Απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής», Οδυσσέας Πάππος.
Ο Οδυσσέας εργαζόταν στην εφημερίδα -στο τμήμα των διεθνών ειδήσεων- τα τελευταία τρία χρόνια και είχε σπουδάσει φιλοσοφία στο Ρέθυμνο.
Είχε παίξει στο «Φιλίζι», την ταινία μικρού μήκους του Φοίβου Κοντογιάννη, ενώ μετέφρασε το «Ο,τι μου κάνει κέφι» του Τζορτζ Οργουελ (εκδ. Μεταίχμιο) και το «Σχίζοντας τους αιθέρες» της Κέρι Γκρίνγουντ (εκδ. Κουκουβάγια).
Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός, όπου γιατροί και νοσηλευτές αγωνίστηκαν να τον κρατήσουν στη ζωή.
Χειροτέρεψε η υγεία της Ρούλας Πισπιρίγκου – Οι σοβαρές ασθένειες που πάσχει
Η Ρούλα Πισπιρίγκου η καταδικασμένη πρωτόδικα για τη δολοφονία των παιδιών της αντιμετωπίζει πλέον σοβαρά προβλήματα υγείας.
Στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα” μίλησε η δικηγόρος της Βάσω Πανταζή η οποία αναφέρθηκε στην κατάσταση της υγείας της εντολέως της, που έχει προκαλέσει πληθώρα συζητήσεων.

“Η μητέρα από την Πάτρα βιώνει έναν πρωτόγνωρο Γολγοθά, ο οποίος δεν τιμά σε καμία περίπτωση το Κράτος Δικαίου και την ελληνική έννομη τάξη. Κάθε κατηγορούμενος, ακόμα κι αν κατηγορείται για τις πιο ειδεχθείς πράξεις που μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους, δικαιούται μια σωφρονιστική μεταχείριση που να ομοιάζει σε ανθρώπους και όχι σε άλλου είδους πλάσματα”, είπε αρχικά η κ. Πανταζή.
Λίγο μετά η δικηγόρος αποσαφήνισε ότι η πρωτόδικα καταδικασμένη μητέρα κρατείται στις φυλακές της Θήβας. “Είναι σε κελί μαζί με άλλες κρατούμενες και τα πάει πολύ καλά με τις συγκρατούμενές της. Δεν έχει δημιουργηθεί ποτέ το παραμικρό ζήτημα για την ασφάλειά της”.
Η ασθένεια από την οποία πάσχει η μητέρα από την Πάτρα
Στη συνέχεια, η Βάσω Πανταζή μίλησε και για την ασθένεια από την οποία πάσχει η μητέρα από την Πάτρα και την αναγκάζει μία φορά την εβδομάδα να μεταφέρεται στην Αθήνα και σε δημόσιο νοσοκομείο ώστε να κάνει τη θεραπεία της.
Δείτε το βίντεο:
“Η ίδια η φυλακή έχει με έγγραφό της ενημερώσει ότι οι θεραπείες που χρειάζεται να κάνει η εντολέας μου για την πολύ σοβαρή ασθένεια από την οποία πάσχει, που είναι συστημικός ερυθηματώδης λύκος και μάλιστα με πολύ έντονους μυοσκελετικούς πόνους. Φανταστείτε ότι είναι ανοσοκατεσταλμένη εδώ και περίπου ένα χρόνο. Αυτή η γυναίκα κάθε Πέμπτη μετάγεται λίγο πριν μπει στο Λαϊκό νοσοκομείο για τις θεραπείες της, κάνει το ταξίδι αυτό μέσα σε μία κλούβα και επιστρέφει εκ νέου στις φυλακές της Θήβας”.
Τέλος, η κ. Πανταζή πρόσθεσε: “Πράγματι, στις τελευταίες εξετάσεις που έκανε η κρατούμενη, διαπιστώθηκαν κάποιες αλλοιώσεις σε συγκεκριμένους ιστούς του οργανισμού της, που δημιουργούν την εικόνα προκαρκινωμάτων. Θα διαπιστωθεί αν τελικώς θα μείνουμε σε αυτό το στάδιο ή αν πράγματι έχει εκδηλωθεί η ασθένεια του καρκίνου”.
Ρούλα Πισπιρίγκου: Ζητά μόνιμη μεταφορά στον Κορυδαλλό επικαλούμενη θεραπείες για λύκο και προκαρκινικές αλλοιώσεις
Tα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η Ρούλα Πισπιρίγκου και το αίτημα για μόνιμη μεταφορά της στον Κορυδαλλό
Επί σειρά μηνών η Ρούλα Πισπιρίγκου είχε βρεθεί στο επίκεντρο της μεγάλης υπόθεσης της δολοφονίας των τριών παιδιών της. Κάθε πτυχή της ζωής της είχε τεθεί στο μικροσκόπιο και εξεταζόταν εξονυχιστικά από τα βλέμματα της κοινής γνώμης, του Τύπου αλλά και των Αρχών.

Μετά και τις πρωτόδικες καταδικαστικές αποφάσεις, θα περίμενε κανείς πως η πρώτη μπόρα της κατακραυγής θα περνούσε και η εκτέλεση των βαρύτατων ποινών θα ήταν πλέον η νέα της καθημερινότητα.

Ωστόσο, οι πληροφορίες της «ON time» αναφέρουν πως η ισοβίτισσα Ρούλα Πισπιρίγκου έχει άλλα, σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει. Προβλήματα που αφορούν την υγεία της, κάτι που έρχεται να τονίσει μια παραδοξότητα, καθώς σε παρελθόντα χρόνο είχε κάνει πολλές αναφορές σε ασθένειες που υποστήριζε πως αντιμετώπιζε, ωστόσο κανείς δεν φαίνεται να την πίστευε. Ειρήσθω εν παρόδω, ας σημειωθεί πως κατά τη διάρκεια της πρωτόδικης εκδίκασης για το θάνατο της Τζωρτζίνας δεν είχε γίνει εκτενής αναφορά στα προβλήματα υγείας της.
Το πρώτο και σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η 37χρονη πλέον δολοφόνος των παιδιών της, σύμφωνα και με τις δικαστικές αποφάσεις, είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα. Πρόκειται για τον ερυθηματώδη λύκο, που στην προκειμένη περίπτωση έχει προκαλέσει επιπλοκές στα οστά και στο νευρικό της σύστημα. Ως αποτέλεσμα αυτών των συμπτωμάτων, πληροφορίες αναφέρουν πως η Ρούλα Πισπιρίγκου ταλαιπωρείται από δυσκαμψία, που φέρεται ως σπάνιο σύμπτωμα του λύκου, ενώ επιπρόσθετα έχουν εμφανιστεί και οι γνωστές δερματικές ανωμαλίες που συνοδεύουν τη νόσο. Πηγές κοντά στη Ρούλα Πισπιρίγκου σημειώνουν πως η έκτασή τους καταλαμβάνει πλέον έως και το 80% του σώματός της.

Χτυπά την πόρτα ο καρκίνος
Την ίδια στιγμή, πάντως, μια τραγική ειρωνεία κάνει την εμφάνιση στη ζωή της Ρούλας Πισπιρίγκου. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η γυναίκα η οποία καταδικάστηκε για το θάνατο των τριών κοριτσιών της αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας γυναικολογικής φύσεως. Πληροφορίες αναφέρουν πως στον οργανισμό της έχουν εντοπιστεί προκαρκινικά κύτταρα, όπως και δυσπλασίες. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, ο καρκίνος δεν έχει εκδηλωθεί και η κατάσταση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο.
Είναι εντυπωσιακό πάντως το γεγονός πως κατά τη διάρκεια της αστυνομικής έρευνας και τη διαδικασία λήψης καταθέσεων, πρόσωπο από το περιβάλλον της Ρούλας Πισπιρίγκου είχε κατηγορήσει την 37χρονη πως έλεγε ψέματα ότι δήθεν έπασχε από καρκίνο με σκοπό να κρατήσει αυτούς που ήθελε κοντά της. Στην ίδια κατάθεση, η 37χρονη φέρεται να είχε εμφανίσει ένα παραποιημένο έγγραφο που δήθεν επιβεβαίωνε την ασθένειά της. Σύμφωνα με το μάρτυρα, το έγγραφο αφορούσε τη γιαγιά της καταδικασθείσας και όχι την ίδια.
Από φυλακή σε φυλακή
Όλα τα προηγούμενα εξηγούν τους λόγους για τους οποίους η Ρούλα Πισπιρίγκου μετακινείται συνεχώς από φυλακή σε φυλακή και συγκεκριμένα από το γυναικείο κατάστημα κράτησης Ελαιώνα Θήβας στον Κορυδαλλό. Πηγές της «ON time» σημειώνουν πως η 37χρονη κάθε Πέμπτη και Παρασκευή βρίσκεται στο κατάστημα κράτησης Κορυδαλλού λόγω του ότι πρέπει να υποβάλλεται σε συστηματικές θεραπείες. Κατά το πρόσφατο διάστημα είχε διαρρεύσει πως η 37χρονη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με τις συγκρατούμενές της στον Ελαιώνα και γι’ αυτό ζητούσε τη μόνιμη μεταφορά της στην Αττική. Όπως φαίνεται, όμως, οι συνεχείς μετακινήσεις οφείλονται ως επί το πλείστον στα προβλήματα υγείας.
ΘΡΗΝΟΣ: Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας
Έφυγε ο «κύριος Νίκος» της ελληνικής βιομηχανίας
Φτωχότερος είναι από σήμερα ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας, καθώς «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών ο εμβληματικός ηγέτης της Βιοχάλκο, Νικόλαος Στασινόπουλος. Υπήρξε ένας από τους αναμορφωτές της ελληνικής βιομηχανίας, οδηγώντας τον όμιλο σε διεθνή καταξίωση μέσα από μια πορεία δεκαετιών.

Πέθανε στα 95 του ο πατριάρχης της Βιοχάλκο Νίκος Στασινόπουλος
Παρά το μέγεθος της επιχειρηματικής του ισχύος και τη στρατηγική του επιρροή, ο Νικόλαος Στασινόπουλος ξεχώρισε για το ήθος και τη σεμνότητά του. Επιλέγοντας συνειδητά να παραμείνει μακριά από τη δημόσια προβολή, υπηρέτησε το ελληνικό επιχειρείν με συνέπεια και διακριτικότητα, αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Αν αναζητήσει κανείς το όνομα του Νικολάου Στασινόπουλου στην επίσημη ιστοσελίδα της Viohalco, θα βρει μια αναφορά μόλις τριών γραμμών. Αυτή η λιτότητα δεν είναι τυχαία· αποτελεί την απόλυτη αποτύπωση της στάσης ζωής του ανθρώπου που «έφυγε» σήμερα στα 95 του χρόνια. Υπήρξε ένας ηγέτης που, αν και κρατούσε στα χέρια του τα ηνία ενός παγκόσμιου ομίλου, επέλεξε να παραμείνει «αθέατος», μακριά από την επίδειξη πλούτου και τα φώτα της δημοσιότητας.

Ανήκε στην εμβληματική γενιά των πρωτοπόρων της ελληνικής βιομηχανίας —δίπλα σε ονόματα όπως ο Αγγελόπουλος και ο Κανελλόπουλος— που παρά την τεράστια οικονομική τους επιφάνεια, ζούσαν αθόρυβα, με μια σχεδόν «αλλεργική» αντίδραση στις κοσμικές υπερβολές της εποχής μας.
Από το Στάδιο Τεγέας στην κορυφή του κόσμου
Η ιστορία της οικογένειας ξεκινά από την Αρκαδία. Το 1920, τα τρία αδέλφια Μιχάλης, Γιάννης και Ηλίας Στασινόπουλος εγκαταλείπουν το χωριό τους, το Στάδιο Τεγέας, αναζητώντας την τύχη τους στην Αθήνα. Το όραμά τους πήρε σάρκα και οστά το 1937, με τη δημιουργία του πρώτου εργοστασίου στην οδό Πειραιώς 252. Εκεί που κάποτε παράγονταν σωλήνες και οικιακά σκεύη —και αργότερα πολεμικό υλικό κατά τη διάρκεια του 1940— σήμερα η Noval Property σχεδιάζει να αναπτύξει έναν υπερσύγχρονο πόλο πολιτισμού και επιχειρηματικότητας.
Η πορεία δεν ήταν πάντα ανέφελη. Η υποτίμηση της δραχμής το 1953 έφερε την επιχείρηση σε δεινή θέση, όμως ο Μιχάλης Στασινόπουλος δεν λύγισε. Εξαγόρασε τις μετοχές των αδελφών του, μετονόμασε την εταιρεία σε Βιοχάλκο και την ίδια χρονιά εισήγαγε στον όμιλο τον γιο του, Νικόλαο.
Η εποχή της γιγάντωσης
Υπό την καθοδήγηση του Νικολάου Στασινόπουλου, η δεκαετία του ’60 υπήρξε καθοριστική. Ο όμιλος μετατράπηκε σε Holding, μια κίνηση πρωτοποριακή για τα τότε δεδομένα, εξασφαλίζοντας ευελιξία στις θυγατρικές του. Δημιουργήθηκαν κολοσσοί όπως η ΕΛΒΑΛ και η Ελληνικά Καλώδια, ενώ ξεκίνησαν στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς παίκτες από το Βέλγιο και τις ΗΠΑ.
Από το 1965, όταν ανέλαβε πλήρως τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Νικόλαος Στασινόπουλος μετέτρεψε τη Βιοχάλκο σε έναν διεθνή «πυλώνα». Με αλλεπάλληλες επενδύσεις σε Βουλγαρία, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, ο όμιλος άπλωσε τα δίχτυα του σε όλο τον πλανήτη.
Η μοναδική δημόσια εμφάνιση και η επόμενη μέρα
Το 2002 έμεινε στην ιστορία ως η χρονιά της μοναδικής ίσως δημόσιας τοποθέτησής του, στα εγκαίνια της μονάδας της ΣΟΒΕΛ στον Αλμυρό. Εκεί, με λόγο μεστό και προσηλωμένο στην ανάπτυξη, μίλησε για επενδύσεις που θα προστάτευαν το περιβάλλον και θα ενίσχυαν τις εξαγωγές.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο όμιλος «εκτοξεύτηκε». Η μεταφορά της έδρας στο Βέλγιο, η εισαγωγή στα διεθνή χρηματιστήρια και η κυριαρχία της Cenergy Holdings (Σωληνουργεία Κορίνθου & Hellenic Cables) στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, σφράγισαν την επιτυχία του. Έργα όπως η διασύνδεση Κρήτης-Πελοποννήσου σε βάθος 1.000 μέτρων αποτελούν πλέον τεχνολογικά ορόσημα παγκόσμιας κλίμακας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος, παρακολουθώντας περήφανα την πορεία του ομίλου, τον οποίο έχουν πλέον αναλάβει οι γιοι του, Γιάννης και Μιχάλης. Αφήνει πίσω του έναν βιομηχανικό γίγαντα με τζίρο 7 δισ. ευρώ και παρουσία σε 95 χώρες, αλλά κυρίως αφήνει το παράδειγμα ενός ηγέτη που προτίμησε τα έργα του να μιλούν πιο δυνατά από τη φωνή του.
Η ταπεινότητα
Ο «κύριος Νίκος», όπως τον αποκαλούσαν οι εργαζόμενοι και τα στελέχη του ομίλου, περιγραφόταν ως ένας ήπιων τόνων, μειλίχιος και γλυκός άνθρωπος, ο οποίος ωστόσο, όταν χρειάστηκε, έπαιρνε αστραπιαία και τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Τίποτα το κραυγαλέο δεν χαρακτήριζε ούτε την προσωπική του ζωή. Από τη μονοκατοικία του Παλαιού Ψυχικού και το γραφείο του στα βόρεια προάστια, τα εξοχικά καταλύματα στην Ερέτρια και την Πάτμο, μέχρι το γεγονός ότι σε παλιότερες εποχές κυκλοφορούσε με ένα ταπεινό αυτοκίνητο Golf…
Ήταν ένας αφανής «κώδικας» που όσοι τον συναναστρέφονταν τον γνώριζαν καλά. Όχι όμως και ένα στέλεχος του ομίλου που είχε κάποτε την ατυχή έμπνευση να εμφανιστεί στα γραφεία με μια πανάκριβη Jaguar. Τόσο απαστράπτουσα που κέντρισε το βλέμμα του Ν. Στασινόπουλου. Λίγο καιρό μετά το στέλεχος αποχωρούσε από τον όμιλο…
Η μεγάλη ανατροπή ήρθε το 1992 υπό τη βαριά απειλή της δολοφονικής δράσης της «17 Νοέμβρη», μετά την υπόθεση της Λουίζης Ριανκούρ. Αυτή ήταν η αιτία που οδήγησε αρχικά τον αδελφό του Ευάγγελο και στη συνέχεια και τον ίδιο να διαμένει για ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τουλάχιστον στην Ελβετία, αλλά και να συνοδεύεται από ευάριθμη προσωπική φρουρά, κάτι αδιανόητο για έναν άνθρωπο που κατά τον αστικό μύθο χρησιμοποιούσε ακόμη και τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο παρελθόν.
Καθοριστική υπήρξε και η συμμετοχή του στο περίφημο «ιερατείο» του ΣΕΒ, το εξωθεσμικό όργανο όπου λαμβάνονταν οι κρίσιμες αποφάσεις για την πορεία του Συνδέσμου, αλλά καθοριζόταν και το «χρίσμα» για τον εκάστοτε επόμενο πρόεδρό του. Σε αυτό συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα λεγόμενα «παλιά τζάκια» όπως οι οικογένειες Στασινόπουλου, Κανελλόπουλου, Παπαλεξόπουλου και Κυριακόπουλου. Ο «κύριος Νίκος» υπήρξε επί σειρά ετών κεντρικό πρόσωπο του «ιερατείου», ακολουθώντας όμως και εκεί μια διακριτική στάση, την οποία έχει μεταλαμπαδεύσει και στους διαδόχους του.
Τα τελευταία χρόνια, πάντως και λόγω ηλικίας είχε αποσυρθεί από το προσκήνιο μέχρι σήμερα που υπέκυψε στην αναπόδραστη μοίρα, αφήνοντας πίσω του ισχυρότατο το προσωπικό του αποτύπωμα στη βιομηχανική ιστορία της χώρας.