Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο οποίος πέθανε σήμερα σε ηλικία 84 ετών, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της γενιάς του και του νέου ελληνικού κινηματογράφου, εκφράζοντας με ξεχωριστή τρυφερότητα, τον έρωτα, το φως και την αγαπημένη του εποχή, τα χρώματα και αρώματα του καλοκαιριού, δίχως να ξεπέφτει στο φολκλόρ.
Το σινεμά του, παθιασμένο, ορμητικό, παλλόμενο, με τις ζεστές του εικόνες, το διεισδυτικό βλέμμα ενός σκηνοθέτη που δεν έμενε στα προφανή, ξεσήκωνε τις αισθήσεις, δημιουργούσε πλημμύρα συναισθημάτων και ιδεών. Μιλούσε για τα πιο σοβαρά με χιούμορ και ταυτόχρονα, έμπλεος ευαισθησίας δεν έχανε την οξυδέρκεια των μηνυμάτων, σκάβοντας πάντα κάτω από την επιφάνεια.
Αγαπούσε το αστικό αθηναϊκό τοπίο, ένα γνώριμο φυσικό σκηνικό στις ταινίες του, καθώς και το Αιγαίο, αλλά και κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας που δεν ήξερε να κλαίει.
Η οικογένειά του, θα τον αποχαιρετήσει με το ολιγόλογο: «Σήμερα η ψυχή του Γιώργου αποφάσισε πως το σώμα του είναι πολύ μικρό και δεν θα μπορούσε πια να την χωρέσει. Και ήθελε να ελευθερωθεί. Και έτσι ταξίδεψε πάνω από το Αιγαίο προς το φως που πάντα και παντού έψαχνε. Θα είναι πάντα στην καρδιά και το μυαλό μας με όλα όσα μας προσέφερε και φυσικά με τις ταινίες του που για πάντα θα κουβαλούν τα κομμάτια της ψυχής του που τους αφιέρωσε.»
Όμως, η δεύτερη οικογένεια του Πανουσόπουλου ήταν και η συνάπαρξή του με τους Γιώργο Τσεμπερόπουλο και Νίκο Περάκη, η τριάδα της «Φιλμικής Εταιρείας», που έφερε κάτι καινούργιο στο ελληνικό σινεμά, από τον χώρο της διαφήμισης. Μία αδελφική φιλία, μία καλλιτεχνική συντροφικότητα, καθώς ανεξάρτητα με το ποιος σκηνοθετούσε, οι άλλοι δυο της παρέας έτρεχαν για να βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαζόταν μια παραγωγή. Μία τριάδα και μία ψυχή και ένα σώμα.
Άλλωστε, ο Πανουσόπουλος, πριν περάσει πίσω από την κάμερα, υπήρξε ένας σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας, αλλά και μοντέρ, παραγωγός και σεναριογράφος.
Ως διευθυντής φωτογραφίας έδωσε το δικό του φως, τη δική του ματιά και στους Θόδωρο Αγγελόπουλο, Παντελή Βούλγαρη, Νίκο Νικολαΐδη, Ανδρέα Θωμόπουλο, Δήμο Θέο, απ’ τους οποίους κέρδισε εμπειρίες, έμαθε τις δυσκολίες της δουλειάς του οπερατέρ.
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, που γεννήθηκε στην Κηφισιά, στις 3 Φεβρουαρίου του 1942 και σπούδασε κινηματογράφο στο εξωτερικό, θα κάνει, το 1979, το θεαματικό του ντεμπούτο, με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Ταξίδι του Μέλιτος». Μία ταινία, για την τρίτη ηλικία, μέσα από μία πρωτότυπη δραματική ψυχογραφία, που αποδεικνύει την εξαιρετική γνώση της κινηματογραφικής γλώσσας και της διεύθυνσης ενός συγκινητικού καστ βετεράνων ηθοποιών, από Σταύρο Ξενίδη και Αλέκα Παΐζη, μέχρι Μαλαίνα Ανουσάκη και Κούλη Στολίγα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και η αγαπημένη του σύζυγος Μπέτυ Λιβανού. Και βεβαίως, ντυμένη με τις μελαγχολικές μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι.
Το 1981 θα παρουσιάσει το αισθηματικό δράμα «Οι Απέναντι», έναν στοχασμό πάνω στο αστικό τοπίο και την επίδρασή του στα αδιέξοδα της ερωτικής επιθυμίας, με Άρη Ρέτσο και Μπέτυ Λιβανού, στους καλύτερους ρόλους της καριέρας τους, ενώ το 1985 με την διονυσιακή «Μανία» του, έχοντας αναλάβει εκτός από τη σκηνοθεσία και τα καθήκοντα παραγωγού, σεναριογράφου, διευθυντή φωτογραφίας και μοντέρ, θα συμμετάσχει στο φεστιβάλ Βερολίνου.
Ακόμη πιο κεφάτος, το 1988 θα μας ταξιδέψει παιχνιδιάρικα στον πόθο και την απενοχοποιημένη ηδονή, με το εκστατικό και ερεθιστικό «Μ’ Αγαπάς», ένα φιλμ που θα τον φέρει υποψήφιο για το Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας.
Με απόσταση εφτά χρόνων, θα έρθει η «Ελεύθερη Κατάδυση», με την οποία αναδεικνύει το καλοκαιρινό φως του Αιγαίου, μέσα από μία δυνατή ερωτική ιστορία, με Καρυοφιλλιά Καραμπέτη, Αλέκο Συσσοβίτη και Βαλέρια Χριστοδουλίδου, ενώ το 1991 πειραματίζεται με φόντο την Αθήνα του Αυγούστου, στο «Μια Μέρα τη Νύχτα».
Το 2004 κι ενώ έχει σκηνοθετήσει την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, θα στήσει ένα σουρεαλιστικό πικάντικο παιχνίδι, με το ερωτικό «Τεστοστερόνη» και θα κλείσει την κινηματογραφική πορεία του το 2018, με την αποτύπωση του διονυσιακού ελληνικού καλοκαιριού σε ένα νησί του Αιγαίου, με την κωμωδία «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς δεν Ήξερε να Κλαίει», όπου υπάρχει χώρος μόνο για φιλοσοφία, γλέντι και έρωτα για τη ζωή.
Ένας επίλογος, που ταίριαζε στη ζωή και στο κινηματογραφικό του σύμπαν, για έναν ευγενικό, σεμνό άνθρωπο που θα αφήσει ως κληρονομιά, εκτός από τις ταινίες του και το πάθος του για το σινεμά, την αγάπη του για τους Έλληνες δημιουργούς και για το τι μπορεί να σημαίνει συντροφικότητα.
– Το ΦΚΘ αποχαιρετά τον σπουδαίο δημιουργό
Τον εμβληματικό δημιουργό Γιώργο Πανουσόπουλο, ο οποίος πέθανε σήμερα σε ηλικία 84 ετών, αποχαιρετά με μεγάλη θλίψη το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ, ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπέγραψε μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Θα μας συντροφεύουν για πάντα οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία από τις ταινίες του: Ταξίδι του Μέλιτος, Οι Απέναντι, Μανία, Μ’ Αγαπάς, Ελεύθερη Κατάδυση, Μια Μέρα τη Νύχτα, Τεστοστερόνη, Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει», τονίζει σε ανάρτησή του το ΦΚΘ.
Προτεινόμενο Άρθρο
Σoκ στο πλατό Διέκοψαν την εκπομπή, ανακοίνωσαν ότι πέθαvε on air στον ΣΚΑΪ «Ενημερωθήκαμε πριν από λίγο»
«Το σινεμά του», σημειώνει, «είναι γεμάτο υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος. Με έναν αισθησιασμό ορμητικό, χειμαρρώδη, όπως ήταν και οι κινηματογραφικές εμπειρίες που μας χάρισε. Ήταν ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και είχε συμμετάσχει ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Οι τρεις τους ήταν η θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος είχε τιμηθεί και με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδευόταν και από μια ειδική έκδοση. Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη».
Το Φεστιβάλ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια στη σύζυγό του Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του, στους φίλους του και σε όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν και θα τον θυμούνται για πάντα μέσα από τις ταινίες του.
Ούτε ερκοντίσιον ούτε τίποτα: Έτσι βρήκαν τραγικό θάνατο τα 2 νέα παιδιά στο γκαράζ στον Πειραιά
Η τραγική είδηση του θανάτου ενός 28χρονου και μιας 27χρονης μέσα σε αυτοκίνητο, σε κλειστό γκαράζ πολυκατοικίας στον Πειραιά, επαναφέρει στο προσκήνιο έναν ιδιαίτερα σοβαρό αλλά συχνά υποτιμημένο κίνδυνο: τη δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα. Οι δύο νέοι εντοπίστηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους το πρωί της Τρίτης 14 Ιουλίου από τον πατέρα του 28χρονου. Το όχημα βρέθηκε με τον κινητήρα και τον κλιματισμό σε λειτουργία, ενώ οι πρώτες πληροφορίες ανέφεραν ότι δεν υπήρχαν εμφανή τραύματα που να παραπέμπουν σε εγκληματική ενέργεια. Το πιθανότερο σενάριο που εξετάζεται είναι ο θάνατός τους να προήλθε από την εισπνοή καυσαερίων.
Μια σημαντική διευκρίνιση είναι ότι ο κλιματισμός του αυτοκινήτου δεν παράγει από μόνος του μονοξείδιο του άνθρακα. Ο κίνδυνος δημιουργείται όταν ο κινητήρας λειτουργεί και παράγει καυσαέρια, τα οποία δεν μπορούν να διαφύγουν από έναν κλειστό ή ανεπαρκώς αεριζόμενο χώρο. Το σύστημα εξαερισμού ή κλιματισμού μπορεί, ανάλογα με τις συνθήκες και την κατάσταση του οχήματος, να διευκολύνει την είσοδο μολυσμένου αέρα στην καμπίνα. Έτσι, οι επιβάτες μπορεί να εισπνέουν μονοξείδιο χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο.
Το αμερικανικό CDC προειδοποιεί ότι ένα αυτοκίνητο δεν πρέπει να μένει ποτέ σε λειτουργία μέσα σε γκαράζ που συνδέεται με κατοικία, ακόμη και αν η πόρτα του γκαράζ είναι ανοιχτή. Παράλληλα, συστήνει τον ετήσιο έλεγχο του συστήματος εξάτμισης, επειδή ακόμη και μια μικρή διαρροή μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση μονοξειδίου στο εσωτερικό του οχήματος.
Τι είναι το μονοξείδιο του άνθρακα
Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι ένα δηλητηριώδες αέριο που παράγεται από την ατελή καύση καυσίμων, όπως η βενζίνη, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και το ξύλο. Θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο επειδή δεν έχει χρώμα, οσμή ή γεύση. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να το δει ή να το μυρίσει, γι’ αυτό και συχνά χαρακτηρίζεται «σιωπηλός δολοφόνος». Όταν εισπνέεται, προσδένεται στην αιμοσφαιρίνη του αίματος πολύ ισχυρότερα από το οξυγόνο. Έτσι εμποδίζει τη μεταφορά οξυγόνου προς τον εγκέφαλο, την καρδιά και τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα. Όσο αυξάνεται η συγκέντρωση του αερίου και η διάρκεια της έκθεσης, τόσο σοβαρότερη γίνεται η δηλητηρίαση.
Τα πρώτα σημάδια μπορεί να μοιάζουν με ίωση, κόπωση ή ακόμη και μέθη. Συχνά περιλαμβάνουν:
πονοκέφαλο,
ζάλη και αστάθεια,
ναυτία ή εμετό,
έντονη αδυναμία,
υπνηλία,
δυσκολία συγκέντρωσης,
σύγχυση.
Σε σοβαρότερη έκθεση μπορεί να εμφανιστούν δύσπνοια, πόνος στο στήθος, απώλεια συντονισμού, λιποθυμία, σπασμοί, κώμα και καρδιακή ανακοπή. Το NHS επισημαίνει ότι όποιος υποψιάζεται δηλητηρίαση από μονοξείδιο πρέπει να βγει αμέσως σε καθαρό αέρα, να σταματήσει –μόνο εφόσον αυτό μπορεί να γίνει με ασφάλεια– τη λειτουργία της πιθανής πηγής και να ζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια. Δεν πρέπει να επιστρέψει στον χώρο πριν δοθεί σχετική άδεια από ειδικούς.
Η δηλητηρίαση από μονοξείδιο μπορεί να εξελιχθεί χωρίς ο άνθρωπος να καταλάβει πόσο σοβαρή είναι η κατάστασή του. Αρχικά μπορεί να αισθανθεί έναν ελαφρύ πονοκέφαλο ή υπνηλία. Καθώς όμως μειώνεται το οξυγόνο που φτάνει στον εγκέφαλο, επηρεάζεται η κρίση και η ικανότητα αντίδρασης. Το άτομο μπορεί να μην έχει πλέον τη διαύγεια ή τη σωματική δύναμη να ανοίξει την πόρτα, να σβήσει τον κινητήρα ή να καλέσει βοήθεια. Αν οι επιβάτες κοιμηθούν ή χάσουν τις αισθήσεις τους, η έκθεση συνεχίζεται και η κατάσταση μπορεί να γίνει θανατηφόρα μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ανάλογα με τη συγκέντρωση του αερίου.
Τι πρέπει να κάνετε το καλοκαίρι
Κατά τους θερινούς μήνες αρκετοί οδηγοί αφήνουν το αυτοκίνητο σε λειτουργία για να χρησιμοποιήσουν τον κλιματισμό, περιμένοντας κάποιον ή προσπαθώντας να ξεκουραστούν από τη ζέστη. Σε ανοιχτό χώρο ο κίνδυνος συσσώρευσης καυσαερίων είναι πολύ μικρότερος, όμως σε γκαράζ, υπόγεια ή κλειστά πάρκινγκ η πρακτική αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία. Δεν πρέπει ποτέ να:
παραμένετε σε αυτοκίνητο με αναμμένο κινητήρα μέσα σε κλειστό γκαράζ,
κοιμάστε σε σταθμευμένο όχημα με τη μηχανή σε λειτουργία,
θεωρείτε ότι ένα μισάνοιχτο παράθυρο ή μια ανοιχτή πόρτα γκαράζ εξαλείφει τον κίνδυνο,
αγνοείτε συμπτώματα όπως ξαφνικός πονοκέφαλος, ζάλη και ναυτία όταν βρίσκεστε σε χώρο με αναμμένο κινητήρα.
Πριν χρησιμοποιήσετε τον κλιματισμό, βγάλτε πρώτα το αυτοκίνητο σε πλήρως ανοιχτό και καλά αεριζόμενο χώρο. Αν χρειάζεται να περιμένετε μέσα στο όχημα, σβήστε τον κινητήρα ή σταθμεύστε σε σημείο όπου τα καυσαέρια δεν μπορούν να εγκλωβιστούν. Το σύστημα εξάτμισης πρέπει να ελέγχεται τακτικά από μηχανικό, ιδιαίτερα πριν από μεγάλα καλοκαιρινά ταξίδια. Διαρροές, σκουριά ή φθορές στην εξάτμιση μπορούν να επιτρέψουν στα καυσαέρια να περάσουν στην καμπίνα. Προσοχή χρειάζεται και όταν η εξάτμιση φράσσεται από κάποιο εμπόδιο. Σε κάθε περίπτωση όπου οι επιβάτες αισθανθούν ταυτόχρονα πονοκέφαλο, ζάλη ή ναυτία, πρέπει να ανοίξουν τα παράθυρα, να σταματήσουν με ασφάλεια, να βγουν αμέσως από το όχημα και να ζητήσουν βοήθεια.
- Σoκ στο πλατό Διέκοψαν την εκπομπή, ανακοίνωσαν ότι πέθαvε on air στον ΣΚΑΪ «Ενημερωθήκαμε πριν από λίγο»
- Μάρω Κοντού: Τι έλεγε στη Φαίη Σκορδά λίγους μήνες πριν για τον θάνατό της – Η σοκαpιστική προφnτεία της
- Μάρω Κοντού: Η συγκινητική ανάρτηση του Γιώργου Κωνσταντίνου – «Αντίο Ελενίτσα μου, άλλα είχαμε συμφωνήσει»
- Με αφορμή τον θάνατο της Μάρως Κοντού: Τι είναι ο καρκίνος του πνεύμονα και ποια είναι τα πρώτα σημάδια – Οι «ύπουλες» ενδείξεις
