Μια συγκινητική επιθυμία της οικογένειας του Γιώργου Μαζωνάκη φαίνεται πως συναντά σοβαρά εμπόδια, μόλις τρεις ημέρες πριν από το 40ήμερο μνημόσυνο του αγαπημένου τραγουδιστή, που έχει προγραμματιστεί για την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, στην Αγία Τριάδα της Νίκαιας.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Αρίθα, η πολυαγαπημένη σκυλίτσα του καλλιτέχνη, που υπήρξε για χρόνια αχώριστη σύντροφός του. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η οικογένεια επιθυμεί τα οστά της να μεταφερθούν από τον κήπο της κατοικίας του στη Βούλα στον οικογενειακό τάφο στη Νίκαια, ώστε να βρίσκεται συμβολικά για πάντα στο πλευρό του ανθρώπου που την αγάπησε τόσο πολύ.
Μόνο που αυτή η επιθυμία, όσο ανθρώπινη και συγκινητική κι αν είναι, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον τρόπο που αρχικά σχεδιάστηκε, καθώς προκύπτουν ζητήματα που αφορούν τόσο την εκκλησιαστική παράδοση όσο και τους κανονισμούς λειτουργίας των κοιμητηρίων.
Γιατί η Εκκλησία δεν προβλέπει την ταφή ζώων σε ανθρώπινους τάφους
Στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, η ταφή του ανθρώπου συνδέεται με συγκεκριμένο θρησκευτικό τελετουργικό, την εξόδιο ακολουθία, την προσευχή για την ανάπαυση της ψυχής και την πίστη στην Ανάσταση.
Τα ορθόδοξα κοιμητήρια αποτελούν χώρους αφιερωμένους στην ταφή των ανθρώπων, με ιδιαίτερη πνευματική και λειτουργική σημασία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η χριστιανική πίστη αρνείται την αξία των ζώων ή καταδικάζει την αγάπη που μπορεί να αισθάνεται κάποιος για το κατοικίδιό του. Αντιθέτως, ο σεβασμός προς τη δημιουργία και τα ζωντανά πλάσματα αποτελεί μέρος της χριστιανικής αντίληψης.
Ωστόσο, η Εκκλησία διακρίνει τη θρησκευτική τελετή της ανθρώπινης ταφής από τη διαχείριση των νεκρών ζώων. Δεν προβλέπεται αντίστοιχη εξόδιος ακολουθία για τα κατοικίδια ούτε η κοινή ταφή τους με ανθρώπους στα ορθόδοξα κοιμητήρια.
Πέρα από τη θρησκευτική διάσταση, υπάρχουν και συγκεκριμένοι διοικητικοί περιορισμοί. Οι οικογενειακοί τάφοι προορίζονται για ανθρώπους που έχουν δικαίωμα ταφής σε αυτούς, ενώ η νομοθεσία προβλέπει ξεχωριστές διαδικασίες για την ταφή ή την αποτέφρωση ζώων συντροφιάς.
Επομένως, η επιθυμία να τοποθετηθούν τα οστά της Αρίθα στον ίδιο τάφο με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτομάτως επιτρεπτή, ακόμη και εάν συμφωνούν όλα τα μέλη της οικογένειας.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΤΩΡΑ
«Ήταν η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου» – Ο δεσμός που δεν ξεχάστηκε ποτέ
Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είχε κρύψει ποτέ την τεράστια αδυναμία του στην Αρίθα. Η μαύρη σκυλίτσα ράτσας σνάουζερ ήταν για εκείνον κάτι πολύ περισσότερο από ένα κατοικίδιο.
«Ήταν η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου, με έμαθε να αγαπάω», είχε εξομολογηθεί ο τραγουδιστής, αποτυπώνοντας με λίγες λέξεις το ιδιαίτερο δέσιμο που είχε μαζί της.
Μετά τον θάνατό της, η Αρίθα τάφηκε στον κήπο της κατοικίας του στη Βούλα, σε έναν χώρο με ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία για τον καλλιτέχνη.
Σήμερα, η επιθυμία της οικογένειας να βρεθούν τα οστά της κοντά του αποκτά έναν βαθιά συμβολικό χαρακτήρα.
Ωστόσο, εκτός από τους περιορισμούς των κοιμητηρίων, έχει αναφερθεί και ένα πρακτικό εμπόδιο: η σφράγιση της κατοικίας στη Βούλα, που δυσχεραίνει την πρόσβαση στον χώρο όπου βρίσκεται θαμμένη η Αρίθα.
Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια οριστική απόφαση των αρμόδιων αρχών για το συγκεκριμένο αίτημα.
Τρεις ημέρες πριν από το μνημόσυνο, η ιστορία της Αρίθα υπενθυμίζει μια ιδιαίτερα τρυφερή πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη. Κι αν τελικά οι δυο τους δεν μπορέσουν να αναπαυθούν στον ίδιο τάφο, ο δεσμός τους παραμένει ένα από τα πιο συγκινητικά κεφάλαια της προσωπικής ζωής του τραγουδιστή.
