τη ζωή το 2016.

Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος διατήρησε με την Έλλη Λαμπέτη μία βαθιά, πολύχρονη φιλία, ακόμη και όταν εκείνη χώρισε από τον Χορν, ο Γιάννης δεν έχανε ποτέ παράστασή της.

Το ατύχημα που τον απομόνωσε και ο θάνατος του μεγάλου ηθοποιού
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αποσύρθηκε από την ενεργό θεατρική δράση το 2003, όταν έσπασε το πόδι του και δεν μπορούσε να ανέβει πια στο σανίδι. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε αντιμετωπίζοντας διάφορα προβλήματα υγείας, ενώ έχασε τη ζωή του από ανακοπή καρδιάς έπειτα από εγχείρηση στο πόδι στις 10 Ιουνίου του 2016. Ήταν 89 χρόνων…

Η Κατερίνα Γιουλάκη είχε εξομολογηθεί: «Αλλά θυμάμαι μεγάλες στιγμές που χάραξαν τη φιλία και τον αλληλοσεβασμό μας. Θυμάμαι την εποχή της Επταετίας που ζήσαμε δύσκολες στιγμές στο θέατρο και ενώ γίνονταν γεγονότα τρομακτικά [αναφέρεται στο Πολυτεχνείο], ο Γιάννης με συνόδευσε στο σπίτι μου με κίνδυνο της ζωής μας, με πήγε στα Εξάρχεια που έμενα. Τότε είχαμε τα παιδιά μας μωρά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ».

Χαμηλών τόνων, σεμνός και ευγενικός, η κόρη του, Άρτεμις, είχε δηλώσει: «Θέλω να γράψεις με κεφαλαία ότι ήταν ΕΝΑΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ κι όταν φεύγει ένας τέτοιος άνθρωπος αφήνει μεγάλο κενό, γιατί όλοι έχουμε γαϊδουρέψει. Υπήρξα τυχερή που ήμουν κόρη του».

Κάποιες από τις ταινίες που συμμετείχε ο Γιάννης Μιχαλόπουλος
«Άνθρωπος για όλες τις δουλειές»
«Αχ αυτή η γυναίκα μου»
«Η θεία μου η χίπισσα»
«Μια τρελή, τρελή σαραντάρα»
«Μιας πεντάρας νιάτα»
«Αχ και να ’μουν άντρας»
«Ο Σταύρος είναι πονηρός»
«Ο Κατεργάρης»

Ειδήσεις σήμερα

Μόλις μαθεύτηκε: Αυτή είναι τελικά η αιτία θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη – Δεiτε από τι σοκαριστικό πέθανε