Μετά την εγχείρηση στο ισχίο της, παρουσιάστηκαν επιπλοκές και την πήγαν στην εντατική, είπε ο Πάντης Κούσης
Στην περιπέτεια υγείας της Μάγδας Τσαγγάνη και στην ανάγκη να μεταφερθεί σε κέντρο αποκατάστασης αναφέρθηκε ο Πάντης Κούσης, δηλώνοντας πως η ηθοποιός ήταν σε κώμα για περίπου 4,5 μήνες.
Το πρωί της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου, ο φίλος και συνάδελφός της μίλησε στο «Happy Day» και περιέγραψε την περιπέτεια της υγείας της, η οποία ξεκίνησε πριν από περίπου πέντε μήνες, όταν η ηθοποιός έπεσε στην Αίγινα και έσπασε το ισχίο της.
Όπως εξήγησε, η Μάγδα Τσαγγάνη μεταφέρθηκε επειγόντως στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια επέστρεψε στο σπίτι της. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα παρουσίασε επιπλοκές, με αποτέλεσμα να χρειαστεί νέα νοσηλεία. Ο ίδιος δήλωσε ότι η Μάγδα Τσαγγάνη νοσηλεύεται στο ΝΙΜΤΣ, προσθέτοντας ότι πρέπει να πάει σε κέντρο αποκατάστασης, με την Άννα Φόνσου να προσπαθεί να μεσολαβήσει για τη μεταφορά της στο Άσυλο Ανιάτων.
Δείτε το βίντεο
Όπως είπε ο ίδιος: «Η κυρία Τσαγγάνη πριν από 5 μήνες στην Αίγινα ήταν, έπεσε και έσπασε το ισχίο της την πήγαμε επειγόντως στο κρατικό Νίκαιας της έκαναν εγχείρηση κι επέστρεψε στο σπίτι της. Σε 3-4 μέρες μετά παρουσιάστηκαν κάποιες επιπλοκές με το συκώτι με διάφορα τέτοια. Από ότι άκουσα έκαναν λάθος οι γιατροί τα χάπια της πίεσης και την πήγαν στην εντατική, στο ΝΙΜΤΣ. 4,5 μήνες περίπου ήταν σε κώμα. Την ξυπνούσαν για λίγο και την νάρκωναν ξανά. Εμείς της μιλούσαμε, μας άκουγε, αλλά δεν μπορούσε να ανταποκριθεί. Της έκαναν και τραχειοστομία και τώρα άνοιξε τα μάτια, κάνει κάποιες κινήσεις με τα χέρια και χρειάζεται επειγόντως να πάει σε κέντρο αποκατάστασης. Η Άννα Φόνσου βρήκε μία λύση να την πάνε στο Άσυλο Ανιάτων. Είναι πολύ καλύτερα και αν πάει εκεί περιμένω ότι θα γίνει το θαύμα. 5,5 μήνες ήταν σε αυτή την κατάσταση και τώρα ξαναζωντάνεψε. Μιλάει, κινεί τα χέρια της και η ίδια ζητάει τώρα να πάει σε κέντρο αποκατάστασης. Τα έχει 400. Θυμάται, τώρα άρχισε να μιλάει κιόλας, θυμάται τα πάντα».
ΕΚΤΑΚΤΟ – Πέθανε ο αγαπημενος ηθοποιός
Ο Πάτρικ Στιούαρτ πέθανε την Τετάρτη στο σπίτι του στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 86 ετών.
Ο θάνατός του οφείλεται στη νόσο Αλτσχάιμερ και στην άνοια με σωμάτια Lewy, όπως ανακοίνωσε η επί χρόνια εκπρόσωπός του, Κέλι Μπους Νοβάκ.
«Έφυγε περιστοιχισμένος από τη ζεστή αγκαλιά της οικογένειας και των φίλων του, ανάμεσα σε μουσική, προσευχές, δάκρυα, γέλια και τη βαθιά συγκίνηση που μόνο εκείνος μπορούσε να εμπνεύσει μετά από μια ζωή αφοσιωμένη σε όλους μας», έγραψε η Μπους Νοβάκ. «Θα κρατάμε για πάντα στη μνήμη μας τη γαλήνη και την ηρεμία στο πρόσωπό του, μια αιώνια υπενθύμιση της ανεξίτηλης χάρης του».
Αποτίοντας φόρο τιμής, η Marvel Studios δημοσίευσε στο X: «Ο Σερ Πάτρικ χάρισε στον καθηγητή Τσαρλς Εξέιβιερ εξαιρετική χάρη, ευφυΐα και ανθρωπιά. Καθόρισε τον χαρακτήρα για ολόκληρες γενιές θαυμαστών, από το X-Men και το Logan μέχρι το Avengers: Doomsday. Ήταν ένα μοναδικό ταλέντο, ένας γενναιόδωρος συνεργάτης και ένας αληθινός τζέντλεμαν. Η σκέψη μας βρίσκεται κοντά στη σύζυγό του, Σάνι, στα παιδιά του, στους φίλους του και στους αμέτρητους θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο, τους οποίους άγγιξε μέσα από την τέχνη του».
All of us at Marvel Studios are deeply saddened by the passing of Sir Patrick Stewart. Sir Patrick brought Professor Charles Xavier to life with extraordinary grace, intelligence, and humanity, defining the character for generations of fans, from “X-Men” to “Logan” to “Avengers: Doomsday.” He was a singular talent, a generous collaborator, and a true gentleman. Our hearts go out to his wife Sunny, his children, his friends, and the countless fans around the world whose lives he touched with his art.
— Marvel Studios (@MarvelStudios) October 29, 2026
Πάτρικ Στιούαρτ: Ένας σαιξπηρικός ηθοποιός στην ποπ κουλτούρα
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Στιούαρτ μετρούσε ήδη δεκαετίες θητείας στο κλασικό θέατρο της Αγγλίας, αλλά παρέμενε άγνωστος στο αμερικανικό κοινό όταν του εμπιστεύτηκαν το τιμόνι του διαστημοπλοίου U.S.S. Enterprise στο Star Trek.
Ο παραγωγός του «Star Trek: The Next Generation», Ρόμπερτ Τζάστμαν, τον πρόσεξε τυχαία σε μια διάλεξη στο πανεπιστήμιο UCLA, όπου ο Στιούαρτ απάγγελλε Σαίξπηρ με το χαρακτηριστικό αρχοντικό του ύφος. Ο Τζάστμαν τον κάλεσε για οντισιόν, παρά τις αντιρρήσεις του δημιουργού της σειράς, Τζιν Ρόντενμπερι, ο οποίος δεν μπορούσε να φανταστεί έναν φαλακρό Βρετανό ως το κεντρικό πρόσωπο του νέου εγχειρήματος.
Μετά από μια επεισοδιακή διαδικασία επιλογής, ο Στιούαρτ κατάφερε να πείσει τον ιδιόρρυθμο Ρόντενμπερι και υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο για τον ρόλο του καπετάνιου Ζαν-Λυκ Πικάρ, βέβαιος τότε ότι η σειρά δεν θα άντεχε ούτε μία σεζόν.
«Όποιος κι αν συνάντησα τότε, μάνατζερ, σκηνοθέτες, σεναριογράφους, συναδέλφους, μου έλεγε: “Μη σε ανησυχεί το εξαετές συμβόλαιο, τυχερός θα είσαι αν βγει η πρώτη χρονιά”», θυμόταν ο Στιούαρτ το 2010. «Όλοι θεωρούσαν τρέλα την αναβίωση μιας εμβληματικής σειράς όπως το Star Trek των Ουίλιαμ Σάτνερ και Λέοναρντ Νίμοϊ. Έτσι, βασισμένος σε αυτές τις συμβουλές, υπέγραψα για έξι χρόνια».
Όταν ανακοινώθηκε η πρόσληψή του, οι Los Angeles Times τον χαρακτήρισαν «άγνωστο Βρετανό σαιξπηρικό ηθοποιό». Ο Μπρεντ Σπάινερ, που υποδυόταν το ανδροειδές Ντάτα, έφτιαξε μάλιστα μια επιγραφή έξω από το καμαρίνι του Στιούαρτ, που έγραφε με κόκκινα γράμματα: «ΠΡΟΣΟΧΗ: Άγνωστος Βρετανός Σαιξπηρικός Ηθοποιός».
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ – Πέθανε ο αγαπημενος ηθοποιός
Το «Next Generation» έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 1987, δύο μήνες μετά τα 47α γενέθλια του Στιούαρτ. Στην αρχή δυσκολεύτηκε να κερδίσει τους φανατικούς της σειράς, καθώς πολλοί θεωρούσαν το νέο καστ απλούς σφετεριστές. Ωστόσο, μετά από σκαμπανεβάσματα, η σειρά απογειώθηκε το 1990 με το φινάλε της τρίτης σεζόν, το επεισόδιο «Best of Both Worlds».
Το «Next Generation» ολοκληρώθηκε το 1994 μετά από επτά σεζόν, αποχαιρετώντας το κοινό με μια υποψηφιότητα για Βραβείο Emmy Καλύτερης Δραματικής Σειράς, ενώ ακολούθησαν τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες: Star Trek: Generations (1994), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Σάτνερ, Star Trek: First Contact (1996), Star Trek: Insurrection (1998) και Star Trek: Nemesis (2002).
Ο Στιούαρτ παραδεχόταν ότι η ταύτισή του με το Star Trek απειλούσε να περιορίσει τις επιλογές του. Γι’ αυτό, όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 του προτάθηκε ο ρόλος του καθηγητή Τσαρλς Εξέιβιερ στο X-Men (2000), ήταν αρχικά επιφυλακτικός.
Η μεταφορά των κόμικς της Marvel στη μεγάλη οθόνη αποδείχθηκε σταθμός, εγκαινιάζοντας τη σύγχρονη εποχή των ταινιών με υπερήρωες. Ο Στιούαρτ συμπρωταγωνίστησε με τον στενό του φίλο Ίαν ΜακΚέλεν, που υποδύθηκε τον Magneto, και ενσάρκωσε τον Εξέιβιερ σε ακόμα έξι ταινίες (X2: X-Men United το 2003, X-Men: The Last Stand το 2006, X-Men: Days of Future Past το 2014, Logan το 2017), πραγματοποιώντας και σύντομες εμφανίσεις στα X-Men Origins: Wolverine (2009) και The Wolverine (2013).
Η ζωή πέρα από τους υπερήρωες
Ο Στιούαρτ γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1940 στο Μίρφιλντ του Γιορκσάιρ, στην Αγγλία. Ήταν γιος του Άλφρεντ και της Γκλάντις Στιούαρτ. Ο πατέρας του εργαζόταν ως ανειδίκευτος εργάτης και ήταν βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, από τους τελευταίους στρατιώτες που απομακρύνθηκαν από τη Δουνκέρκη.
Εθισμένος στο αλκοόλ, ο Άλφρεντ ήταν βίαιος απέναντι στη σύζυγό του, όχι όμως και προς τους τρεις γιους του. Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες για να μάθει ο Στιούαρτ ότι η βίαιη συμπεριφορά του πατέρα του πιθανότατα οφειλόταν σε αδιάγνωστο σύνδρομο μετατραυματικού στρες.
Ως ο μικρότερος της οικογένειας, ο Στιούαρτ ζούσε υπό το κράτος του τρόμου στο ίδιο του το σπίτι και συχνά αναγκαζόταν να μπει ανάμεσα στις γροθιές του πατέρα του και τη μητέρα του. Μεγαλώνοντας κάτω από αυτές τις συνθήκες, ευαισθητοποιήθηκε βαθιά και στη μετέπειτα ζωή του τάχθηκε ανοιχτά στο πλευρό των βετεράνων αλλά και των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας.
«Κατάφερα να βρω το δικό μου καταφύγιο στην υποκριτική. Το θεατρικό σανίδι ήταν ασύγκριτα πιο ασφαλές μέρος για μένα σε σχέση με όσα βίωνα στο σπίτι μου προσέφερε μια έξοδο διαφυγής. Μπορούσα να είμαι κάποιος άλλος, σε έναν άλλο τόπο, σε μια άλλη εποχή», έγραφε το 2009.
Στα 15 του έπιασε δουλειά στην τοπική εφημερίδα The Dewsbury Reporter, όπου του ανέθεταν να πάρει συνεντεύξεις από πενθούσες οικογένειες όταν κάποιος έφευγε από τη ζωή στην πόλη. Η δημοσιογραφία, ωστόσο, αποδείχθηκε πως δεν ήταν το πάθος του, γι’ αυτό και αφιέρωνε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του σε θεατρικές ομάδες. Όταν ο διευθυντής του τον έβαλε τελικά να διαλέξει ανάμεσα στην υποκριτική και τη δημοσιογραφία, εκείνος παραιτήθηκε στο λεπτό.
Για να βγάζει τα προς το ζην, ο Στιούαρτ εργάστηκε ως πωλητής σε κατάστημα επίπλων. Μέχρι τα 18 του, όμως, είχε ήδη κερδίσει υποτροφία στη δραματική σχολή Bristol Old Vic. Στα 26 του έγινε μέλος του Βασιλικού Σαίξπηρικού Θιάσου, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1960 με την ομάδα αυτή, αλλά και με το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας.
Μετά από μια σειρά ρόλων σε βρετανικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, έκανε το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ στην ταινία Εξκάλιμπερ (1981) του Τζον Μπούρμαν, ενώ στη συνέχεια υποδύθηκε τον τροβαδούρο Γκέρνι Χάλεκ στο καλτ sci-fi Dune (1984) του Ντέιβιντ Λιντς.
Ο Στιούαρτ απέσπασε υποψηφιότητες για ΕΜΜΥ και Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του ως Καπετάνιος Αχάμπ στη μίνι σειρά Μόμπι Ντικ (1998), καθώς και για τον ρόλο του ως Βασιλιάς Ερρίκος Β’ στην ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα (2003).
Τη διετία 2015-2016 πρωταγωνίστησε ως στριμμένος Βρετανός παρουσιαστής talk show στη σειρά Blunt Talk του δικτύου Starz, ρόλος που του χαρίζει μια τρίτη υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Παράλληλα, δάνειζε επί σειρά ετών τη φωνή του στον χαρακτήρα του Έιβερι Μπάλοκ στην κινούμενη σειρά American Dad!.
Υποδύθηκε τον Μπόσλεϊ στο ριμέικ των Αγγέλων του Τσάρλι (2019) από την Ελίζαμπεθ Μπανκς, ενώ φέτος είχε έναν ρόλο μεταγλώττισης στην ταινία The Sheep Detectives.
Στην πρωτοχρονιάτικη λίστα τιμητικών διακρίσεων του 2001, η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ τον ονόμασε Αξιωματικό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, ενώ το 2010 χρίστηκε ιππότης. «Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα μπορούσε να μου συμβεί κάτι τέτοιο. Για την ακρίβεια, ακόμα μου φαίνεται εντελώς εξωπραγματικό», είχε δηλώσει ο ίδιος.
Ο Στιούαρτ έκανε τρεις γάμους. Παντρεύτηκε τη χορογράφο του θεάτρου Σίλα Φάλκονερ το 1966, με την οποία έμειναν μαζί έως το 1990. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ντάνιελ και τη Σοφία. Στη συνέχεια υπήρξε παντρεμένος με την παραγωγό του Star Trek, Γουέντι Νόις, από το 2000 έως το 2003, πριν παντρευτεί τη μουσικό της τζαζ Σάνι Όζελ το 2013, σε μια τελετή όπου τη λειτουργία τέλεσε ο Ίαν ΜακΚέλεν.
Με πληροφορίες από hollywoodreporter
