Εξελίξεις με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.
Το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα, με σαφές και αδιαπραγμάτευτο στίγμα ρήξης με το υπάρχον πολιτικό σύστημα, έχει πάψει πλέον να αποτελεί απλή θεωρητική συζήτηση και διατυπώνεται πλέον ανοιχτά και χωρίς υπεκφυγές.
Οι πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο της κοινωνικής κινητοποίησης, δείχνουν ότι η ιδέα έχει περάσει από τη θεωρία στην πράξη και αποκτά συγκεκριμένες προδιαγραφές.
Η ίδια η κα Καρυστιανού μιλά για ένα πολιτικό εγχείρημα που δεν θα πατήσει σε έτοιμους και φθαρμένους μηχανισμούς, αλλά θα προκύψει «μέσα από την κοινωνία» ως αποτέλεσμα της οργής και της απογοήτευσης. Η φιλοδοξία του σχήματος, όπως τονίζει εμφατικά, δεν είναι η διαχείριση των προβλημάτων του σημερινού συστήματος, αλλά η ριζική ανατροπή του. Η εκτίμησή της για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση είναι ιδιαίτερα σκληρή, καθώς θεωρεί ότι το σύστημα είναι «τόσο σαθρό που θέλει γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή».
Το προφίλ του επικεφαλής: Άφθαρτος και ριζοσπαστικός
Το ζητούμενο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που τίθενται, είναι η εύρεση ενός προσώπου-κλειδί που θα ηγηθεί του εγχειρήματος, με αυστηρά καθορισμένο προφίλ που αποκλείει κάθε σύνδεση με το παρελθόν.
Σύμφωνα με όσα περιγράφονται:
Αποκλείεται να είναι προϊόν του παλιού πολιτικού κόσμου.
Δεν μπορεί να φέρει φθορά εξουσίας ή πολιτικά «χρέη» από προηγούμενες διαδρομές.
Πρόσωπα που έχουν ταυτιστεί με το παλαιό κατεστημένο, με κυβερνήσεις, μνημόνια ή κομματικούς μηχανισμούς, αποκλείονται εκ των πραγμάτων.
Σε αυτή τη λογική, ονόματα που φέρουν το βάρος κύκλων που έχουν κλείσει, όπως οι Αλέξης Τσίπρας ή ο Αντώνης Σαμαράς, δεν χωρούν σε αυτή τη νέα πολιτική πρόταση – όχι ως πρόσωπα, αλλά ως σύμβολα ενός κύκλου που, κατά την ίδια, έχει ολοκληρώσει τη διαδρομή του.
Αντίθετα, το ζητούμενο είναι ένας ηγέτης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:
Άφθαρτος, χωρίς κομματικό παρελθόν.
Με κοινωνική αναφορά και καθαρό, αδιαμεσολάβητο λόγο.
Ένας επικεφαλής που να εμπνέει εμπιστοσύνη και να εκφράζει την ανάγκη αλλαγής χωρίς πολιτικές «εκπτώσεις».
Πρέπει να είναι ένα δυναμικό πρόσωπο, αλλά όχι επαγγελματίας της πολιτικής, με όραμα, αλλά και ξεκάθαρη διάθεση σύγκρουσης με τις παγιωμένες δομές του συστήματος.
Η πολιτική αδιέξοδος και η απόρριψη συνεργασιών
Η Μαρία Καρυστιανού δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες σχετικά με τον τελικό στόχο. Αν το εγχείρημα ολοκληρωθεί σωστά και βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, η μετατροπή του κινήματος σε κόμμα είναι πιθανή και επιθυμητή. «Πρέπει να έχουμε κάτι να ψηφίσουμε», σημειώνει, τονίζοντας την ανάγκη για μια εναλλακτική «τελείως διαφορετική από τις υπόλοιπες».
Ταυτόχρονα, θέτει κόκκινες γραμμές σχετικά με πιθανές μελλοντικές συνεργασίες: δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συνεργασίας με παλαιά κόμματα ή πρόσωπα που έχουν «αγγίξει» το προηγούμενο σύστημα, καθώς κάτι τέτοιο θα ακύρωνε τον λόγο ύπαρξης και το στίγμα της ρήξης του νέου φορέα.
Παρά τις επιθέσεις και τις πιέσεις που, όπως δηλώνει, γνωρίζει από πού προέρχονται, η Καρυστιανού δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει το έργο της. Εκτιμά ότι βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στην πραγμάτωση του στόχου της και πιστεύει ακράδαντα ότι η κοινωνική κινητοποίηση μπορεί να δώσει πολιτική διέξοδο εκεί όπου το υπάρχον σκηνικό δείχνει να βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η συζήτηση, επομένως, για ένα νέο, ριζοσπαστικό πολιτικό σχήμα μόλις ξεκίνησε ουσιαστικά.
Αλλάζουν όλα: Το ποσοστό του κόμματος Καρυστιανού στην τελευταία μυστική δημοσκόπηση φέρνει…
Η δυναμική δεν χτίζεται μόνο στο σύμβολο, αλλά και στις θέσεις
Απότομη «προσγείωση» δείχνει να καταγράφει η εκλογική δυναμική του υπό διαμόρφωση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού.
Σε μυστική δημοσκόπηση που ολοκληρώθηκε το πρώτο επταήμερο του Φεβρουαρίου, το ποσοστό στην πρόθεση ψήφου φέρεται να διαμορφώνεται στο 9,1%, σύμφωνα με το Έθνος.
Το συγκεκριμένο νούμερο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έπεσε «σαν κεραυνός» στο περιβάλλον της κυρίας Καρυστιανού, καθώς υπήρχαν προσδοκίες για πολύ ισχυρότερη είσοδο στο πολιτικό σκηνικό.
Η εικόνα που περιγράφεται είναι πως το αρχικό πλεονέκτημα της δυναμικής ενός προσώπου που είχε αποκτήσει συμβολικό βάρος, δείχνει να φρενάρει απότομα, την ώρα που οι πολιτικές ισορροπίες παραμένουν ρευστές.
Η ρητορική της Μαρίας Καρυστιανού γύρω από ζητήματα όπως οι αμβλώσεις και οι εθνικιστικές κορώνες στα ελληνοτουρκικά φαίνεται πως λειτούργησαν αποτρεπτικά για ένα κομμάτι του εκλογικού ακροατηρίου που αρχικά έβλεπε θετικά την προοπτική του κόμματος υπό την ηγεσία της.
Ταυτόχρονα, η σκληρή γλώσσα για τους πρόσφυγες στη Χίο με χαρακτηρισμούς περί «εισβολέων» φαίνεται πως λειτούργησε ως σημείο καμπής στην δημόσια εικόνα της.
Προτεινόμενο Άρθρο
Ματίνα Παγώνη: «Περιμένουμε νέο κύμα γρίπης» – Μέχρι πότε θα κρατήσει και πως να προστατευτούμε
Η Bόμβα της χρονιάς: Ο Αντώνης Σαμαράς στο ψηφοδέλτιο της…
Η κυβέρνηση επέλεξε να μην ανοίξει μέτωπο δημοσίως με τον Αντώνη Σαμαρά, μετά τη συνέντευξη με «καρφιά». Και όμως, πίσω από τις κλειστές πόρτες, το θερμόμετρο ανέβηκε…
Στο Μέγαρο Μαξίμου, στη σύσκεψη του λεγόμενου «πρωινού καφέ», κυριάρχησε σύμφωνα με το Βήμα, η εκτίμηση ότι ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να στηρίξει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και πιθανότατα να βρεθεί στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Το σενάριο, αν και παραμένει στο επίπεδο πολιτικής ανάγνωσης και όχι επιβεβαιωμένης πληροφορίας, αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει «σεισμός» για δύο λόγους: πρώτον, γιατί μιλάμε για πρόσωπο-σύμβολο της παραδοσιακής Δεξιάς, δεύτερον, γιατί το Επικρατείας είναι πάντα μια επιλογή με ισχυρό πολιτικό μήνυμα.
Υπενθυμίζεται πως ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίστηκε ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Περιέγραψε, μεταξύ άλλων, μια εικόνα «ατμόσφαιρας διαφθοράς» και «κράτους λάφυρο», μίλησε για «αλαζονεία» και «κατάχρηση εξουσίας», ενώ επέστρεψε μετωπικά στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», λέγοντας πως «το χάος είναι ο κ. Μητσοτάκης».
Στο ίδιο πλαίσιο, επιτέθηκε και για τη συνταγματική αναθεώρηση, υποστηρίζοντας ότι «άνοιξε άρον άρον» και «διχαστικά», κάνοντας λόγο για επικοινωνιακή στόχευση και συνδέοντας το με μια επιδίωξη αποχής, ώστε να προκύψει ένα «πλασματικό ποσοστό».
Αν ένα το σενάριο με τον Σαμαρά στο Επικρατείας πάρει σάρκα και οστά, δεν θα πρόκειται απλώς για μια εντυπωσιακή υποψηφιότητα. Θα ήταν μήνυμα ρήξης προς την ηγεσία της ΝΔ, πολιτική ομπρέλα σε ένα νέο σχήμα που αναζητά πρόσωπα με βαρύτητα και, κυρίως, αναδιάταξη συμβολισμών στο δεξιό ακροατήριο.
Συντάξεις σε ασφυξία: Οι αυξήσεις «χάθηκαν» πριν φανούν
Παρά τις αυξήσεις που ανακοινώθηκαν και εφαρμόστηκαν την τελευταία τετραετία, η πραγματική εικόνα των συντάξεων στην Ελλάδα παραμένει σκληρή. Χιλιάδες συνταξιούχοι συνεχίζουν να ζουν με ποσά που δεν επαρκούν ούτε για τις βασικές ανάγκες, ενώ οι απώλειες της μνημονιακής περιόδου δεν έχουν ποτέ αποκατασταθεί ουσιαστικά.
Τα πιο πρόσφατα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι ένας στους πέντε συνταξιούχους λαμβάνει έως 470 ευρώ τον μήνα. Πρόκειται για ένα εισόδημα που τοποθετεί ένα μεγάλο κομμάτι της τρίτης ηλικίας στα όρια της φτώχειας, παρά τις αλλεπάλληλες κυβερνητικές αναφορές σε «αυξήσεις» και «βελτιώσεις».
Οι κύριες συντάξεις εξακολουθούν να υπολείπονται περίπου 20% σε σχέση με τα προ μνημονίων επίπεδα. Οι αυξήσεις που δόθηκαν την περίοδο 2023–2026, αν και υπαρκτές σε αριθμούς, δεν ήταν αρκετές για να καλύψουν το χαμένο έδαφος της δεκαετούς κρίσης. Στην πράξη, μεγάλο μέρος των αυξήσεων απορροφήθηκε από τον πληθωρισμό, τις αυξήσεις στο κόστος ζωής και τις φορολογικές επιβαρύνσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΗΔΙΚΑ/ΗΛΙΟΣ για τον Δεκέμβριο του 2025, το 55,2% των συνταξιούχων λαμβάνει καθαρά έως 940 ευρώ τον μήνα. Το 36,3% περιορίζεται έως τα 658 ευρώ, ενώ το 28,3% ζει με ποσά που δεν ξεπερνούν τα 564 ευρώ. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το 18% –σχεδόν ένας στους πέντε– επιβιώνει με έως 470 ευρώ. Ο συνολικός αριθμός των συνταξιούχων στη χώρα φτάνει τα 2.527.531 άτομα.
Ακόμη πιο δύσκολη είναι η κατάσταση στις επικουρικές συντάξεις. Οι περικοπές της περιόδου 2010–2016, που σε πολλές περιπτώσεις άγγιξαν το 60%, δεν αναπληρώθηκαν ποτέ. Αντίθετα, οι επικουρικές παρέμειναν πλήρως παγωμένες και την τετραετία 2023–2026, μένοντας εκτός του μηχανισμού αυξήσεων.
Σήμερα, το 92% των επικουρικών συντάξεων δεν ξεπερνά τα 300 ευρώ. Το μέσο ποσό διαμορφώνεται στα 221 ευρώ για σύνταξη γήρατος, στα 129 ευρώ για σύνταξη λόγω θανάτου και στα 139 ευρώ για σύνταξη αναπηρίας. Συνολικά, περισσότερες από 1,39 εκατομμύρια επικουρικές συντάξεις κινούνται σε επίπεδα που δύσκολα συμπληρώνουν το εισόδημα των δικαιούχων.
Οι αυξήσεις στις κύριες συντάξεις την περίοδο 2023–2026 διαμορφώθηκαν σε 7,78% το 2023, 3% το 2024 και 2,4% για τα έτη 2025 και 2026. Η σωρευτική αύξηση έφτασε το 15,58%, ωστόσο το κενό με τα προ κρίσης επίπεδα παραμένει μεγάλο. Για τους περισσότερους συνταξιούχους, η βελτίωση αυτή αποδείχθηκε περισσότερο λογιστική παρά ουσιαστική.
Το μέλλον, σύμφωνα με τις μακροπρόθεσμες μελέτες, προδιαγράφεται ακόμη πιο δύσκολο. Εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατατάσσουν την Ελλάδα στις χώρες με τη μεγαλύτερη αναμενόμενη μείωση συντάξεων έως το 2070. Η συνολική υποχώρηση εκτιμάται στο 17%.
Οι λόγοι είναι δύο και δομικοί. Ο πρώτος αφορά τους μειωμένους συντελεστές αναπλήρωσης που θεσπίστηκαν με τους νόμους 4387/2016 και 4670/2020, σε σύγκριση με το παρελθόν, όταν με 40 έτη ασφάλισης ο συντελεστής έφτανε το 50%. Ο δεύτερος σχετίζεται με την αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών, από τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας στον μέσο όρο ολόκληρου του εργασιακού βίου.
Την ίδια στιγμή, η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη στη χώρα αναμένεται να μειωθεί από 14,5% του ΑΕΠ το 2022 στο 12% το 2070, τη στιγμή που στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπεται ελαφρά αύξηση.
Από 1ης Ιανουαρίου 2026, οι κύριες συντάξεις αυξήθηκαν κατά 2,4%, μαζί με την εθνική σύνταξη. Έτσι, με 20 έτη ασφάλισης, η εθνική σύνταξη διαμορφώνεται στα 446,87 ευρώ μεικτά, ενώ με 15 έτη φτάνει τα 402,18 ευρώ. Τα ποσά αυτά επηρεάζουν και δέκα ειδικές κατηγορίες συντάξεων, όπως αναπηρίας, χηρείας, ανασφάλιστων υπερηλίκων, προσωρινές και μειωμένες συντάξεις.
Όπως επισημαίνει η ΕΝΥΠΕΚΚ, οι προσαρμογές αυτές δεν αναιρούν τη συνολική εικόνα συρρίκνωσης των συνταξιοδοτικών παροχών, αλλά απλώς περιορίζουν μερικώς τις απώλειες.
