Ο σύζυγός μου άρχισε να πηγαίνει στη μητέρα του με ύποπτη συχνότητα: στην αρχή δεν έδωσα μεγάλη σημασία, αλλά μια μέρα, από απλή περιέργεια, αποφάσισα να τον ακολουθήσωov

Ο σύζυγός μου άρχισε να πηγαίνει στη μητέρα του με ύποπτη συχνότητα: στην αρχή δεν έδωσα μεγάλη σημασία, αλλά μια μέρα, από απλή περιέργεια, αποφάσισα να τον ακολουθήσω 😲

Αν ήξερα τότε ποιο τρομερό μυστικό θα μάθαινα εκείνη την ημέρα, μάλλον δεν θα πήγαινα 😢😨

Απ’ έξω πάντα φαινόμασταν ιδανικό ζευγάρι. Οι φίλοι έλεγαν ότι ήμασταν τυχεροί που βρεθήκαμε, ότι είχαμε μια ήρεμη και σταθερή οικογένεια. Όμως, όπως σε όλους, έτσι και σε εμάς υπήρχαν καβγάδες, παρεξηγήσεις και συνηθισμένα καθημερινά προβλήματα. Τίποτα σοβαρό, μέχρι που πριν από δύο χρόνια η κατάσταση άρχισε να αλλάζει απότομα.

Ο σύζυγός μου άρχισε να περνά όλο και περισσότερο χρόνο στο σπίτι της μητέρας του. Έλεγε ότι πήγαινε να τη βοηθήσει με τις δουλειές του σπιτιού. Εκείνη ζούσε μόνη της, χωρίς σύζυγο, στα περίχωρα μιας μικρής κοντινής πόλης. Με την πρώτη ματιά όλα έμοιαζαν αρκετά αξιοπρεπή. Το να βοηθάς τη μητέρα σου θεωρείται σχεδόν ιερό καθήκον.

Η πόλη ήταν πολύ κοντά, μόλις είκοσι λεπτά με το αυτοκίνητο. Όμως κάτι δεν πήγαινε καλά. Παλαιότερα ο σύζυγός μου την επισκεπτόταν μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, αλλά τους τελευταίους έξι μήνες άρχισε να πηγαίνει σχεδόν κάθε μέρα μετά τη δουλειά και τα Σαββατοκύριακα μπορούσε να εξαφανίζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Οι φίλες μου ήταν οι πρώτες που άρχισαν να κάνουν ερωτήσεις.

— Δεν σου φαίνεται περίεργο που πηγαίνει κάθε μέρα στη διπλανή πόλη;
— Κάτι σίγουρα δεν πάει καλά.
— Ναι, σου κρύβει κάτι. Πήγαινε μαζί του την επόμενη φορά, πήγαινε κι εσύ να δεις την πεθερά σου.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή μου ήρθε μια άλλη ιδέα. Αποφάσισα ότι θα πήγαινα, αλλά χωρίς να το πω στον σύζυγό μου. Θα περίμενα να φύγει και μετά θα τον ακολουθούσα με το δικό μου αυτοκίνητο.

Το πρωί του Σαββάτου, όπως συνήθως, μου είπε:

— Τα λέμε το βράδυ, αγάπη μου. Θα γυρίσω αύριο.
— Εντάξει, απάντησα μηχανικά, ενώ μέσα μου πρόσθεσα κάτι τελείως διαφορετικό: «Όχι, αγάπη μου. Θα τα πούμε σήμερα».

Η γενέτειρα πόλη του συζύγου μου ήταν μικρή. Εκεί όλοι γνώριζαν όλους και ήταν σχεδόν αδύνατο να κρύψεις κάτι. Έφτασα έξω από το σπίτι της πεθεράς μου και έμεινα καθισμένη στο αυτοκίνητο. Όταν είδα τι συνέβαινε μέσα από το παράθυρο, ένιωσα πραγματικά ανατριχίλα 😲😱 Πώς μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο 😱😲 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇

Μέσα στο σπίτι δεν βρίσκονταν μόνο η πεθερά μου και ο σύζυγός μου. Δίπλα του υπήρχε μια νεαρή γυναίκα, που κρατούσε στην αγκαλιά της ένα βρέφος.

Αργότερα αποκαλύφθηκε η πραγματική φρίκη. Η πεθερά μου, που από την πρώτη μέρα δεν με συμπαθούσε και ποτέ δεν με αποδέχτηκε ως νύφη, όλο αυτό το διάστημα προσπαθούσε να πείσει τον γιο της να με αφήσει και να παντρευτεί την κόρη της γειτόνισσας. Και τελικά τα κατάφερε.

Αποδείχθηκε ότι είχαν παντρευτεί κρυφά και ότι ο σύζυγός μου δεν έβρισκε ποτέ το θάρρος να με χωρίσει. Επιπλέον, είχαν ήδη ένα παιδί δύο μηνών.

Όλο αυτό το διάστημα ο σύζυγός μου ζούσε με δύο οικογένειες και πήγαινε να τους βλέπει κάθε μέρα, κρυβόμενος πίσω από το πρόσχημα ότι φρόντιζε τη μητέρα του. Μου έλεγε συνειδητά ψέματα, μέρα με τη μέρα, υπό την πίεση της μητέρας του και για τη δική του βολική ζωή.

Την ίδια κιόλας μέρα τον άφησα. Λίγο αργότερα κατέθεσα αίτηση διαζυγίου και δεν μετάνιωσα ποτέ για την απόφασή μου.

Ειδήσεις σήμερα