Αιγάλεω: Αυτοπυρπολήθηκε 95χρονη έξω από κατάστημα
Η ηλικιωμένη γυναίκα νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Αττικό νοσοκομείο
Αντιμέτωποι με ένα απίστευτο περιστατικό βρέθηκαν κάτοικοι στο Αιγάλεω σήμερα Τετάρτη 14.01.2026, όταν το πρωί μία ηλικιωμένη γυναίκα αυτοπυρπολήθηκε έξω από κατάστημα της περιοχής.
Η γυναίκα περιλούστηκε με εύφλεκτο υγρό και αυτοπυρπολήθηκε λίγο μετά τις 11, έξω από κατάστημα στη συμβολή των οδών Παπαναστασίου και Αρτάκης στο Αιγάλεω.
Οι γείτονες σοκαρισμένοι προσπάθησαν να την βοηθήσουν και κάλεσαν τις Αρχές. Στο σημείο έφτασε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που μετέφερε την 95χρονη στο νοσοκομείο Αττικό όπου και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Τα αίτια και οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.
Δυστυχώς είναι αλήθεια έσβησε ο αγαπημένος Τραγουδιστής
Ο Kasapi βρισκόταν στο αποκορύφωμα της καλλιτεχνικής του καριέρας το τελευταίο διάστημα, ενώ είχε αποκτήσει και έναν γιο
Θλίψη στην Αλβανία, μετά την είδηση θανάτου του γνωστού τραγουδιστή Shpat Kasapi, ο οποίος πέθανε την Τετάρτη (26.11.2025) από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 40 ετών, σύμφωνα με αναφορές των αλβανικών μέσων ενημέρωσης.
Ο Αλβανός τραγουδιστής, σύμφωνα με πληροφορίες, βρισκόταν σε συναυλία στη Μπολόνια της Ιταλίας όταν αισθάνθηκε αδιαθεσία και αργότερα ξεψύχησε αφού όπως διαπιστώθηκε υπέστη καρδιακή προσβολή. Ο καλλιτέχνης από το Ντίμπρα της Αλβανίας, ο οποίος για περισσότερο από δύο δεκαετίες ήταν ένα από τα πιο αγαπητά ονόματα της αλβανικής σκηνής, κατέληξε παρόλο που δεν υπάρχουν αναφορές ότι είχε προβλήματα υγείας.
Ο Shpat Kasapi, γεννημένος την 1η Μαΐου 1985 στο Τέτοβο, μεγάλωσε σε μια οικογένεια με καταγωγή από το Ντίμπρα και μουσική παράδοση. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, έγινε μέλος της αλβανικής μουσικής σκηνής, κερδίζοντας μεγάλη δημοτικότητα με το μοντέρνο στυλ και τις ενεργητικές του εμφανίσεις.
Τραγούδια όπως «A më do?», «Valle Kosovare», «Dashni pa limit» και «Aroma e saj» έγιναν επιτυχίες που τον έκαναν γνωστό σε όλη την Αλβανία.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Kasapi συμμετείχε σε σημαντικά φεστιβάλ και δημιούργησε συνεργασίες που άφησαν το στίγμα τους στο κοινό. Συνέχισε να είναι ενεργός και παρών στη μουσική, διατηρώντας τη δημοτικότητά του ακόμη και τα τελευταία χρόνια.
Ο Kasapi βρισκόταν στο αποκορύφωμα της καλλιτεχνικής του καριέρας το τελευταίο διάστημα. Το μουσικό βίντεο του τελευταίου του single, N’dahem Sot, έχει περίπου 900.000 προβολές στο YouTube μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης, ενώ ο ίδιος έχει σχεδόν 340.000 ακροατές το μήνα στο προφίλ του στο Spotify.
«Ο ξαφνικός θάνατός του άφησε ένα τεράστιο κενό στην οικογένεια, τους φίλους και όλους όσους εκτιμούσαν την τέχνη του», έγραψε ο Mexhiti σε μια μεταφρασμένη ανάρτηση στο Facebook. «Ο Shpat άφησε πίσω του μια πολύτιμη καλλιτεχνική κληρονομιά και αναμνήσεις που θα παραμείνουν για πάντα στις καρδιές του κοινού. Η μουσική του είναι μια αξία που δεν ξεθωριάζει. Σε αυτή τη δύσκολη μέρα, εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια Kasapi, στους συγγενείς και σε ολόκληρη την καλλιτεχνική κοινότητα. Είθε η μνήμη του να είναι αιώνια και να αναπαυθεί εν ειρήνη».
Τι κάνει η ψυχή τις πρώτες δύο μέρες μετά τον θάνατο;
Λέγεται ότι τις δύο πρώτες μέρες μετά το θάνατο του ατόμου η ψυχή είναι ελεύθερη και μπορεί να επισκεφθεί τόπους που πάντα ήθελε ο άνθρωπος εν ζωή.
Δείτε το βίντεο παρακάτω που τα εξηγεί όλα:
Οι ψυχές ζουν και μας βλέπουν…
Σε ένα νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας και η ψυχή του ήταν γεμάτη στοργή. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ.Να σας θυμίσουμε μια ανατριχιαστική ιστορία!Γύρισε από τους νεκρούς… Δύο μήνες μετά την ταφή του
Η κόρη του, είχε παντρευτεί πρόσφατα μ’ ένα παληκάρι. Έφτασε,ο καιρός να φέρει στον κόσμο το πρώτο παιδάκι της. Κατά τον τοκετό όμως, πέθανε! Πήγε Μάρτυρας να συναντήσει τον Πλάστη της, αφήνοντας πολύ πόνο πίσω της.
Προτεινόμενο Άρθρο
Είδηση τελευταίας στιγμής από τους αγρότες – είπαν το ναι
Ο ιερέας πατέρας της πόνεσε κι αυτός πολύ στο χωρισμό, αλλά με ακλόνητη Πίστη στο Θεό πρόσφερε δοξολογία στο άγιο όνομά Του. Την αγάπη του δε, για την θυγατέρα του εξέφραζε με θερμές προσευχές για την ψυχή της και με κρυφές ελεημοσύνες.
Ο ιερέας είχε έναν αδελφό καπετάνιο που, απόμαχος πια της θάλασσας, είχε γίνει στεριανός για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Είχε δημιουργήσει περιουσία κι απολάμβανε πλέον τους κόπους του. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν άπιστος, παρ’ όλο που είχε καλή καρδιά. Τα βραδάκια, όταν μαζεύονταν στο φιλόξενο σπίτι του παπά μαζί με μερικούς φίλους, κάποιους αγαθούς νησιώτες που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στην εκκλησία, έπιναν το ζεστό τους φασκόμηλο και κουβέντιαζαν. Ο καπετάνιος ένα βράδυ ειρωνεύτηκε τον ιερέα και του είπε:
– Σιγά καημένε παπά, μην υπάρχει άλλη ζωή και σε βλέπει η κόρη σου τι λέμε και τι κάνουμε!
Ο ιερέας με πραότητα προσπάθησε να τον βοηθήσει ν’ αποβάλει την απιστία, γιατί ήξερε πως κατά βάθος υπέφερε η ψυχή του μέσα στη θανατερή παγωνιά της. Εκείνος όμως δε φάνηκε να επηρεάζεται.
Ένα βράδυ, λοιπόν, ο ιερέας βλέπει τη θυγατέρα του στον ύπνο του. Ήταν ολόφωτη. Λευκοντυμένη, χαρούμενη, και του λέει: “Πατέρα, σ’ ευχαριστώ για όλα. Για την αγάπη σου, τις προσευχές σου, και τις ελεημοσύνες που κάνεις για την ψυχή μου. Πες, σε παρακαλώ, και στον θείο μου (τον καπετάνιο) ότι τον ευχαριστώ για το ψάρι που μούστειλε!”.
Αυτά είπε κι ενώ χαμογελούσε αγγελικά, τόνειρο έσβησε…
Ο ιερέας , όταν σηκώθηκε το πρωί, αισθανόταν μεγάλη χαρά και συγκίνηση.
Το βράδυ διηγήθηκε τόνειρο στη συντροφιά. Όλοι συγκινήθηκαν, μόνο ο καπετάνιος κοιτούσε δύσπιστα τον αδελφό του. Όταν όμως του είπε ότι η ανιψιά του τον ευχαριστεί για το ψάρι που της έστειλε, κι ότι δεν μπορεί να εξηγήσει αυτά τα λόγια της, ο καπετάνιος τινάχθηκε όρθιος. Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα και τα χέρια του άρχισαν να τρέμουν. Απ’ το στόμα του βγήκε η κρυφή Πίστη της καρδιάς του:
– “Θεέ μου!”, ψιθύρισε και μια κοίταζε τον ένα και μια τον άλλον σαστισμένος.
Όλοι τον ρώτησαν τι συνέβαινε. Γιατί τόση ταραχή, γιατί τόση συγκίνηση; Εκείνος, όταν συνήλθε κάπως, ξανακάθησε στην καρέκλα του και χωρίς να εμποδίζει τα δάκρυά του να τρέχουν στο ηλιοψημένο πρόσωπό του, τους είπε με ταπεινή φωνή:
– “Ναι, είναι αλήθεια, ζουν οι ψυχές και μας βλέπουν! Ανήμερα στην κηδεία της ετοιμαζόμουν να κατέβω στην εκκλησία, όπου θα την διαβάζατε. Είχα πολύ πόνο μέσα μου. Το ξέρεις, παπά, πόσο αγαπούσα αυτή τη θυγατέρα σου. Ήταν πάντα άγγελος…
Εκείνη τη στιγμή έφθασε ένας φίλος μου ψαράς κάτω απ’ τον πέρα γιαλό. Τούχα πει πως, όταν έπιανε καλό ψάρι να μου τόφερνε κι εγώ θα το πλήρωνα όσο-όσο.
Εκείνη όμως τη στιγμή με νευρίασε η παρουσία του, καθώς κρατούσε το ροφό κρεμασμένο στο πλάι του. Του είπα λοιπόν απότομα:
– Δε θέλω ψάρια σήμερα, δεν θέλω τίποτε. Σήμερα κηδεύω την ανηψιά μου!
Ο άνθρωπος όταν τάκουσε πάγωσε και με κοίταζε αμίλητος. Τον λυπήθηκα και του είπα:
– Όμως, να, στο πληρώνω και συ δώστο σε κανένα φτωχό για την ψυχή της!
Εκείνος πήρε τα χρήματα, με συλλυπήθηκε κι έφυγε γρήγορα. Το περιστατικό αυτό δεν τόπα σε κανέναν και το είχα ξεχάσει. Αλλά η ψυχούλα της δεν το ξέχασε και μούστειλε τις ευχαριστίες της”, είπε και σκούπισε με την ανάστροφη του χεριού του τα δάκρυά του. Μετά χαμογέλασε γλυκά, μα τόσο γλυκά! Μέσα σ’ αυτό το χαριτωμένο χαμόγελο ο ιερέας διέκρινε το γλυκοχάραμα της αναγεννημένης Πίστεώς του. Η νύχτα της απιστίας έφυγε…
– “Δοξασμένο τόνομά Σου Πολυέλεε Κύριε”, ψιθύρισε ο ιερέας κα τον αγκάλιασε με το βλέμμα του…
