Όπως είπε, μόλις σταμάτησε την απεργία πείνας, ξεκίνησε «ένας άλλος αγώνας», με τις διαδικασίες για την εκταφή του παιδιού του να παραμένουν ανοιχτές και τον…
Όπως είπε, μόλις σταμάτησε την απεργία πείνας, ξεκίνησε «ένας άλλος αγώνας», με τις διαδικασίες για την εκταφή του παιδιού του να παραμένουν ανοιχτές και τον ίδιο να περιμένει ημερομηνία από τον εισαγγελέα.
Η περιγραφή του για το βράδυ του δυστυχήματος, την αγωνία και τις σκηνές που αντίκρισε στη Λάρισα, παραμένει συγκλονιστική: οι σακούλες, τα ασθενοφόρα, τα ουρλιαχτά των γονιών, αλλά και η αίσθηση ότι από την πρώτη στιγμή «τους έλεγαν ψέματα».
Μιλώντας για εκείνο το βράδυ, είπε: «Μόλις έφτασα στο σταθμό είδα πολύ κόσμο να αγκαλιάζεται και να κλαίει. Ρωτάω έναν οδηγό ταξί τι έγινε, μου λέει “Δεν το ‘μαθες; Είχες κάποιον δικό σου μέσα;”. Μόλις του είπα ότι είχα το παιδί μου, κατέβασε το κεφάλι και μου είπε πως εύχεται να είναι καλά. Δεν μας άφησαν να κατέβουμε στο σημείο, πήγαμε στο νοσοκομείο και έβγαζαν σακούλες μαύρες. Έλεγα στους διασώστες “Σας παρακαλώ, ανοίξτε τη σακούλα να δω το παιδί μου”. Ουρλιάζαμε όλοι. Ήταν τότε εκεί ο κ. Πλεύρης, έριξε κάποια δάκρυα και έλεγε ότι θα είναι μαζί μας. Για κάποιο λόγο δεν τον πιστέψαμε».
Ο Πάνος Ρούτσι για την υπνοθεραπεία και την ανάγκη να ακούσει τον γιο του
Η κριτική που δέχτηκε τον τελευταίο καιρό είχε δύο βασικά σημεία: την επίσκεψή του σε υπνοθεραπεύτρια και μια εμφάνιση στο κέντρο όπου εμφανίζεται η Άντζελα Δημητρίου και ο Λευτέρης Πανταζής. Για την υπνοθεραπεία, ήταν ξεκάθαρος: «Ήθελα να μάθω με οποιονδήποτε τρόπο αν υπάρχει περίπτωση να ακούσω έστω για μία τελευταία φορά τη φωνή του παιδιού μου, έστω και στα ψέματα να μου πει ότι είναι καλά εκεί που είναι, το είχα ανάγκη».
Προτεινόμενο Άρθρο
ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ, ΔΕΝ ΤΟ ΧΩΡΑ Ο ΝΟΥΣ… ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟYΣΤΗΚΕ ΜΕ ΦΟΡΤΗΓΟ – 7 ΝΕΚPOΙ ΚΑΙ 11 ΤΡΑYΜΑΤΙΕΣ
Σε όσους σχολίασαν την έξοδό του στα μπουζούκια, απάντησε: «Άνθρωπος είμαι κι εγώ, δεν έχω την ανάγκη να ξεσπάσω κάπου; Δεν μπορώ να πάω με έναν φίλο μου να πιω ένα ποτό, να ξεχάσω τον πόνο μου έστω για μία στιγμή;».
Πάνος Ρούτσι: «Γενική απεργία 27 με 28 Φλεβάρη, να τελειώνουμε με αυτή την κυβέρνηση»
Επιτακτικό κάλεσμα απηύθυνε ο Πάνος Ρούτσι, ένας από τους συγγενείς των θυμάτων τοπυ εγκλήματος στα Τέμπη, για απεργιακή κλιμάκωση ενάντια στην κυβέρνηση.
Eπιτακτικό κάλεσμα απηύθυνε ο Πάνος Ρούτσι, ένας από τους συγγενείς των θυμάτων τοπυ εγκλήματος στα Τέμπη, για απεργιακή κλιμάκωση ενάντια στην κυβέρνηση, μιλώντας στη συναυλία αλληλεγγύης για την Πύλο που διοργάνωσε το ΚΕΕΡΦΑ.
Η συναυλία της ΚΕΕΡΦΑ στο Γκάζι την Παρασκευή έβαλε στο «κάδρο» την αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης, ενώ έστειλε και μήνυμα αλληλεγγύης στην εξεγερμένη με Γενική Απεργία Μινεάπολις ως απάντηση στη δολοφονία πολιτών από την ICE.
Ο Πάνος Ρούτσι έκανε μια συγκλονιστική παρέμβαση για το πώς ο ρατσισμός και οι ιδιωτικοποιήσεις οδηγούν σε θανάτους συμπολιτών μας. Αυτό, που προκάλεσε αίσθηση ωστόσο ήταν η κατάληξη της ομιλίας του, όταν ζήτησε από τα συνδικάτα να προχωρήσουν σε 48ωρη Γενική Απεργία, στις 27 και 28 Φλεβάρη.
Οι ημέρες εκείνες σηματοδοτούν τα 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΚΕΝΩΘΗΚΕ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
Πάνος Ρούτσι: «Να τελειώνουμε με τις δολοφονίες και την κυβέρνηση»
Η παρέμβαση του Πάνου Ρούτσι στη συναυλία: «Σήμερα δε βρισκόμαστε εδώ για μια εκδήλωση.
Βρισκόμαστε εδώ για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο.
Για να μη δεχτούμε ότι 600 άνθρωποι πνίγηκαν στην Πύλο και αυτό να περάσει σαν μια είδηση τριών λεπτών.
Όπως δε δεχτήκαμε και 57 νεκρούς στα Τέμπη να βαφτίζονται ανθρώπινο λάθος. 600 ζωές στην Πύλο, 57 ζωές στα Τέμπη. Όχι αριθμοί. Άνθρωποι. Και στις δύο περιπτώσεις, το ίδιο κράτος, οι ίδιες πολιτικές, η ίδια λογική, το κόστος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Στην Πύλο, η Ευρώπη–φρούριο. Στα Τέμπη, η ιδιωτικοποίηση, η εγκατάλειψη, το «πάμε κι όπου βγει».
Και μετά; Σιωπή. Συγκάλυψη. Ευθύνες που χάνονται. Ζητάμε δικαιοσύνη για τους νεκρούς της Πύλου. Όχι συγκάλυψη. Όχι ψέματα. Όχι άλλο «δεν ξέραμε». Ζητάμε δικαιοσύνη για τον Μοχάμεντ Καμράν. Για κάθε εργάτη, μετανάστη ή ντόπιο, που η ζωή του θεωρείται φθηνή.
Και ζητάμε δικαιοσύνη για τα Τέμπη. Γιατί τα Τέμπη δεν ήταν ατύχημα. Ήταν έγκλημα. Λέμε καθαρά: Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου. Στη φυλακή οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Καμία συγκάλυψη για τα εγκλήματα στα Τέμπη.
Γιατί το ίδιο σύστημα που πνίγει πρόσφυγες στη θάλασσα, είναι αυτό που αφήνει τρένα χωρίς ασφάλεια, χώρους δουλειάς χωρίς προστασία, εργάτες χωρίς δικαιώματα.
Ο ρατσισμός και η διάλυση των δημόσιων αγαθών είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μας θέλουν φοβισμένους, χωρισμένους, σιωπηλούς. Γι’ αυτό η παρουσία των συνδικάτων εδώ είναι κρίσιμη. Γιατί η εργατική τάξη ή θα είναι ενωμένη ή θα συνεχίσει να μετράει νεκρούς. Η αλληλεγγύη δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι στάση ζωής και αγώνα. Σήμερα λέμε: Δεν ξεχνάμε την Πύλο. Δεν ξεχνάμε τα Τέμπη. Δεν ξεχνάμε κανέναν.
Μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη. Μέχρι να σταματήσουν να θυσιάζουν ζωές. Μέχρι να μπορούμε να ζούμε και να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια. Για τους 600 της Πύλου. Για τους 57 των Τεμπών. Για όλους μας.
Έχει προγραμματιστεί για τις 27 και 28 Φλεβάρη, 48ωρη Γενική Απεργία και θα ήθελα πάρα πολύ αυτή την φορά όχι απλά να το γεμίσουμε το Σύνταγμα, να μη φοβηθούμε. Να μη φύγουμε από εκεί γιατί έτσι θέλουνε. Τους είδατε στο Σύνταγμα, όταν μας βλέπουν πολλούς και είμαστε ενωμένοι φοβούνται. Και δεν θα είναι για πολύ επάνω. Θα τους κατεβάσουμε όλοι μαζί. Σας ευχαριστώ πολύ.»
