Ο εγγονός έσπρωξε τη γιαγιά στη λίμνη, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν ήξερε να κολυμπά και φοβόταν το νερό, απλώς για πλάκα: οι συγγενείς στέκονταν δίπλα, γελούσαν, αλλά κανείς τους δεν μπορούσε καν να φανταστεί τι θα έκανε αυτή η γυναίκα μόλις έβγαινε από το νερό 😢😱
Ο εγγονός στεκόταν στην άκρη της αποβάθρας και χαμογελούσε σαν να επρόκειτο να κάνει κάτι αθώο.
— Γιαγιά, θυμάσαι που έλεγες ότι δεν ξέρεις να κολυμπάς και πάντα ονειρευόσουν να μάθεις;
Εκείνη ίσιωσε νευρικά το μαντήλι της και κοίταξε το νερό. Η λίμνη φαινόταν σκοτεινή και παγωμένη.
— Ναι, το έλεγα. Αλλά φοβάμαι το νερό. Πολύ φοβάμαι. Μην κάνεις τέτοια αστεία.
— Σταμάτα να δραματοποιείς, — γέλασε ο δεκαεννιάχρονος εγγονός. — Το φαντάζεσαι μόνος σου.
Έκανε ένα βήμα πίσω, αλλά εκείνος ήταν πιο γρήγορος. Ένα ελαφρύ σπρώξιμο στην πλάτη — και το σώμα της έχασε την ισορροπία. Έπεσε στο νερό, χτύπησε στην επιφάνεια και για μια στιγμή χάθηκε κάτω από αυτήν.
Όταν ξαναβγήκε στην επιφάνεια, στα μάτια της υπήρχε πραγματικός φόβος.
— Βοήθεια… δεν μπορώ… — η φωνή της έσπασε.
Προσπαθούσε να πιαστεί από τις σανίδες της αποβάθρας, αλλά τα χέρια της γλιστρούσαν στο βρεγμένο ξύλο. Τα ρούχα την τραβούσαν προς τα κάτω, η αναπνοή της κοβόταν. Πάλευε, κατάπινε νερό και ξαναβυθιζόταν.
Στην αποβάθρα γελούσαν.
— Τράβα βίντεο, τράβα, είναι επικό, — είπε η νύφη κρατώντας το κινητό μπροστά της.
— Γιαγιά, είσαι ηθοποιός της χρονιάς, — φώναξε ο δεύτερος εγγονός.
Ο ίδιος της ο γιος στεκόταν λίγο πιο πέρα με ένα στραβό χαμόγελο.
— Απλώς μας φοβίζει, θέλει προσοχή, — είπε ήρεμα, σαν να μιλούσε για τον καιρό.
Βυθίστηκε ξανά και για μια στιγμή απλώθηκε σιωπή. Όταν όμως ξαναβγήκε βήχοντας, τα γέλια συνεχίστηκαν.
— Φτάνει το τσίρκο, βγες επιτέλους, — είπε εκνευρισμένη η νύφη.
Κανείς δεν της έδωσε το χέρι.
Κάποια στιγμή κατάφερε να φτάσει στην άκρη της αποβάθρας, στηρίχτηκε στους αγκώνες και με δυσκολία βγήκε έξω. Ξάπλωσε πάνω στις σανίδες, αναπνέοντας βαριά, το νερό έσταζε από τα μαλλιά της, τα χείλη της έτρεμαν.
Τα γέλια σιγά-σιγά έσβησαν.
Σηκώθηκε αργά. Τους κοίταξε για πολλή ώρα, χωρίς φωνές, χωρίς υστερία. Μόνο ένα βλέμμα χωρίς δάκρυα και χωρίς ικεσία.
Και τότε έκανε κάτι που τους άφησε άφωνους. 😲😱 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Το νερό έσταζε από πάνω της, το φόρεμα είχε κολλήσει στο σώμα της, τα χέρια της έτρεμαν όχι από το κρύο, αλλά από την ταπείνωση.
Ο εγγονός χαμογελούσε ακόμα, αν και όχι τόσο σίγουρα.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ: Ανθρώπινα οστά βρέθηκαν σε κάδο απορριμμάτων
— Γιαγιά, έλα τώρα, ήταν απλώς ένα αστείο…
Δεν απάντησε. Έβγαλε αργά το τηλέφωνο από την τσάντα της. Τα δάχτυλά της ήταν βρεγμένα, αλλά το κρατούσε σφιχτά.
— Παρακαλώ. Αστυνομία; Θέλω να καταγγείλω απόπειρα δολοφονίας. Έχω αποδείξεις. Το βίντεο αρκεί.
Τα πρόσωπα άλλαξαν αμέσως.
— Τι κάνεις; — ψιθύρισε η νύφη, χλωμιάζοντας.
— Αυτό που έπρεπε να είχα κάνει εδώ και καιρό, — είπε ήρεμα η γυναίκα.
Η νύφη τινάχτηκε και προσπάθησε να διαγράψει το βίντεο από το κινητό της.
— Θα τα διαγράψουμε όλα και θα τελειώσει εδώ, μαμά, μην κάνεις σκηνή, — παρενέβη ο γιος.
Αλλά η ηλικιωμένη γυναίκα ήταν πιο γρήγορη. Άρπαξε το κινητό από τα χέρια της νύφης τόσο απότομα που εκείνη δεν πρόλαβε καν να αντιδράσει.
— Μην τολμήσεις, — είπε χαμηλόφωνα.
Για πρώτη φορά ο εγγονός σταμάτησε να χαμογελά.
— Γιαγιά, δεν το εννοείς…
— Ο κακομαθημένος σου γιος θα τιμωρηθεί, — τον διέκοψε, κοιτάζοντας τη νύφη. — Και εσύ θα μετανιώσεις που μεγάλωσες έναν τέτοιο άνθρωπο. Αν και στην πραγματικότητα απλώς έγινε σαν εσένα.
Ο γιος έκανε ένα βήμα μπροστά.
— Μαμά, το παρακάνεις. Είμαστε οικογένεια.
— Η οικογένεια δεν σπρώχνει στο νερό κάποιον που φοβάται και δεν ξέρει να κολυμπά, — απάντησε εκείνη.
Ίσιωσε το σώμα της, σαν το νερό να είχε ξεπλύνει όχι μόνο τη βρωμιά, αλλά και τον φόβο.
— Αύριο κιόλας αδειάστε το διαμέρισμά μου. Δεν θα σας συντηρώ άλλο. Δεν με νοιάζει που δεν έχετε χρήματα. Είστε ενήλικες. Μάθετε να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας.
Κανείς δεν γελούσε πια.
— Θα το μετανιώσετε πικρά για τη στάση σας απέναντί μου, — είπε ήρεμα.
Στο βάθος ακούγονταν ήδη οι σειρήνες.
