Έφυγε ο «κύριος Νίκος» της ελληνικής βιομηχανίας
Φτωχότερος είναι από σήμερα ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας, καθώς «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών ο εμβληματικός ηγέτης της Βιοχάλκο, Νικόλαος Στασινόπουλος. Υπήρξε ένας από τους αναμορφωτές της ελληνικής βιομηχανίας, οδηγώντας τον όμιλο σε διεθνή καταξίωση μέσα από μια πορεία δεκαετιών.
Πέθανε στα 95 του ο πατριάρχης της Βιοχάλκο Νίκος Στασινόπουλος
Παρά το μέγεθος της επιχειρηματικής του ισχύος και τη στρατηγική του επιρροή, ο Νικόλαος Στασινόπουλος ξεχώρισε για το ήθος και τη σεμνότητά του. Επιλέγοντας συνειδητά να παραμείνει μακριά από τη δημόσια προβολή, υπηρέτησε το ελληνικό επιχειρείν με συνέπεια και διακριτικότητα, αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Αν αναζητήσει κανείς το όνομα του Νικολάου Στασινόπουλου στην επίσημη ιστοσελίδα της Viohalco, θα βρει μια αναφορά μόλις τριών γραμμών. Αυτή η λιτότητα δεν είναι τυχαία· αποτελεί την απόλυτη αποτύπωση της στάσης ζωής του ανθρώπου που «έφυγε» σήμερα στα 95 του χρόνια. Υπήρξε ένας ηγέτης που, αν και κρατούσε στα χέρια του τα ηνία ενός παγκόσμιου ομίλου, επέλεξε να παραμείνει «αθέατος», μακριά από την επίδειξη πλούτου και τα φώτα της δημοσιότητας.
Ανήκε στην εμβληματική γενιά των πρωτοπόρων της ελληνικής βιομηχανίας —δίπλα σε ονόματα όπως ο Αγγελόπουλος και ο Κανελλόπουλος— που παρά την τεράστια οικονομική τους επιφάνεια, ζούσαν αθόρυβα, με μια σχεδόν «αλλεργική» αντίδραση στις κοσμικές υπερβολές της εποχής μας.
Από το Στάδιο Τεγέας στην κορυφή του κόσμου
Η ιστορία της οικογένειας ξεκινά από την Αρκαδία. Το 1920, τα τρία αδέλφια Μιχάλης, Γιάννης και Ηλίας Στασινόπουλος εγκαταλείπουν το χωριό τους, το Στάδιο Τεγέας, αναζητώντας την τύχη τους στην Αθήνα. Το όραμά τους πήρε σάρκα και οστά το 1937, με τη δημιουργία του πρώτου εργοστασίου στην οδό Πειραιώς 252. Εκεί που κάποτε παράγονταν σωλήνες και οικιακά σκεύη —και αργότερα πολεμικό υλικό κατά τη διάρκεια του 1940— σήμερα η Noval Property σχεδιάζει να αναπτύξει έναν υπερσύγχρονο πόλο πολιτισμού και επιχειρηματικότητας.
Η πορεία δεν ήταν πάντα ανέφελη. Η υποτίμηση της δραχμής το 1953 έφερε την επιχείρηση σε δεινή θέση, όμως ο Μιχάλης Στασινόπουλος δεν λύγισε. Εξαγόρασε τις μετοχές των αδελφών του, μετονόμασε την εταιρεία σε Βιοχάλκο και την ίδια χρονιά εισήγαγε στον όμιλο τον γιο του, Νικόλαο.
Η εποχή της γιγάντωσης
Υπό την καθοδήγηση του Νικολάου Στασινόπουλου, η δεκαετία του ’60 υπήρξε καθοριστική. Ο όμιλος μετατράπηκε σε Holding, μια κίνηση πρωτοποριακή για τα τότε δεδομένα, εξασφαλίζοντας ευελιξία στις θυγατρικές του. Δημιουργήθηκαν κολοσσοί όπως η ΕΛΒΑΛ και η Ελληνικά Καλώδια, ενώ ξεκίνησαν στρατηγικές συνεργασίες με διεθνείς παίκτες από το Βέλγιο και τις ΗΠΑ.
Από το 1965, όταν ανέλαβε πλήρως τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Νικόλαος Στασινόπουλος μετέτρεψε τη Βιοχάλκο σε έναν διεθνή «πυλώνα». Με αλλεπάλληλες επενδύσεις σε Βουλγαρία, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, ο όμιλος άπλωσε τα δίχτυα του σε όλο τον πλανήτη.
Η μοναδική δημόσια εμφάνιση και η επόμενη μέρα
Το 2002 έμεινε στην ιστορία ως η χρονιά της μοναδικής ίσως δημόσιας τοποθέτησής του, στα εγκαίνια της μονάδας της ΣΟΒΕΛ στον Αλμυρό. Εκεί, με λόγο μεστό και προσηλωμένο στην ανάπτυξη, μίλησε για επενδύσεις που θα προστάτευαν το περιβάλλον και θα ενίσχυαν τις εξαγωγές.
Τα χρόνια που ακολούθησαν, ο όμιλος «εκτοξεύτηκε». Η μεταφορά της έδρας στο Βέλγιο, η εισαγωγή στα διεθνή χρηματιστήρια και η κυριαρχία της Cenergy Holdings (Σωληνουργεία Κορίνθου & Hellenic Cables) στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, σφράγισαν την επιτυχία του. Έργα όπως η διασύνδεση Κρήτης-Πελοποννήσου σε βάθος 1.000 μέτρων αποτελούν πλέον τεχνολογικά ορόσημα παγκόσμιας κλίμακας.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος, παρακολουθώντας περήφανα την πορεία του ομίλου, τον οποίο έχουν πλέον αναλάβει οι γιοι του, Γιάννης και Μιχάλης. Αφήνει πίσω του έναν βιομηχανικό γίγαντα με τζίρο 7 δισ. ευρώ και παρουσία σε 95 χώρες, αλλά κυρίως αφήνει το παράδειγμα ενός ηγέτη που προτίμησε τα έργα του να μιλούν πιο δυνατά από τη φωνή του.
Η ταπεινότητα
Ο «κύριος Νίκος», όπως τον αποκαλούσαν οι εργαζόμενοι και τα στελέχη του ομίλου, περιγραφόταν ως ένας ήπιων τόνων, μειλίχιος και γλυκός άνθρωπος, ο οποίος ωστόσο, όταν χρειάστηκε, έπαιρνε αστραπιαία και τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Τίποτα το κραυγαλέο δεν χαρακτήριζε ούτε την προσωπική του ζωή. Από τη μονοκατοικία του Παλαιού Ψυχικού και το γραφείο του στα βόρεια προάστια, τα εξοχικά καταλύματα στην Ερέτρια και την Πάτμο, μέχρι το γεγονός ότι σε παλιότερες εποχές κυκλοφορούσε με ένα ταπεινό αυτοκίνητο Golf…
Ήταν ένας αφανής «κώδικας» που όσοι τον συναναστρέφονταν τον γνώριζαν καλά. Όχι όμως και ένα στέλεχος του ομίλου που είχε κάποτε την ατυχή έμπνευση να εμφανιστεί στα γραφεία με μια πανάκριβη Jaguar. Τόσο απαστράπτουσα που κέντρισε το βλέμμα του Ν. Στασινόπουλου. Λίγο καιρό μετά το στέλεχος αποχωρούσε από τον όμιλο…
Η μεγάλη ανατροπή ήρθε το 1992 υπό τη βαριά απειλή της δολοφονικής δράσης της «17 Νοέμβρη», μετά την υπόθεση της Λουίζης Ριανκούρ. Αυτή ήταν η αιτία που οδήγησε αρχικά τον αδελφό του Ευάγγελο και στη συνέχεια και τον ίδιο να διαμένει για ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τουλάχιστον στην Ελβετία, αλλά και να συνοδεύεται από ευάριθμη προσωπική φρουρά, κάτι αδιανόητο για έναν άνθρωπο που κατά τον αστικό μύθο χρησιμοποιούσε ακόμη και τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο παρελθόν.
Καθοριστική υπήρξε και η συμμετοχή του στο περίφημο «ιερατείο» του ΣΕΒ, το εξωθεσμικό όργανο όπου λαμβάνονταν οι κρίσιμες αποφάσεις για την πορεία του Συνδέσμου, αλλά καθοριζόταν και το «χρίσμα» για τον εκάστοτε επόμενο πρόεδρό του. Σε αυτό συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα λεγόμενα «παλιά τζάκια» όπως οι οικογένειες Στασινόπουλου, Κανελλόπουλου, Παπαλεξόπουλου και Κυριακόπουλου. Ο «κύριος Νίκος» υπήρξε επί σειρά ετών κεντρικό πρόσωπο του «ιερατείου», ακολουθώντας όμως και εκεί μια διακριτική στάση, την οποία έχει μεταλαμπαδεύσει και στους διαδόχους του.
Τα τελευταία χρόνια, πάντως και λόγω ηλικίας είχε αποσυρθεί από το προσκήνιο μέχρι σήμερα που υπέκυψε στην αναπόδραστη μοίρα, αφήνοντας πίσω του ισχυρότατο το προσωπικό του αποτύπωμα στη βιομηχανική ιστορία της χώρας.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Έκτακτη είδηση: Ανείπωτος θρήνος στη Νέα Δημοκρατία – Πέθανε ιστορικό στέλεχος – Κανείς δεν το πιστεύει
Έφυγε από τη ζωή το πρωί της Τετάρτης, σε ηλικία 71 ετών, ο Γιώργος Λουλουδάκης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος.
Ο Γιώργος Λουλουδάκης είχε συνδέσει το όνομά του με τη Νέα Δημοκρατία για σχεδόν πέντε δεκαετίες, καθώς είχε ενταχθεί στο κόμμα από την ίδρυσή του, το 1974.
Παρέμεινε ενεργό μέλος της παράταξης επί δεκαετίες, μέχρι το 2024, όταν υπέβαλε την παραίτησή του, διαφωνώντας με τη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Νέα Δημοκρατία.
Συγκλονισμένος ο Αντώνης Σαμαράς
Ιδιαίτερα συγκινημένος εμφανίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος είχε στενή προσωπική και πολιτική σχέση με τον εκλιπόντα.
Σε μήνυμά του για τον θάνατο του Γιώργου Λουλουδάκη, ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε:
«Ο Γιώργος Λουλουδάκης υπήρξε ένας γνήσιος, αυθεντικός και ακαταπόνητος αγωνιστής της Παράταξης. Άνθρωπος ακέραιος, υπέροχος οικογενειάρχης και κάτι παραπάνω από στενός μου συνεργάτης».
Κλείνοντας τον αποχαιρετισμό του, ο πρώην πρωθυπουργός έγραψε:
«Αντίο Γιώργο! Αντίο αδελφέ».
Ποιος ήταν ο Γιώργος Λουλουδάκης
Ο Γιώργος Λουλουδάκης γεννήθηκε στη Δράμα στις 17 Ιανουαρίου 1955 και είχε καταγωγή από τη Ρούμελη Μυλοποτάμου Κρήτης.
Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και από νεαρή ηλικία ανέπτυξε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΣΟΕΕ, ενώ είχε εκλεγεί και στο Διοικητικό Συμβούλιο των φοιτητών της σχολής.
Κατά τη μακρά κομματική του διαδρομή ανέλαβε σημαντικές θέσεις στη Νέα Δημοκρατία. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος, εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, γενικός γραμματέας Τοπικής Οργάνωσης και ΝΟΔΕ, καθώς και περιφερειάρχης της Κεντρικής Περιφερειακής Οργάνωσης.
Παράλληλα, είχε ενεργό παρουσία στον συνδικαλιστικό χώρο μέσω της ΔΑΚΕ του Συλλόγου Εργαζομένων της Εθνικής Τράπεζας, ενώ είχε διατελέσει και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου «Ερυθρός Σταυρός».
Πολυετής παρουσία στη δημόσια ζωή
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής και πολιτικής του πορείας, ο Γιώργος Λουλουδάκης είχε αναλάβει επίσης θέσεις ευθύνης σε κυβερνητικά και πολιτικά γραφεία.
Είχε διατελέσει διευθυντής στο υφυπουργείο Τουρισμού, διευθυντής υφυπουργού Εξαγωγικού Εμπορίου, καθώς και διευθυντής πολιτικού γραφείου υφυπουργού Εξωτερικών.
Ο θάνατός του αφήνει ένα έντονο αποτύπωμα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, όπου υπηρέτησε επί δεκαετίες, ενώ ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο αποχαιρετισμός του Αντώνη Σαμαρά στον άνθρωπο που χαρακτήρισε όχι μόνο στενό συνεργάτη, αλλά και «αδελφό».
- Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
- Νεκρός γνωστός επιχειρηματίας από την κακοκαιρία στην Κύπρο: Το σκάφος του διαλύθηκε στα βράχια, βίντεο από τις δραματικές στιγμές στο Κάβο Γκρέκο
- ΕΚΤΑΚΤΟ – Ξεκίνησαν οι ισχυρές καταιγίδες: Πλημμύρισαν δρόμοι – Σοβαρά προβλήματα και μεγάλες ζημιές
- Χαμός με την εμφάνιση του Πάριου στην Κύπρο: «Φτάνει ρε Γιάννη, φτάνει!» – Τα βίντεο που κυκλοφόρησαν και δίχασαν
