«Γατούλη, η γυναίκα σου επέστρεψε! Δεν της είπες ότι τώρα εδώ μένω εγώ;» — άκουσα τη φωνή της ερωμένης μόλις μπήκα στο σπίτι 😢
Όχι μόνο ένιωθε σαν να ήταν η κυρίαρχη στο σπίτι μου, αλλά προσπαθούσε και να με διώξει. Όμως η ερωμένη του άντρα μου ούτε καν φανταζόταν τι είμαι ικανή να κάνω και τι θα τους συμβεί πολύ σύντομα 😨😢
«Γατούλη, η γυναίκα σου επέστρεψε! Δεν της είπες ότι τώρα εδώ μένω εγώ; Δεν πειράζει, ίσως προς το παρόν να μείνει στο παιδικό δωμάτιο μέχρι το διαζύγιο».
Το άκουσα πριν καν προλάβω να κλείσω την πόρτα.
Το ασανσέρ ανέβαινε αργά και κοίταζα την αντανάκλασή μου στον καθρέφτη. Ναι, δεν είμαι πια κορίτσι. Αλλά δεν είμαι και εκείνη η γυναίκα που μπορείς να τη σβήσεις και να την αντικαταστήσεις με την πρώτη που θα βρεθεί. Το επαγγελματικό ταξίδι ήταν δύσκολο, ονειρευόμουν ένα ζεστό ντους και να αγκαλιάσω την κόρη μου.
Άνοιξα ήσυχα τις δύο κλειδαριές για να μην ξυπνήσω τον άντρα μου. Στο χολ επικρατούσε μισοσκόταδο. Και το πρώτο που είδα ήταν ξένα παπούτσια. Ψηλό τακούνι, έντονο χρώμα, προκλητικό σχέδιο. Η νταντά μας δεν ντύνεται έτσι.
Ακόμη προσπαθούσα να βρω μια λογική εξήγηση όταν άνοιξε η πόρτα της κρεβατοκάμαρας.
Βγήκε ήρεμα, σαν να ήταν η κυρία του σπιτιού. Φορούσε τη δική μου ρόμπα. Στα χέρια της — το δικό μου φλιτζάνι. Με κοίταξε από την κορυφή μέχρι τα νύχια και χαμογέλασε ειρωνικά.
Αν οι άντρες συνήθως διαλέγουν νεότερες και πιο εντυπωσιακές γυναίκες, ο άντρας μου φαίνεται ότι αποφάσισε να ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο. Αυτή η γυναίκα ήταν μεγαλύτερη από μένα, αισθητά πιο γεμάτη, με βαρύ μακιγιάζ και βλέμμα γεμάτο υπερβολική αυτοπεποίθηση.
Κι όμως στεκόταν μέσα στο σπίτι μου.
— Λοιπόν, γνωριστήκαμε επιτέλους, — είπε με γλυκιά φωνή. — Δεν πρόλαβε να σε προειδοποιήσει; Τώρα είμαστε μαζί. Νομίζω ότι θα είναι πιο βολικό για σένα να μείνεις στο παιδικό δωμάτιο. Προσωρινά φυσικά. Μέχρι το διαζύγιο.
Εκείνη τη στιγμή κάτι έκανε κλικ μέσα μου.
Όχι πόνος, όχι δάκρυα, αλλά παγωνιά.
Πέρασα δίπλα της και πήγα στην κουζίνα όπου είδα τον άντρα μου. Στεκόταν χλωμός σαν τον τοίχο. Καμία δικαιολογία, καμία λέξη. Μόνο σύγχυση.
Εκείνη συνέχιζε να μιλά. Για το ότι ένας άντρας κουράζεται από μια «γερασμένη σύζυγο». Για μια νέα ζωή. Για το ότι ήρθε η ώρα να παραχωρήσω τη θέση μου.
Νόμιζε ότι τώρα θα ντρεπόμουν. Δεν μπορούσε καν να φανταστεί τι είμαι ικανή να κάνω.
Έβγαλα το τηλέφωνό μου. Και μετά συνέβη κάτι που τους άφησε και τους δύο σοκαρισμένους 😨😱 Τη συνέχεια την είπα στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Προτεινόμενο Άρθρο
Έκτακτο για την Έλενα Παπαρίζου
— Αλό. Καλημέρα. Στο διαμέρισμά μου βρίσκεται ένας άγνωστος άνθρωπος. Παράνομη είσοδος. Η διεύθυνση είναι η εξής.
Ο άντρας μου σήκωσε απότομα το κεφάλι.
— Τι κάνεις;
— Αυτό που έπρεπε να είχα κάνει εδώ και πολύ καιρό.
Ενώ η ερωμένη περπατούσε νευρικά μέσα στην κουζίνα, οι αστυνομικοί έφτασαν πιο γρήγορα απ’ όσο πρόλαβε να σκεφτεί μια δικαιολογία. Έδειξα ήρεμα τα έγγραφα του διαμερίσματος. Το διαμέρισμα το είχα αγοράσει εγώ πριν από τον γάμο. Όλα είναι στο όνομά μου.
Ο αξιωματικός της ζήτησε επίσημα να εγκαταλείψει τον χώρο.
Ξαφνικά άλλαξε. Η φωνή της έτρεμε. Η αυτοπεποίθηση εξαφανίστηκε. Τα τακούνια της δεν χτυπούσαν πια τόσο περήφανα.
Ο άντρας μου προσπάθησε να επέμβει, αλλά ο αξιωματικός του υπενθύμισε ψυχρά ότι ξένα άτομα δεν έχουν δικαίωμα να βρίσκονται εδώ χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.
Όταν η πόρτα έκλεισε πίσω της, κοίταξα τον άντρα μου.
Στεκόταν στο κέντρο της κουζίνας, χαμένος και θυμωμένος ταυτόχρονα.
— Αν θέλεις, μπορείς προς το παρόν να μείνεις στο παιδικό δωμάτιο, — είπα ήρεμα. — Αλλά να θυμάσαι ένα πράγμα. Θα φροντίσω να τα χάσεις όλα.
Χαμογέλασε ειρωνικά.
— Μιλάς σοβαρά;
— Απόλυτα. Με αντάλλαξες με μια γυναίκα που θα μπορούσε να είναι η νταντά σου. Αν ήταν νεότερη και πιο όμορφη, ίσως να σκεφτόμουν ότι το πρόβλημα είναι σε μένα. Αλλά τώρα βλέπω ότι το πρόβλημα είναι μόνο το γούστο σου.
Για πρώτη φορά εκείνο το πρωί δεν βρήκε τι να απαντήσει.
