Το τραγικό και μυστηριώδες τέλος του ηθοποιού Βάσου Ανδριανού
Συμπληρώνονται 26 χρόνια από την ημέρα που ο ηθοποιός Βάσος Ανδριανός έφυγε από τη ζωή με τρόπο τραγικό και, για πολλούς, μυστηριώδη.
Ανακαλύψτε και άλλα
Προϊόντα περιποίησης γυναίκας
Είδη μόδας celebrities
Προσωπική προπόνηση
Αστρονομία ειδήσεις
Υπηρεσίες υγείας και ιατρικής
Ειδήσεις διάστημα
Ειδήσεις σε πραγματικό χρόνο
Επικαιρότητα ειδήσεων
Εφαρμογή αστείων
Βιβλία για σύνταξη
andrianos.jpg
Ο Βάσος Ανδριανός
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν δεδομένο πως η ζωή των καλλιτεχνών είναι το ίδιο λαμπερή τόσο μπροστά όσο και πίσω από τα φώτα. Παλαιότερα αυτό ήταν περίπου δεδομένο. Οι προσωπικές ιστορίες των λαμπερών ανθρώπων του θεάματος δεν ήταν και τόσο γνωστές και ο κόσμος είχε για αυτούς με εικόνα διαφορετική από την πραγματική. Όσο τα χρόνια περνούσαν και η φύση της ενημέρωσης άλλαζε, όλες αυτές οι προσωπικότητες «κατέβηκαν» στο επίπεδο των… κοινών θνητών. Οι πραγματικές ζωές τους αποκαλύφθηκαν και όλοι είδαν πως πίσω από τα φώτα και τα λαμπερά κοστούμια πολλές φορές κρύβονται προσωπικά δράματα και άνθρωποι που αναγκάζονται να διασκεδάζουν τους άλλους όταν οι ίδιοι ζουν μέσα σε ένα δράμα.
Πολλά τα παραδείγματα. Ακόμα περισσότερες οι τραγικές ιστορίες. Ο ηθοποιός Βάσος Ανδριανός ήταν μια από αυτές τις περιπτώσεις. Λατρεύτηκε ως Αλέξης στη θρυλική σειρά «Μεθοριακός σταθμός» της ΥΕΝΕΔ, έκανε τεράστια επιτυχία, όλοι τον ζητούσαν για συνεντεύξεις. Κάποια στιγμή, ωστόσο, τα φώτα έσβησαν και ήρθαν τα προβλήματα. Τελικά, μια ημέρα σαν σήμερα, ήρθε και το τέλος. Άδοξο και θλιβερό.
Ανακαλύψτε και άλλα
Υπηρεσίες αναζήτησης εργασίας
Σεμινάρια διαχείρισης κρίσεων
Συνδρομητική υπηρεσία ειδήσεων
Ταξίδια στο εξωτερικό
Κουίζ επικαιρότητας
Προϊόντα περιποίησης γυναίκας
Οικονομικά νέα
Ελληνικά νέα
Βιβλία για σύνταξη
Αστεία ανέκδοτα
601811184 1396019528865954 2715816568734326487 n
Ο «γεωπόνος Αλέξης» του «Μεθοριακού σταθμού» της ΥΕΝΕΔ
Στις 7 Ιουνίου 1943, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, γεννήθηκε ο Βασίλης Παπαδόπουλους. Από μικρός είχε το μικρόβιο του ηθοποιού. Ήταν συμμαθητής του σκηνοθέτη Μεγακλή Βιντιάδη και σύμφωνα με ανθρώπους που τους ήξεραν οι δυο τους έκανα πολλά όνειρα για το μέλλον τους. Όλα τα όνειρα ήταν λαμπερά και είχαν να κάνουν με τον κόσμο του θεάματος. Ο Βασίλης, άλλωστε, ήταν και υπεύθυνος του θεατρικού τμήματος του σχολείου που πήγαινε.
Δυστυχώς, ωστόσο, η προσγείωση στην πραγματικότητα ήταν απότομη. Με την άνοδο στην εξουσία του Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ η Αίγυπτος μπήκε σε μια σκοτεινή περίοδο που δεν άφησε ανεπηρέαστες τις κοινότητες (ανάμεσά τους, βέβαια, και η ελληνική) που ζούσαν εκεί. Ο Νάσερ κυβερνούσε με αυταρχισμό. Σχεδόν δικτατορικά έχοντας στο πλευρό του τον στρατό. Η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν χαρακτηριστικό της διακυβέρνησης Νάσερ και κάπως έτσι πολλοί ήταν οι νέοι άνθρωποι που αποφάσισαν να φύγουν από την Αίγυπτο αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Βασίλης Παπαδόπουλος ο οποίος έφτασε στην Αθήνα με σκοπό να κυνηγήσει το μεγάλο του όνειρο: Να γίνει ηθοποιός. Λίγο πριν φύγει από την Αίγυπτο, λέγεται πως μια καθηγήτρια του που τον αγαπούσε πολύ του είχε πει: «Το ταλέντο σου είναι μεγάλο. Θα δώσεις πάρα πολλά στο θέατρο. Όμως, δε θα πάρεις ποτέ τίποτα από αυτό».


Σε ηλικία 18 ετών μπαίνει στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου αλλάζει το ονοματεπώνυμό του σε Βάσος Ανδριανός και αμέσως ξεχωρίζει για το ταλέντο του. Το ντεμπούτο του στο θέατρο γίνεται το 1967 με την κωμωδία «Άνοιξη και Φθινόπωρο» ενώ λίγο καιρό αργότερα κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία «Θύελλα στο σπίτι των ανέμων» με τον Άγγελο Αντωνόπουλο και τη Βίκυ Βανίτα. Αμέσως ξεχωρίζει και οι προτάσεις πολλαπλασιάζονται. «Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσας», «Ο αστερισμός της παρθένου», «Τι 30, τι 40, τι 50» είναι μερικές από τις ταινίες που παίζει. Παράλληλα πολλές είναι οι εμφανίσεις του και στο θέατρο.